O άνθρωπος είναι διάνοια. Θεόμουρλος, αλλά διάνοια. Πωρωμένος με τη μουσική, αλλά διάνοια.
Δουλευταράς μέχρι τελικής πτώσεως, αλλά διάνοια. Και είναι Ελληνας. Και πιανίστας. Και ακορντεονίστας. Και συνθέτης. Και, δεν ξέρω αν το ‘πα, διάνοια.
Οχι, όμως, από τα γεννημένα ταλέντα/ιδιοφυΐες, αλλά από τους ανθρώπους που ξεχωρίζουν μεν στο παγκόσμιο στερέωμα, αλλά με σκληρή δουλειά.
Το ευτύχημα είναι πως είναι πολύ νέος ακόμη, οπότε έχουμε να περιμένουμε και άλλα από αυτόν, μεγάλα τε και θαυμαστά.
Ο λόγος για τον Γιώργο Ψυχογιό. Ο παγκοσμίου φήμης πιανίστας και συνθέτης λειτουργεί όχι τόσο ως μουσικός όσο ως αρχιτέκτονας της μουσικής.
Δεν είναι τυχαίο πως πριν από λίγα χρόνια βραβεύτηκε στη 10η Μπιενάλε της Βενετίας μία πολυσέλιδη, χειρόγραφη σύνθεσή του (για 200 όργανα, για την οποία χρησιμοποίησε πάνω από 100 πένες για να την ολοκληρώσει) ως αρχιτεκτονικό έργο.
Οι αυτοσχεδιασμοί τόσο στη σύνθεση όσο και στις διασκευές γνωστών έργων είναι το δυνατό σημείο του.
Ως μουσικός καλύπτει ευρύ φάσμα μουσικής έκφρασης, από την πρώιμη κλασική περίοδο μέχρι και την τζαζ.
Η μέχρι τώρα εξέλιξη και δισκογραφία του παραπέμπουν ακριβώς σε αυτό: σε ένα μουσικό, άνευ ετικέτας, ιδιώματος, σχήματος ή εποχής, άρτιο αποτέλεσμα.
Το τελευταίο του πόνημα είναι το cd «Mechanism – 4 tales in asynchronous style for the Antikythera’s mechanism».
Εμπνευσμένο από το πραγματικό θαύμα της αρχαιότητας, τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, που βρέθηκε αρχές του 20ού αι. σε ένα ναυάγιο στα Αντικύθηρα.
Πρόκειται για έναν μηχανικό υπολογιστή που, πέραν των δυνατοτήτων του να προβλέπει με ακρίβεια ηλιακές και σεληνιακές εκλείψεις, να είναι ρολόι κ.ά., έχει επίσης δεκάδες ακόμη δυνατότητες είτε έχουν ανακαλυφθεί (δημιουργήθηκε ειδικός σαρωτής για τη μελέτη του Μηχανισμού) είτε μένει να αποκαλυφθούν.
Αυτό το θαύμα της τεχνολογίας σε μια εποχή που η τεχνολογία ήταν άγνωστη λέξη έγινε το σημείο αναφοράς των τεσσάρων μουσικών ιστοριών του Γιώργου Ψυχογιού, «σε ασύγχρονο στυλ», όπως αναφέρει και ο ίδιος. Ενας δίσκος γεμάτος ήχους σύγχρονης τζαζ και άρωμα κινηματογραφικής μουσικής,
Αν και ο δίσκος παρουσιάστηκε στο κοινό αρχές του 2017, ήδη έχει ανακηρυχθεί σε έναν από τους σπουδαιότερους δίσκους στην ιστορία της ελληνικής τζαζ.
Τέσσερα κομμάτια, ένα κι ένα. Το ένα από αυτά, ωστόσο, που διαρκεί 35 λεπτά («Mechanism II»), είναι ιδιαιτέρως ξεχωριστό καθώς πρόκειται για σόλο πιάνο, ζωντανά ηχογραφημένο στην αίθουσα Παρνασσός, που έχει συντεθεί επιτόπου από το τίποτα και αποτελεί ένα από τα επιτεύγματα αισθητικής και αυτοσχεδιασμού αυτού του σπουδαίου μουσικού.
Ο Γιώργος Ψυχογιός έχει συνθέσει και εκδώσει ακόμη τέσσερις δίσκους που περιέχουν κυρίως δικές του συνθέσεις (Resurrection, Love Obsession, The Art of Melancholy, Psihoyios in Paris).
Η πλουσιότερη έκφανση της τέχνης του, όμως, έγκειται στον αυτοσχεδιασμό στο πιάνο.
Η επόμενη ευκαιρία να τον ακούσετε ζωντανά είναι το Σάββατο, 29/04, στο Ιδρυμα Αγγελου και Λητώς Κατακουζηνού (Αμαλίας 4, Αθήνα)
