Η πυριτίαση (silicosis) είναι χρόνια πνευμονοπάθεια που οφείλεται στην εισπνοή διοξειδίου του πυριτίου σε κρυσταλλική μορφή. Το πυρίτιο αποτελεί το 25% του φλοιού της γης. Η νόσος ήταν γνωστή από την εποχή του Ιπποκράτους. Υπάρχουν πολλά επαγγέλματα στα οποία οι εργαζόμενοι εκτίθενται σε πυρίτιο. Η εξαγωγή μετάλλων από τα ορυχεία, η διάνοιξη υπόγειων σηράγγων, η επεξεργασία δομικών υλικών όπως μαρμάρων και λίθων, αποτελούν επαγγέλματα με σημαντική επιβάρυνση.
Ακόμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τους εργάτες σε χυτήρια χαλκού και σιδήρου, καθώς και τους κεραμοποιούς, οι οποίοι επίσης υφίστανται κάποιου βαθμού έκθεση σε πυρίτιο. Βήχας, δύσπνοια και απόχρεμψη, είναι τα συνηθέστερα συμπτώματα, ενώ οι επιπλοκές της περιλαμβάνουν μαζική πνευμονική ίνωση και χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια.
Ο τραγουδιστής, κιθαρίστας, ηθοποιός και ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Τζος Ουάιτ (Josh White, 1914-1969), τραγούδησε ένα τραγούδι διαμαρτυρίας των εργατών που ονομάζεται ‘Η πυριτίαση με σκοτώνει’ (Silicosis is Killing Me), με τους παρακάτω στίχους:
I said silicosis, you made a mighty bad break of me/ Awww, silicosis made a mighty bad break of me/You robbed me of my youth and health/All you brought poor me was mis..
Now silicosis, you’re a dirty robber and a thief/ Awww silicosis, dirty robber and a thief/
Robbed me of my right to live and all you brought poor me was grief
I was there digging that tunnel for six bits a day/ I was there digging that tunnel for six bits a day/ Didn’t know I was digging my own grave, silicosis eating my lungs away
I says mama, mama, mama, cool my fevered head/ I says mama, mama, come and cool my fevered head/ I’m going to meet my Jesus, God knows I’ll soon be dead
Six bits I got for digging, digging that tunnel hole/ Six bits I got for digging, digging that tunnel hole/ Takes me away from my baby, it sure done wrecked my soul
Now tell all my buddies, tell all my friends you see/Now tell all my buddies, tell all my friends you see/ I’m going way up yonder, please don’t grieve for me
Έχει λοιπόν πυριτίαση, το ξέρει, και παραπονιέται που του έκλεψε τα νιάτα και την υγεία του, παρομοιάζει την ασθένεια αυτή με έναν βρώμικο ληστή και κλέφτη που του αφαίρεσε το δικαίωμα να ζήσει και του έφερε τόση θλίψη. Βρισκόταν εκεί κάτω σκάβοντας στη σήραγγα έξι μεγάλα κομμάτια μετάλλου την ημέρα, και δεν ήξερε ότι έσκαβε το λάκκο του, αφού η πυριτίαση του έτρωγε τα ίδια του τα πνευμόνια. Και φωνάζει τη μάνα του να του κρυώσει το ζεστό του κεφάλι, λέγοντάς της ότι πάει να συναντήσει τον Ιησού, κι ότι ο Θεός ξέρει ότι σύντομα θα είναι πεθαμένος. Τα έξι κομμάτια που έσκαβε στη τρύπα της σήραγγας, τον παίρνουν μακριά από το μωρό του και παρακαλεί να πουν σε όλους τους φίλους του που θα δουν, ότι φεύγει πολύ μακριά και να μην λυπηθούν γι’ αυτόν!
Ο Τζος Ουάιτ μεγάλωσε στη Νότια Καρολίνα την εποχή των νόμων Jim Crow. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 και του 1930, εξελίχτηκε σε έναν καλλιτέχνη, με πληθώρα από εξέχουσες ηχογραφήσεις στο βιογραφικό του, σε μπλουζ, κάντρυ, γκόσπελ και ακόμα τραγούδια κοινωνικής διαμαρτυρίας. Το 1931, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, και μέσα σε μια δεκαετία η φήμη του είχε διαδοθεί ευρέως, ενώ το ρεπερτόριο του επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει αστικά μπλουζ, τζαζ, παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια και τα πολιτικά τραγούδια διαμαρτυρίας.
Ο Τζος Ουάιτ γεννήθηκε το 1914, στο μαύρο τμήμα του Γκρίνβιλ, της Νότιας Καρολίνας. Η μητέρα του τον εισήγαγε στην μουσική από την ηλικία των πέντε ετών, όταν άρχισε να τραγουδά στη χορωδία της τοπικής εκκλησίας. Όταν ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια, ο μικρός έφυγε από το σπίτι μ’ έναν τυφλό μαύρο τραγουδιστή του δρόμου, τον Blind Man Arnold, με τον οποίο είχαν συμφωνήσει να φύγουν πέρα μακριά και να παίζουν στις γωνίες των δρόμων για να κερδίζουν τα προς το ζην. Ο Blind Man Arnold, σύντομα συνειδητοποίησε ότι θα μπορούσε να επωφεληθεί απ’ αυτό το προικισμένο αγόρι που έμαθε τόσο γρήγορα να χορεύει, να τραγουδάει και να παίζει ντέφι. Κατά τη διάρκεια των επόμενων οκτώ ετών, συνεργάστηκε και με άλλους τυφλούς τραγουδιστές του δρόμου, συμπεριλαμβανομένων των Blind Blake και Blind Joe Taggart. Τις περισσότερες νύχτες κοιμόταν σε βαμβακοφυτείες ή στάβλους, συχνά με άδειο στομάχι. Φυσικά αυτά ήταν τα δυσκολότερα χρόνια της ζωής του, γιατί στη συνέχεια είχε ανοδική πορεία.
Το 1961, η υγεία του άρχισε να παρουσιάζει απότομη επιδείνωση, αποτέλεσμα καρδιακής προσβολής και της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία οχτώ χρόνια. Είχε προοδευτικό εμφύσημα, εκτός από τα έλκη, τη σοβαρή ψωρίαση στα χέρια του και την ανεπάρκεια ασβεστίου στο σώμα του που ξεκολλούσε το δέρμα του με κάθε συναυλία. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών της ζωής του, η καρδιά του εξασθένησε δραματικά, και οι γιατροί του θεώρησαν μόνη επιλογή επιβίωσης, να επιχειρήσουν μια επέμβαση για την αντικατάσταση βαλβίδων της καρδιάς. Η εγχείρηση δυστυχώς απέτυχε και πέθανε πάνω στο χειρουργικό τραπέζι στις 5 Σεπτεμβρίου του 1969 στο Νοσοκομείο North Shore στο Manhasset της Νέας Υόρκης.
