Μία από τις πιο ανήσυχες και πρωτοποριακές εικαστικές φωνές που ανέδειξε η δεκαετία του ’90, καλλιτέχνης που διερευνούσε τα όρια της γλυπτικής και σχολίαζε με τα έργα του όψεις της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας, ο Δημήτρης Ντοκατζής έφυγε από τη ζωή το Σάββατο σε ηλικία 59 ετών.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958, σπούδασε στο Λονδίνο, εικαστικές τέχνες στο Byam School of Art και κινηματογράφο στο The London International Flim School, ενώ με τις πρώτες του εκθέσεις στην Αθήνα στις γκαλερί Titanium (1990) και Δεσμός (1992) έδωσε το στίγμα πορείας του, με μινιμαλιστικές κατασκευές και εγκαταστάσεις.
Αρχικά χρησιμοποιεί λαμαρίνες, δέρμα, κερί, λυχνίες φωτός, στη συνέχεια εντάσσει τον γραπτό λόγο στα έργα του και ενδιαφέρεται για τη φωτογραφία και το video. Εκθέτει σε μη θεσμικούς χώρους αλλά και στο διαδίκτυο, διευρύνοντας την επικοινωνία.
Παράλληλα επιμελήθηκε και οργάνωσε εκθέσεις και ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της καλλιτεχνικής ομάδας Personal Cinema. Παρουσίασε τη δουλειά του σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στο Freud Museum του Λονδίνου το 2011 και στην 4η Μπιενάλε της Αθήνας το 2013.
Το 2011 είδαμε την έκθεσή του «In Limbo» στην γκαλερί Τhe Apartment, ένα ταξίδι στην «κόλαση» από τον Μεσαίωνα ώς τις μέρες μας, ενώ το 2015 με το «Activism is Poetry in Full Swing» στην γκαλερί Qbox εστίασε στην πλατεία ως κεντρική πολιτική πλατφόρμα, πεδίο συνάντησης διαφορετικών νοοτροπιών, αντιλήψεων και διεκδικήσεων.
