Χρυσοφόρος αποδεικνύεται ο ερχομός του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο για τα διευθυντικά στελέχη των μεγάλων επιχειρήσεων, που βιώνουν σήμερα την καλύτερη γι’ αυτούς εποχή από το ξέσπασμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008. Μετά τις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, η Wall Street εκτοξεύθηκε στη στρατόσφαιρα χάρη στο φαινόμενο Τραμπ.
Η άνοδος έφερε κέρδη όχι μόνο στους μετόχους αλλά και στους επικεφαλής των επιχειρήσεων που είδαν τις συνδεδεμένες στην τιμή των μετοχών αποδοχές τους να αβγατίζουν. Σύμφωνα με την Equilar, οι 200 καλύτερα αμειβόμενοι διευθύνοντες σύμβουλοι (CEO) είδαν το πακέτο των αμοιβών τους να αυξάνεται πέρυσι κατά μέσο όρο στα 19,7 εκατ. δολάρια ετησίως.
Πιο κερδισμένος απ’ όλους ήταν o διευθύνων σύμβουλος της Charter Communications Thomas Rutledge, o οποίος χάρη στην εξαγορά και συγχώνευση των Time Warner Cable, Bright House Networks, επιβραβεύθηκε από την εταιρεία του με 98 εκατ. δολάρια, 2.617 φορές περισσότερα απ’ όσα κερδίζει σε ένα χρόνο ένας μέσος εργαζόμενος.
Ενα χρόνο πριν οι αμοιβές του ήταν μόλις 16,4 εκατ. δολάρια. Στην αμέσως επόμενη θέση της λίστας της Equilar με τους 200 καλύτερα αμειβόμενους CEO των ΗΠΑ, πέρυσι, ήταν o Leslie Moonves του τηλεοπτικού δικτύου CBS που κέρδισε το 2016 68,6 εκατ, δολάρια έναντι 56,4 εκατ. δολ.το 2015, ενώ τρίτος με 54 εκατ. δολ. ο David O’Connor της Madison Square Garden.
Η εκτόξευση των αποδοχών των διευθυνόντων συμβούλων δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα την καλής πορείας της Wall Street αλλά και των μεγάλων προσδοκιών που έχει από τον νέο πρόεδρο ο επιχειρηματικός κόσμος των ΗΠΑ.
Ο Τραμπ δεν έχει υποσχεθεί μόνο κάθετη μείωση του φόρου των επιχειρήσεων, κατάργηση του νόμου Ντοντ-Φρανκ και απορρύθμιση, αλλά και ακούει πολύ προσεκτικά την Αμερική των επιχειρήσεων.
Από τις 20 Ιανουαρίου που ανέλαβε επίσημα τα ηνία της υπερδύναμης, έχει συναντηθεί με περισσότερους από 300 διευθυντές και ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων.
Ο Τραμπ, που θεωρεί τον εαυτό του διευθύνοντα σύμβουλο του αμερικανικού έθνους, είναι ίσως ο πρώτος πρόεδρος που απολαμβάνει τόσο ανοιχτά την παρέα των επιχειρηματικών στελεχών, είτε στον Λευκό Οίκο είτε στο θέρετρό Mar-a-Lago της Φλόριντα, που ίδιος το έχει χαρακτηρίσει «νότιο Λευκό Οίκο».
Μπόνους με μετοχές
Ομως έτσι η βάρκα μπατάρει μόνο από τη μία πλευρά. «Αν περιστρέφεσαι μόνο από επιχειρηματικά στελέχη, υιοθετείς μια συγκεκριμένη εικόνα για τον κόσμο και αυτή η εικόνα είναι που διαμορφώνει τις πολιτικές σου», σχολιάζει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικής Πολιτικής της Ουάσινγκτον Λόρενς Μισέλ, συμπληρώνοντας με ειρωνεία ότι «θέλει πολύ για να σκεφτεί κανείς ότι η μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων αποτελεί κεντρικό στοιχείο της φορολογικής πολιτικής όταν την ίδια στιγμή τα εταιρικά κέρδη βρίσκονται κοντά σε ιστορικά υψηλά επίπεδα».
Από την πλευρά της, η μελέτη της Equilar δείχνει ακόμη ότι οι επιχειρήσεις απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τα μπόνους σε ρευστό και κατευθύνονται ξανά προς τις μετοχές και τα options αυτών.
Οι μεγαλομέτοχοι προτιμούν αυτόν τον τρόπο αμοιβής γιατί προσφέρει στους διευθυντές επιπρόσθετο κίνητρο για την παραγωγή αποτελεσμάτων που αυξάνουν τις τιμές των μετοχών.
Από την άλλη πλευρά, όμως, οι μετοχές όσο και τα options ενθαρρύνουν τους διευθυντές σε περικοπές κόστους και άλλες βραχυπρόθεσμες κινήσεις που δεν επενδύουν στις μακροπρόθεσμες προοπτικές των εταιρειών.
Αποτελούν το έναυσμα για χρηματιστηριακές φούσκες και καπιταλισμό-καζίνο, ενισχύουν την απληστία των CEO, μεγεθύνουν τις ανισότητες. Ετσι, ενώ πριν από 50 χρόνια ένας μέσος διευθύνων σύμβουλος κέρδιζε κάθε χρόνο περίπου 20 φορές περισσότερα απ’ ό,τι ένας μέσος εργαζόμενος, σήμερα κερδίζει 347 φορές περισσότερα. Και δεν του φτάνουν…
