Σιγά τον πολυέλαιο, θα μπορούσε να είναι το σχόλιο ενός αναγνώστη. Κάτι μας είπες. Περσινά ξινά σταφύλια. Θα ήταν αφέλεια να πιστέψει κανείς πως οι αθλητικές διοργανώσεις είναι πέρα από την πολιτική.
Ακόμη και οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν εξυπηρετήσει τις πολιτικές σκοπιμότητες αυταρχικών καθεστώτων (Χίτλερ) ή εξέφρασαν την πολιτική σύγκρουση την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου (Ολυμπιακοί Μόσχας).
Εντυπωσιάζει, όμως, η ελληνική πατέντα στη σύγκρουση με πρόσχημα την μπάλα. Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι γίνονται το σύμβολο για την έκφραση ή ενίσχυση μιας ταυτότητας: θρησκευτικής, εθνοτικής, κοινωνικής, πολιτιστικής. Είναι άπειρα τα παραδείγματα. Παγκοσμίως.
Ετσι, δεν εντυπωσιάζει που οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι στην Ελλάδα συνοψίζουν και διερμηνεύουν την ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά της προσφυγιάς.
Ακόμη, ευεξήγητο είναι το γεγονός πως η ποδοσφαιρική γεωγραφία στην Ελλάδα αντανακλά την πολιτική και διοικητική οργάνωση της χώρας, που μοιάζει, -ας επικαλεστούμε τον Μπουρζέλ- σαν ένα αδύναμο σώμα (περιφέρεια) με πολύ μεγάλο κεφάλι (Αθήνα).
Οι Βόρειοι και οι Νότιοι είναι ένας βασικός άξονας, που μπορεί να απηχεί την προαναφερθείσα οργάνωση. Ωστόσο, γίνεται συστατικό μιας συνωμοσιολογικής αντίληψης, που συνυφαίνεται με το σύνδρομο του αιώνιου θύματος και του αδικημένου.
Στην Ελλάδα η μπάλα παίζει πολιτική. Ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, η μπάλα έφερε κοντά την πολιτική και την οικονομία των μεγαλοεργολαβιών. Κατά κανόνα, η προσοχή στρέφεται στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Εκεί είναι τα μεγάλα συμφέροντα, πολιτικά και οικονομικά. Ομως, αυτό το μοντέλο διαχύθηκε σ’ όλη τη χώρα. Επιχειρηματίες που έγιναν ενθουσιώδεις υποστηρικτές ποδοσφαιρικών ομάδων. Μια αγάπη που εξατμίστηκε πολύ γρήγορα, όταν δεν αρκούσε για την πρόσβαση στον κορβανά των δημόσιων έργων. Οταν η κρίση έκλεισε τη στρόφιγγα.
Στην Ελλάδα, όμως, τα γήπεδα έχουν πολλές λακκούβες. Κι αυτό γίνεται αφορμή για πολιτικούς τραυματισμούς. Σαν αυτόν που προκάλεσε η δήλωση για την ελληνικότητα νεοαφιχθέντος παράγοντα της Βόρειας Ελλάδας.
Η μπάλα γίνεται το πρόσχημα για τη σύγκρουση επιχειρηματικών συμφερόντων. Σε μια περίοδο που υπάρχει ρευστότητα όσον αφορά τα ζέοντα οικονομικά ζητήματα της χώρας, οι επιχειρηματίες του χώρου επιδίδονται σε ατομικό παιχνίδι. Χρησιμοποιούν το αντιαθλητικό παιχνίδι.
Στόχος τους, η εξόντωση του αντιπάλου. Η προώθηση των δικών τους συμφερόντων. Με κάθε τρόπο. Η συνωμοσιολογία για ξενόφερτους ερεθίζει τα φοβικά σύνδρομα. Ιδίως αν πρόκειται για προερχόμενους από την Ανατολή.
Ενα επαναλαμβανόμενο μοτίβο τα τελευταία χρόνια. Ακόμη χειρότερα αν δεν ξέρει ελληνικά. Ομως, στον σημερινό κατήφορο μας οδήγησαν άνθρωποι που ομιλούσαν απταίστως την ελληνικήν…
