Από πότε η πολιτική διαμαρτυρία είναι πολιτικός κατήφορος; Δεν διεκδικεί η Ελλάδα τις γερμανικές αποζημιώσεις; Και μάλιστα από τη Γερμανία της γερμανικής -όπως όλοι γράφουν και αναλύουν- Ευρώπης; Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Στάθηκε η Ζωή μπροστά στον Γερμανό πρέσβη όπως δεν στάθηκε κανείς στα είκοσι χρόνια που οι Γερμανοί πρέσβεις καταθέτουν στεφάνια με τη γερμανική σημαία στο μνημείο του Διστόμου. Και προφανώς γι’ αυτό πολλοί παρευρισκόμενοι φώναζαν, εκτός από τα «μπράβο», και για την «υποκρισία» όλα αυτά τα χρόνια.
Γιατί λοιπόν έσπευσε ο δημοσιογραφικός κόσμος, σαν έτοιμος από καιρό, να τη λοιδορήσει; Μήπως δεν τραβήχτηκε στην άκρη όταν σηκώθηκε ο Γλέζος; Ο σεβασμός της στην ιστορία του δεν σημαίνει ότι της αφαιρεί το δικαίωμα στην κριτική. Αλλο όμως κριτική κι άλλο ειρωνείες και περιφρονητικά σχόλια περί «σκηνοθετημένων επεισοδίων» και «αρθριδίων ανθρώπων του θεάματος».
Δεν συμβάλλουν στον «στοιχειώδη πολιτικό πολιτισμό μας».
