Για τον εμπρησμό βιβλιοπωλείων

Εγγίζουν τα όρια του γελοίου οι επιθέσεις με μπομπίτσες στα βιβλιοπωλεία του Αδωνη Γεωργιάδη.

Ποιος, ακριβώς, είναι ο συμβολισμός τούτων των πράξεων; Κατακεραυνώνουν τον ολοκληρωτισμό μήπως;

Εχουν μήπως αναρωτηθεί οι «βομβιστές» ότι δηώνουν τους αγρούς του πνεύματος; Δεν έχει σημασία αν ανάμεσα στους καρπούς των χωραφιών φύονται και αγκάθια και δηλητηριώδη φυτά -οι αγροί οφείλουν να καλλιεργούνται, έστω και αν μετά γίνεται ξεκαθάρισμα μεταξύ βλαβερών και ωφέλιμων καρπών.

Καίγοντας βιβλία που προβάλλουν ή εκθειάζουν σκοταδιστικές ιδέες (ενάντιες στην ειρήνη, τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό) απλώς διαιωνίζεις τη βία και τη βαρβαρότητα -τόσο δύσκολο είναι να γίνει αυτό αντιληπτό και κατανοητό;

Αλλού ας αναζητηθούν τα αίτια της εμφάνισης τέτοιων βιβλιοπωλείων, στην ανοχή λ.χ. θανατολάγνων ιδεών και πρακτικών. Κινδυνεύει η κοινωνία από τις αδολεσχίες και τις κορόνες του Αδωνη;

Οχι δα, κινδυνεύει όμως απ’ αυτούς που καίνε βιβλία, ό,τι κι αν περιέχουν οι σελίδες τους.

Δικαίωμα στη σκέψη έχουν όλοι όπου κι αν καταλήγει η σκέψη τους, ακόμη κι αν καταφέρεται εναντίον της ειρηνικής συμβίωσης.

Το θέμα είναι να υπήρχε διάλογος μεταξύ των μελών της κοινωνίας, ο οποίος θα απέτρεπε να καταλήξει κάποιος σε τέτοιες σκέψεις (βίαιες και καταστροφικές).

Είμαστε όμως άμαθοι (ίσως και εχθρικοί) σε τέτοιου είδους διάλογο, ειδικά σήμερα που κυριαρχεί (γιατί άραγε;) το δόγμα «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας».

Με τέτοια δόγματα να μας έχουν κατακυριεύσει, λογικό (;) είναι να υπάρχουν αντίπαλα στρατόπεδα που το ένα επιθυμεί να εξοντώσει το άλλο, ακόμα και σωματικά.

Τέτοια πρόοδος ο πολιτισμός του 21ου αιώνα (και όλων των προηγούμενων, αλλά λέγαμε ότι τώρα, με τόσο Διαφωτισμό και τόση λογικοκρατία, κάπως καλύτερα θα ‘μασταν). Αμ, δε…

Η φυσική εξόντωση του αντιπάλου (έστω και με «συμβολικές πράξεις») είναι φασιστικής κοπής ιδεολόγημα και ξέρουμε πόσο έχει εξευτελίσει και ταπεινώσει την ανθρωπότητα.

Οσοι, άρα, ακολουθούν αυτόν τον τρόπο αντιπαράθεσης, ας ξανασκεφτούν ποια είναι τα κίνητρά τους και ποιος είναι ο σκοπός τους· θα εκπλαγούν (εάν βέβαια μπορούν να σκεφθούν καθαρά και νηφάλια, που το βλέπω κομμάτι δύσκολο…).

Χρειάζεται να είναι μεγαλόκαρδοι και ευρύνοες όσοι ενασχολούνται με τις ιδέες και την «πρακτική» τους -κρύβεται άφθονο αίμα, ενίοτε, πίσω από τις ιδέες όταν λείπει η φρόνηση ή κάποιος εμβαπτισμός σε νάματα δημοκρατίας.

Τα άλλα είναι γνωστά: με τον φασισμό δεν συνομιλείς, απλώς τον τσακίζεις.

Ο κακόμοιρος ο Αδωνης είναι η πληγή στο σώμα του πολιτικού συστήματος ή εκείνος που εμποδίζει τη διακίνηση του ελευθεριακού πνεύματος;

Σιγά… Η άγνοια του ανθρώπου (γενικώς) είναι το πρόβλημα και κυρίως η ημιμάθεια…