Μπορεί η συμφωνική μουσική να απαλλαγεί από το βάρος των αιώνων και να γίνει μοντέρνα; Εχετε ξαναδεί μουσικό όργανο με χορδές που στο σύνολό τους φτάνουν τα 25 μέτρα; Εχετε φανταστεί τον Γιάννη Αγγελάκα να ερμηνεύει Τζον Κέιτζ;
‘Η την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών να παίζει με μαέστρο τον σπουδαίο Ιλάν Βολκόφ; Προσπαθώντας να απαντήσει στο ερώτημα «πώς μπορεί τελικά μια ορχήστρα να γίνει πιο ριζοσπαστική και πειραματική;», το Φεστιβάλ Tectonics καταφτάνει και στην Αθήνα και από τις 16 έως τις 18 Ιουνίου πραγματοποιείται σε διάφορους χώρους της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και στη Διπλάρειο Σχολή.
Η συμφωνική μουσική, ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός, το ηλεκτρονικό noise, η μουσική δωματίου, οι ηχητικές εγκαταστάσεις και η παραδοσιακή μουσική θα συνυπάρξουν, θα συγκρουστούν και θα αλληλοσυμπληρωθούν σε ένα περιπετειώδες τριήμερο όπου όλα είναι πιθανά.
Νωρίτερα το Φεστιβάλ Tectonics ταξίδεψε στη Γλασκόβη, τη Νέα Υόρκη, το Οσλο, το Ρέικιαβικ, την Αδελαΐδα και το Τελ Αβίβ, καταρρίπτοντας ηχητικούς φραγμούς και φέρνοντας κοντά φαινομενικά αντίθετες μουσικές πρακτικές.
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του καταξιωμένου Ιλάν Βολκόφ που ξεκίνησε το 2012 στην Ισλανδία –το μοναδικό χερσαίο σημείο συνάντησης των τεκτονικών πλακών Ευρασίας και Βορείου Αμερικής. Κεντρική θέση στο φεστιβάλ θα έχει η σύμπραξη του Ιλ. Βολκόφ με την ΚΟΑ καθώς και μια μοναδική συνεργασία της Ορχήστρας με τον κιθαρίστα και αυτοσχεδιαστή Φρεντ Φιρθ.
Στο πρόγραμμα ξεχωρίζουν: την Παρασκευή 16 Ιουνίου στη Διπλάρειο παρουσιάζεται η εγκατάσταση της Αμερικανίδας Ελεν Φούλμαν (21.30) «Long String Instrument» (Μακρύ Εγχορδο Οργανο) που εξερευνά την ιδιαίτερη ακουστική στο ισόγειο της Σχολής.
Η Φούλμαν παρουσιάζει ένα ιδιότυπο μουσικό όργανο με χορδές συνολικού μήκους 25 μέτρων που ανέπτυξε η ίδια τα τελευταία 30 χρόνια. Ακολουθούν οι mines, το τρίο του μαέστρου και εμπνευστή του Tectonics, Ι. Βολκόφ (22.45), και ο Τάσι Γουάντα με απρόβλεπτες συνθέσεις (23.15).
Το Σάββατο 17/6 στη Μικρή Σκηνή: Ο Ιταλός συνθέτης και εθνομουσικολόγος Τζουλιάνο ντ’ Αντζιολίνι (17.00) παίζει με τον διακεκριμένο φλαουτίστα Μανουέλ Τζουρία και μουσικούς από την Κάρπαθο (εδώ και είκοσι χρόνια πραγματοποιεί εκτενή έρευνα για την παραδοσιακή μουσική του νησιού).
Στις 18.45 η φαγκοτίστα Ντάφνε Βιθέντε-Σαντοβάλ, η οποία διερευνά τον ήχο μέσω αυτοσχεδιασμών, παρουσιάζει σε παγκόσμια πρεμιέρα το νέο κομμάτι του Τάσι Γουάντα «Witness» και το OCAMM XIII για σόλο φαγκότο της Ελιάν Ραντίγκ.
Συγχρόνως στο Φουαγέ (19.45) μεγάλο σύνολο μουσικών θα ερμηνεύει το «Burdocks» του Κρίστιαν Βολφ, ενώ στην Κεντρική Σκηνή (20.30) η ΚΟΑ με μαέστρο τον Βολκόφ ερμηνεύει έργα των Γιάννη Χρήστου, Mόρτον Φέλντμαν, Γιάννη Κυριακίδη, Κρίστοφερ Φοξ (σολίστ ο Φρ. Φιρθ).
Τέλος, στη Μικρή Σκηνή (22.30) οι Δανάη Στεφάνου και Μιχάλης Μοσχούτης, δύο Ελληνες μουσικοί που εξερευνούν το ηχητικό φάσμα του πιάνου και της κλασικής κιθάρας, παρουσιάζουν ένα σύντομο αυτοσχεδιαστικό σετ.
Οσο για την Κυριακή 18/6 στη Μικρή Σκηνή οι Μανουέλ Τζουρία – Παναγιώτης Κραμπής παίζουν έργα του Αναστάση Φιλιππακόπουλου (19.00). Στην Κεντρική Σκηνή (20.30) τρεις εξαίρετοι αυτοσχεδιαστές, οι Ελενα Κακαλιάγκου (κόρνο), Βασίλης Τζαβάρας (πιάνο, κιθάρα), Κωστής Κηλύμης (ηλεκτρονικά) ερμηνεύουν επί σκηνής με τον δικό τους τρόπο τις κινούμενες εικόνες από το βίντεο «Screenplay» του Κρίστιαν Μάρκλεϊ.
Και για φινάλε (21.20) περιμένουμε την απρόσμενη σύμπραξη του Γιάννη Αγγελάκα με τον Αμερικανό συνθέτη Αλβιν Κάραν και την κρουστό Ρόμπιν Σουλκόφσκι με αντικείμενο την ιστορική ηχογράφηση του Τζον Κέιτζ «Indeterminacy: New Aspect of Form in Instrumental and Electronic Music».
Περιμένουμε πώς και πώς τον Γιάννη Αγγελάκα να διαβάζει τις ιστορίες του Κέιτζ μεταφρασμένες στα ελληνικά, ενώ οι Κάραν και Σουλκόφσκι θα τον συνοδεύουν στο πιάνο, τα ηλεκτρονικά και τα κρουστά.
