Mπορεί το παρελθόν να αποτελεί πηγή για ό,τι αντιμετωπίζουμε στο παρόν, σε θεραπευτικό επίπεδο, όμως πλέον έχει φανεί ότι είναι σπουδαίος ο ρόλος του παρόντος και της ποιότητας στη σχέση αναλυτή – αναλυόμενου στην ερμηνεία των παλιών εμπειριών.
Αυτό μας εξηγεί ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας, Βασίλης Φαλάρας, με αφορμή την πραγματοποίηση του 15ου Συμποσίου της (7-9 Απριλίου, ξενοδοχείο «Divani Palace Acropolis», Παρθενώνος 19-25, Αθήνα) με τίτλο «Επανάληψη της ιστορίας ή νέα εμπειρία; Παρελθόν και παρόν στην ψυχαναλυτική διαδικασία».
«Κάποτε θεωρούνταν ότι αυτά που έφερνε ο ασθενής στην ανάλυση προέρχονταν αποκλειστικά από συγκρούσεις του παρελθόντος, ότι ανάγονται στην παιδική ηλικία, το οιδιπόδειο ή προοιδιποδειακές συγκρούσεις.
»Τα τελευταία χρόνια, πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι αυτά που συζητιούνται δεν αναφέρονται τόσο στο παρελθόν, ότι πηγάζουν από την παρούσα εμπειρία και την αλληλεπίδραση του αναλυόμενου με τον αναλυτή του.
»Σε αυτήν την οπτική ο τρόπος που βιώνει κάποιος την αναλυτική εμπειρία είναι καθοριστικός για τον τρόπο που σχετίζεται με το παρελθόν του», μας εξηγεί ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής για την επιλογή του θέματος του Συμποσίου που είχε ως αφετηρία την εξέλιξη της κλινικής πραγματικότητας, καθώς έχουν μετατοπιστεί οι προτεραιότητες της ψυχανάλυσης στην παρούσα εμπειρία για τη θεώρηση του παρελθόντος.
«Αυτομαστίγωμα»
Δεν θα μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε και για τις συνέπειες της κρίσης που βασανίζει το σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας στο αντικείμενό του, καθώς και αυτή έχει τις ρίζες της στο παρελθόν για να πέσει βαριά η σκιά τους στο παρόν.
«Η κρίση δεν συνδέεται άμεσα με το θέμα μας, υπάρχουν όμως εκείνες οι περιπτώσεις όπου η κρίση εισβάλλει με βίαιο τρόπο στα δωμάτια των ψυχαναλυτών. Οταν οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα επιβίωσης αυτό καθιστά πιο δύσκολο να ασχοληθούν με τον εσωτερικό τους κόσμο. Ο άνεργος δεν μπορεί να κάνει ψυχανάλυση…».
• Είναι και αρκετά δαπανηρή…
«Πέρα από τα οικονομικά, βιώνει απώλεια αξιοπρέπειας, αισθήματα ντροπής και ταπείνωσης, νιώθει να εξευτελίζεται και συχνά κατηγορεί τον εαυτό του. Εκείνο που θα μπορούσε να γίνει είναι να αναλάβουν τα ταμεία τα έξοδα για την ψυχαναλυτική θεραπεία κάποιων ανθρώπων όπως γίνεται στο εξωτερικό, αλλά εδώ κόψανε και τους ψυχολόγους και τους ειδικούς θεραπευτές για τα παιδιά…»
• Και τι θα μπορούσαν να κάνουν οι άνθρωποι που νιώθουν αβοήθητοι;
«Η αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να βοηθήσει. Είναι σημαντικό να μην πανικοβληθούν και απελπιστούν, αλλά να σηκώσουν τα μανίκια και να αγωνιστούν. Και θα βρεθεί η λύση…».
Σύναξη επιστημόνων
Στο τριήμερο Συμπόσιο που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια, και φέτος συμπίπτει με τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την ίδρυση της ΕΕΨΨ, θα συμμετάσχουν και σημαντικοί Ευρωπαίοι ψυχαναλυτές (οι V. Bonaminio, R. D. Hinshelwood και R. Lombardi), καθώς και πανεπιστημιακοί από το πεδίο της Ιστορίας και Φιλοσοφίας –εκτός από τους ψυχαναλυτές της Εταιρείας– οι οποίοι στις ειδικές συνεδρίες της συνάντησης θα επεκτείνουν τη διαλεκτική παρελθόντος και παρόντος πέρα από τις κλινικές της διαστάσεις, αναζητώντας τη σε τομείς της ανθρώπινης σκέψης και επιστήμης όπως η Ψυχανάλυση, η Ιστορία και η Φιλοσοφία.
Για πληροφορίες/εγγραφές μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη γραμματεία της Εταιρείας (τηλ. 210-7712901, e-mail: [email protected]), ενώ το πρόγραμμα υπάρχει διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://www.psychoanalysis-psychotherapy.gr/files/Conferences/Technique%202017/HSPP-Symposio2017-ProkatarktikoProgramma (7Mar).pdf
-320x213.jpg)
