To «Ghost in the Shell» είναι ένα από τα διασημότερα και μακροβιότερα ιαπωνικά manga, με εκατομμύρια φανατικούς θαυμαστές σ’ όλο τον κόσμο. Οταν ο Ρούπερτ Σάντερς, ο σκηνοθέτης τού «Η Χιονάτη και ο Κυνηγός», ανέλαβε το φορτίο να το μεταφέρει στο σινεμά, είχε μια σειρά από δυσκολίες να αντιμετωπίσει.
Η μία ήταν η επιλογή της Σκάρλετ Τζοχάνσον για τον κεντρικό ρόλο της ταγματάρχη Μοτόκο Κουζανάγκι, της πρότυπης ύπαρξης με εγκέφαλο, σκέψη, ψυχή ανθρώπου και σώμα κατασκευασμένο ως ένα τέλειο όπλο. Η Τζοχάνσον, ομολογουμένως, δεν είναι Γιαπωνέζα και οι αντιδράσεις ήταν τόσο επιθετικές που σφραγίστηκαν μόνο με τη μαγική, αισθησιακή, στιβαρή παρουσία της στην ταινία.
Η πρόκληση
Μια άλλη από τις μεγάλες προκλήσεις που είχε να αντιμετωπίσει η παραγωγή ήταν η μεταμόρφωση της Τζοχάνσον σε… cyborg. Χαρακτηριστικά, στο πρωτότυπο «Ghost in the Shell», η ταγματάρχης φορά ένα θερμοπτικό κοστούμι, μια φόρμα που μοιάζει σαν γυμνό δέρμα, αλλά στην πραγματικότητα (έστω, την κομιξική πραγματικότητα), κάνει την ηρωίδα του αόρατη όταν εκείνη το επιθυμεί.
Αυτό που μπορεί εύκολα να σχεδιάζεται σ’ ένα anime παίρνει δυσκολότερα μορφή σε μια τρισδιάστατη ταινία που οφείλει να μοιάζει αληθοφανής. Η πρώτη εμφάνιση της Σκάρλετ Τζοχάνσον με το θερμοπτικό κοστούμι της κόβει την ανάσα: Είναι γυμνή; Είναι η ίδια;
Οι ενδυματολόγοι της ταινίας, Κερτ Σουάνσον και Μπαρτ Μιούλερ, συνεργάστηκαν με τη Weta, τη νεοζηλανδέζικη εταιρεία ψηφιακών εφέ, για να βρουν την κατάλληλη λύση. Η ιδέα ήταν να σχεδιάσουν ένα κοστούμι στο χρώμα του δέρματος, βασισμένο στο πραγματικό σώμα της Σκάρλετ Τζοχάνσον, που να της επιτρέπει ταυτόχρονα να παίζει μ’ αυτό σε σκηνές δράσης χωρίς να νιώθει γυμνή.
Η ομάδα σκάναρε ψηφιακά το σώμα της ηθοποιού και κατασκεύασε ένα κοστούμι εξ ολοκλήρου από σιλικόνη, πιστό αποτύπωμα της φιγούρας της. «Είναι παράξενο», λέει ο Σουάνσον σε συνέντευξή του για την ταινία στο IGN. «Κάποια πράγματα λειτουργούν τέλεια στο χαρτί, αλλά χρειάζονται άλλο χειρισμό στην πραγματικότητα.
Η εικόνα της ταγματάρχη με το θερμοπτικό κοστούμι έχει μια έντονη σεξουαλικότητα και συζητήσαμε εκτεταμένα τόσο με τον Ρούπερτ όσο και με τη Σκάρλετ για το αν αυτό θα έδινε τον σωστό τόνο στην ταινία.
Αυτές οι κουβέντες οδήγησαν σε άλλες, πιο υπαρξιακές, όπως γιατί ένα cyborg με άψογο, τέλεια σχεδιασμένο κορμί θα φορούσε σουτιέν, γιατί να θέλει να φοράει κάτι αισθησιακό ενώ δεν έχει ερωτικές ανησυχίες κι έτσι, σχεδιάσαμε το κοστούμι με έμφαση στο να είναι στρατιωτικής λειτουργικότητας και πρακτικό».
Η ίδια η Σκάρλετ Τζοχάνσον αγάπησε την ξεκάθαρη πρόθεση του θερμοπτικού κοστουμιού της: «Η ταγματάρχης βρίσκεται εν μέσω μιας κρίσης ταυτότητας, έχει μια πολύ θαμπή εικόνα για το ποια πραγματικά είναι, τι της αρέσει, ποιος της αρέσει. Επιπλέον δεν έχει καρδιά, ανθρώπινη καρδιά τουλάχιστον. Αρα ό,τι έχει σχέση με τον αισθησιασμό δεν έχει σχέση μ’ εκείνη, αυτό το κομμάτι τής λείπει».
Οχι γυμνή
Δεν οφείλεται στο θερμοπτικό κοστούμι, αλλά η Σκάρλετ Τζοχάνσον είναι, ούτως ή άλλως, πανέμορφη και χυμώδης ως cyborg. Αλλά όχι γυμνή. Ο παραγωγός Αβι Αράντ εξηγεί: «Δεν είχαμε πρόβλημα με το γυμνό, δεν θα μας προκαλούσε καμία καταστροφή η ταινία να θεωρηθεί ακατάλληλη. Απλώς δεν θέλαμε να προσποιούμαστε ή να παραποιήσουμε το πρωτότυπο anime.
Η ταγματάρχης δεν είναι γυμνή, φορά το θερμοπτικό κοστούμι της. Ακόμη κι αν δεν υπήρχαν καθόλου περιορισμοί καταλληλότητας, δεν θα βλέπαμε τη Σκάρλετ να τρέχει από εδώ κι από εκεί ολόγυμνη, δεν ταιριάζει με τις προθέσεις του υλικού από το οποίο εμπνευστήκαμε».
Η ταινία «Το φάντασμα στο κέλυφος»
προβάλλεται τώρα στους κινηματογράφους από τη UIP.
