Μπορούν οι μοναχοί της Εκκλησίας της Ελλάδος να είναι ταυτόχρονα και δικηγόροι; Το προδικαστικό αυτό ερώτημα απέστειλε το Συμβούλιο της Επικρατείας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατόπιν προσφυγής μοναχού κατοίκου Αθηνών, ο οποίος ζητεί την ακύρωση της άρνησης του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, για εγγραφεί του στο μητρώο του.
Ο ΔΣΑ αρνήθηκε να τον εγγράψει επικαλούμενος ότι η διάταξη του Κώδικα Δικηγόρων, που προβλέπει ότι οι μοναχοί κωλύονται να αποκτήσουν τη δικηγορική ιδιότητα, είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και τους κανόνες δικαίου υπέρτερης τυπικής ισχύος, γιατί ο αποκλεισμός αυτός δικαιολογείται από θεμελιώδεις αρχές και κανόνες που διέπουν την άσκηση του δικηγορικού λειτουργήματος. Ανάμεσα στους λόγους κωλύματος ο ΔΣΑ, αναφέρει ότι δεν επιτρέπεται στον δικηγόρο να παρέχει τις υπηρεσίες του χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, ενώ ο μοναχός δεν επιτρέπεται να ασκεί κατά σύστημα αμειβόμενη επαγγελματική δραστηριότητα.
Ο μοναχός αντικρούει όλους τους ισχυρισμούς του δικηγορικού συλλόγου και υποστηρίζει ότι η συμμόρφωσή του προς το καθήκον εγκαταβίωσης στη Μονή της μετανοίας του θα ελέγχεται από τα εκκλησιαστικά όργανα, με αποτέλεσμα, το τελευταίο ζήτημα να μην αφορά τον ΔΣΑ.
Το Γ΄ Τμήμα του ΣτΕ (πρόεδρος τμήματος η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και εισηγητής ο Δημήτρης Βανδώρος) σε απόφασή του επισημαίνει ότι η υπόθεση αντιμετωπίζει την εξαιρετική περίπτωση των μοναχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι λόγω της ιδιότητάς τους αυτής ευρίσκονται σε απολύτως ιδιόρρυθμη προσωπική κατάσταση, υποκείμενοι μάλιστα στην εξουσία οργάνων τριών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου – της Ιεράς Μονής της μετανοίας τους, της οικείας Ιεράς Μητρόπολης και της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Για να εκδώσει οριστική απόφαση αναμένει την απάντηση του δικαστηρίου της ΕΕ.
