«Μου αρέσει να δουλεύω με ανθρώπους που θέλουν να ερευνούν»

Ο Νίκος και η Σοφία ερωτεύονται και γίνονται ζευγάρι. Τους γνωρίσαμε και το ζήσαμε πριν από λίγα χρόνια, στη μικρού μήκους ταινία «Ο Ελβις είναι νεκρός», του Στέργιου Πάσχου. Τώρα ο Νίκος και η Σοφία έχουν χωρίσει.

Το ζουν και το ζούμε στο «Αφτερλωβ», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Πάσχου, που προβάλλεται στις αίθουσες. Ενα post-love story θέλει τον Νίκο, που υποδύεται ο Χάρης Φραγκούλης, να «παγιδεύει» τη Σοφία, που ενσαρκώνει η Ηρώ Μπέζου, σ’ ένα σπίτι, χωρίς περιθώριο διαφυγής, μέχρι να καταλάβει εκείνος πλήρως γιατί χώρισαν.

Λες κι είναι απλό. Μια οξυδερκής, ευαίσθητη, χαριτωμένη και αληθινά ρομαντική, με το σκοτάδι που ο όρος αγκαλιάζει, ταινία, το «Αφτερλωβ» φέρνει ξανά στη μεγάλη οθόνη την Ηρώ Μπέζου. Της δίνει τη δυνατότητα να δείξει τι μπορεί να κάνει στο σινεμά, όπου έχει, ώς τώρα, εμφανιστεί στο «Γάλα» του Γιώργου Σιούγα και πρωταγωνιστήσει, φέτος πάλι, στο «Οντως φιλιούνται;» του Γιάννη Κορρέ. Και κατά πώς φαίνεται, το σινεμά τής πάει και το αντιμετωπίζει με… λωβ.

• Το «Αφτερλωβ» είναι, για σένα μια ιστορία αγάπης ή μια ιστορία χωρισμού ή τα δύο μαζί ή κάτι άλλο;

Μια ιστορία αγάπης. Μια προσπάθεια του καθενός από τους δύο, του Νίκου και της Σοφίας, να μεγαλώσει. Και να αντιμετωπίσει το κομμάτι του εαυτού του που έχει «παγιδευτεί» στον άλλον. Να αντικρίσει τον εαυτό του άφοβα. Και μετά να μπορέσει να δει και να ακούσει αληθινά τον άλλον. Ωστε να τον αγαπήσει ολόκληρο. Και ίσως να τον αποχωριστεί μετά.

• Πώς ήταν για σένα η εμπειρία τού να παίζεις με έναν μόνο ακόμα ηθοποιό, τον Χάρη Φραγκούλη, σ’ έναν εντελώς περιορισμένο χώρο, να είσαι, δηλαδή, το ένα από τα λίγα ζωτικά συστατικά της ταινίας;

Μου άρεσε πολύ. Είχε κάτι προστατευμένο και ζεστό το ότι ήμασταν στον ίδιο χώρο κάθε μέρα οι ίδιοι άνθρωποι – οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, φυσικά! Εξυπακούεται ότι αν δεν ένιωθα ασφάλεια και χαρά με τα άτομα που βρίσκονταν εκεί θα μπορούσε να είναι έως και αβάσταχτο. Μου αρέσει όμως αυτό το χουχουλιάρικο πράγμα που συνοδεύει τη ρουτίνα και την εξοικείωση με ένα μέρος ή ένα σύνολο ανθρώπων. Εχει κάτι πιο κοντά στο θέατρο.

• Πόσο σημαντικό ήταν, σ’ αυτή την ταινία, ότι δούλευες με τον Στέργιο Πάσχο και τον Χάρη Φραγκούλη, με τους οποίους υπάρχει ήδη μια επαγγελματική και προσωπική σχέση; Θεωρείς ότι αυτή η οικειότητα ήταν απαραίτητη για το «Αφτερλωβ»;

Θεωρώ ότι ήταν καθοριστικό και, έτσι κι αλλιώς, ήταν μια συνειδητή επιλογή, να πάμε παραπέρα τη σχέση μας μέσα από μια ακόμη δουλειά. Σαφώς η ταινία θα ήταν εντελώς διαφορετική αν δεν υπήρχε η βιογραφία της σχέσης μας, όχι μόνο λόγω της εμπιστοσύνης ή της ασφάλειας που νιώθαμε, αλλά και λόγω του ότι όντως «συζητάμε» πάνω σε πράγματα που μας απασχολούν, γνωρίζουμε ό ένας τον άλλον καλύτερα μπροστά στην κάμερα.

Επίσης η εμπιστοσύνη του καθενός από τους τρεις προς τους υπόλοιπους επέτρεψε και στην ταινία να γίνει αυτό που η ίδια ζητούσε, να μας εκπλήξει και να ακολουθήσουμε τον δρόμο που τελικά εκείνη μας έδειξε.

• Τι σημαίνει για σένα το σημερινό ελληνικό σινεμά, ως ηθοποιό και, επίσης, ως θεατή; Πόσο επενδύεις σ’ αυτό και πόση εμπιστοσύνη τού έχεις;

Μ’ αρέσει να πηγαίνω σινεμά και να βλέπω ελληνικές ταινίες. Οχι μόνο επειδή θέλω να τις στηρίξω αλλά και από περιέργεια. Και με στεναχωρεί που το κοινό δεν δείχνει αυτή τη διάθεση.

Είναι αξιοθαύμαστη η επιμονή των σκηνοθετών να κάνουν ταινίες και είναι υπέροχο επίσης το πόσο αλληλοστηρίζονται οι άνθρωποι του σινεμά κατά τη δημιουργία μιας ταινίας, πόσο πρόθυμοι είναι να βοηθήσουν σε οτιδήποτε χρειαστεί ο ένας τον άλλο, έχοντας αυτονόητο ότι αυτό θα γίνει τζάμπα ή σχεδόν τζάμπα.

Ως ηθοποιός, όπως και στο θέατρο, θέλω πολύ να δουλεύω με ανθρώπους που επιθυμούν να μιλήσουν για κάτι για το οποίο δεν είναι σίγουροι, κάτι που θέλουν να το ερευνήσουν. Οχι να τοποθετηθούν. Νομίζω πως όσο πιο ειλικρινής είναι κάποιος σε σχέση με την άγνοιά του, όσο πιο ισχυρή είναι η περιέργειά του τόσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη τού έχω.

• Ποιο φαντάζεσαι, ή ελπίζεις και φιλοδοξείς, ότι θα είναι το δικό σου «άφτερ»; Σκέφτεσαι το κοντινό μέλλον και πώς νιώθεις γι’ αυτό;

Δεν σκέφτομαι το μέλλον γιατί είμαι απορροφημένη πολύ από τα πράγματα που κάνω τώρα. Και θα ήθελα πάρα πολύ να παραμείνω σ’ αυτή την κατάσταση. Σταθερό μου όνειρο πάντως είναι να μπορέσω μια ευλογημένη μέρα να βιοπορίζομαι από τις δουλειές που αγαπάω πραγματικά.

 Το «Aφτερλωβ», του Στέργιου Πάσχου, προβάλλεται στις αίθουσες

 από την Πέμπτη 18 Μαΐου, από τη Strada Films.