Για τρίτη φορά, ευτυχώς όχι και… φαρμακερή, μέσα στην τελευταία τριακονταετία η Βορειοανατολική Αττική δοκιμάστηκε από μεγάλης κλίμακας πυρκαγιές. Η σοβαρότερη οικολογική καταστροφή είχε σημειωθεί στις 21 Αυγούστου 2009, όταν έγιναν στάχτες και αποκαΐδια δασικές εκτάσεις με συνολική επιφάνεια 210.000 στρέμματα.
Η μεγάλη φωτιά που διήρκεσε τέσσερις ημέρες, είχε ξεκινήσει από το Σέσι Γραμματικού, έπληξε τον Βαρνάβα και τον Μαραθώνα, επεκτάθηκε στον Αγιο Στέφανο, την Ανοιξη, τη Σταμάτα και τον Διόνυσο, φτάνοντας ώς το Ντράφι και την Πεντέλη. Μικρότερης έκτασης καταστροφές είχαν σημειωθεί στις 25 Αυγούστου 1989, από φωτιά που εκδηλώθηκε σε Βαρνάβα, Καπανδρίτι και Κάλαμο.
Η φύση είχε καταφέρει να επουλώσει πολλές από τις «πληγές» της και τα τελευταία χρόνια μικρά πεύκα είχαν αρχίσει να φουντώνουν στις καμένες περιοχές.
«Δυστυχώς, σε ορισμένες περιπτώσεις τα μικρά δέντρα κάηκαν πάλι. Γι’ αυτό μιλάμε για καταστροφή, παρ’ όλο που οι ζημιές είναι πολύ μικρότερης κλίμακας σε σχέση με το παρελθόν», εξήγησε στην «Εφ.Συν.» ο Πέτρος Φιλίππου, αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής, που δίνει μεγάλη έμφαση στην προστασία των περιοχών από τη διάβρωση με παρεμβάσεις μικρής κλίμακας, όπως μικρά φράγματα που μπορούν να δημιουργηθούν με κορμούς των καμένων δέντρων.
«Το δάσος είναι ένα τεράστιο «εργοστάσιο» παραγωγής οξυγόνου. Συγκρατεί το νερό της βροχής και βοηθά στον εμπλουτισμό των υπόγειων υδάτων. Μετριάζει τους ανέμους και απορροφά τους θορύβους. Δημιουργεί φυσική ασπίδα στη σκόνη και στα αιωρούμενα σωματίδια», μας εξηγεί ο καθηγητής Μιχάλης Πετράκης, πρώην διευθυντής Περιβάλλοντος του Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Επικαλείται διεθνείς επιστημονικές έρευνες σύμφωνα με τις οποίες η διάβρωση του εδάφους από τα νερά της βροχής είναι 100 φορές μεγαλύτερη σε περιοχές που έχουν πληγεί από πυρκαγιές σε σχέση με ζώνες που διατηρούν τον δασικό τους χαρακτήρα.
Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι στις καμένες περιοχές χάνονται κάθε χρόνο 100 εκατ. κυβικά μέτρα παραγωγικού εδάφους και 660.000 τόνοι θρεπτικών ουσιών. Με άλλα λόγια η χώρα μας κάθε χρόνο χάνει μια ολόκληρη πεδιάδα αντίστοιχη με τον αργολικό κάμπο ή ένα νησί όπως η Πάτμος!
