Να επιστρέψει η χαρά και η καλή διάθεση πάνω στο γρασίδι…

Αυτό το καλοκαίρι είναι άκρως ενδεικτικό του άμεσου μέλλοντος του ελληνικού ποδοσφαίρου; Μπορεί ένα διάστημα τριών μηνών να «αποκαλύψει» τα μελλούμενα με μεγάλο βαθμό προσέγγισης;

Η Lady Hope, χαριτολογώντας κάνει λόγο για Survivor του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά σύντομα αλλάζει ύφος, γιατί η κατάσταση δεν είναι και τόσο πρόσφορη για αστεϊσμούς, και οι συνειρμοί με το κανάλι του Γιάννη Αλαφούζου «παγώνουν το αίμα»…

Η κάθε κρίση έχει ημερομηνία έναρξης, που είναι διαφορετική από την εδραίωση των βαθιών συνεπειών της…

Βλέποντας κάποιος -για παράδειγμα- τις εξελίξεις στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, αν το ψάξει κάπως πονηρά, καταλήγει στη λέξη-κλειδί του… Δημήτρη Γιαννακόπουλου… περί επανίδρυσης.

Και αναζητάει τις ακριβείς ερμηνείες, τις έμπρακτες προοπτικές της…

Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα -και ειδικώς, και γενικώς- το Survivor δεν θα περιορίζεται πια μόνο σε αγωνιστικούς χώρους, δεν θα αφορά προσπάθειες παικτών και προπονητών…

Από εδώ και πέρα, η «πολυτέλεια» μας θα είναι η σταθερότητα, η ησυχία και το μπετοναρισμένο…

Το να μην έχεις σοβαρά προβλήματα (επιβίωσης, διατήρησης των μίνιμουμ κεκτημένων του χθες) θα είναι η τούρτα (σε πόσους θα αρέσει, είναι άλλη υπόθεση…) και το κερασάκι θα είναι το να έχεις και κάποια tips…

Αρχικός στόχος θα είναι το να παίρνει μια ομάδα αδειοδότηση, και αυτό θα είναι σημάδι «σύγχρονης ευμάρειας» και «πετυχημένης διαχείρισης».

Με τα κριτήρια να γίνονται πιο σφιχτά, γιατί τα διαστήματα προσαρμογής «ξεπεράστηκαν» προ πολλού.

Τα όρια τεντώματος είναι συγκεκριμένα…

Tα μεγάλα ονόματα του παρελθόντος θα τα θυμόμαστε σε αφιερώματα ή δηλώσεις που θα κάνουν σε εφημερίδες, sites, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, επειδή τούς ξετρύπωσε κάποιος δαιμόνιος ρεπόρτερ ή απλά επειδή κάποιος τέτοιος είναι καλός (ή απλά ικανοποιητικός…) στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Παίκτες με σημαντικό παρελθόν στο εξωτερικό, αλλά με κάποιο πρόβλημα (είτε υγείας, είτε συμπεριφοράς, είτε παθών και συνηθειών, είτε προχωρημένης ηλικίας…), θα έρχονται μεν, αλλά τα ρίσκα θα είναι μεγάλα.

Το αεροδρόμιο δεν θα αλλάξει θέση, πολλά χαρτιά και μέιλ όμως θα προορίζονται για τους κάδους ανακύκλωσης…

Tα πλαίσια θα είναι προκαθορισμένα.

Eνδέχεται να μειωθούν κι άλλο οι τιμές σε εισιτήρια διαρκείας και επίσημες φανέλες (αν και εκεί υπάρχει κάποιο όριο, γιατί πιο πέρα «δεν πάει»), αλλά και αυτό θα είναι σημάδι κρίσης και όχι γαλαντομίας…

Ο πυθμένας θα είναι η αιτία ριζικών ανατροπών, και θα μπορεί ο ένας να πειράζει τον άλλο πως είμαστε «πυθμενάκηδες»…

Ο δρόμος που πήρε η ΑΕΚ το 2013 θα βαφτίζεται η ενεστωτική «Επανάσταση», που θα επιτρέπει σε ανώνυμες εταιρείες να διασώζονται χάρη στην ερασιτεχνική μητρική στοργή.

Έχουν γίνει λάθη και εγκλήματα στο παρελθόν του εγχώριου επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Ακόμα και σκάνδαλα, με κοινωνικές προεκτάσεις.

Τους καιρούς που το χρήμα έρρεε άφθονο φάνηκε το πραγματικό ποιόν όλων μας εδώ στην Ελλάδα…

Το πρόβλημα είναι πως τα πληρώνουν όλα αυτά οι σύλλογοι, σαν συμβολικές και ιστορικές οντότητες…

Θα πουν ορισμένοι πως «λερώνεται το όνομά τους»…

Όχι, τα σωματεία, οι σύλλογοι, δεν φταίνε σε τίποτα για τις διαχειρίσεις των φυσικών προσώπων.

Το μόνο λάθος που γίνεται είναι πως αφήνονται ορισμένοι να κάνουν τα δικά τους μέχρι να έρθει το σημείο μηδέν, όπου πια όλα βγαίνουν στη φόρα γιατί έχει δρομολογηθεί το αναπότρεπτο…

Σε κάθε περίπτωση, πλέον θα μάθουμε να τρώμε λιγότερο, άρα αργά ή γρήγορα να πεινάμε και λιγότερο. Στην αρχή είναι τα δύσκολα, μετά συνηθίζουμε.

Η Lady Hope εξακολουθεί να πιστεύει πως το μυστικό είναι να επιστρέψει η χαρά και η καλή διάθεση πάνω στο γρασίδι…

Αλλιώς θα είμαστε κατ’ επίφαση επαγγελματίες, δίχως τα ευεργετήματα του γνήσιου ερασιτεχνισμού, και θα μας πάρουν στο μεζέ και οι πραγματικοί επαγγελματίες και οι σωστοί ερασιτέχνες…