Για το ευρύτερο πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται η δεύτερη αξιολόγηση γράφει ο Κώστας Ιορδανίδης στην «Καθημερινή»: «Από μια άποψη, είναι λογικό ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να αξιοποιήσει τις εμφανείς, πλέον, ρωγμές του ευρωπαϊκού συστήματος για να επιτύχει τους στόχους που έθεσε στην τρέχουσα διαπραγμάτευση. Αλλά όλα αυτά μέχρι ενός σημείου, προφανώς […] Ο πλέον αστάθμητος παράγων είναι ο δρ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας ή ορθότερα της Ευρωζώνης θεωρείται και είναι, πράγματι, ο εκφραστής της γερμανικής δεξιάς. Αλλά εκ παραλλήλου, είναι ο πολιτικός που οι φιλοδοξίες του διαψεύστηκαν οικτρώς. Ο Χέλμουτ Κολ τον απέκλεισε από την ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών και συνακολούθως από την καγκελαρία, όταν επέλεξε ως διάδοχό του την κ. Αγκελα Μέρκελ».
Στα «Νέα» ο Δημήτρης Μανιάτης παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά και επισημαίνει τις μετατοπίσεις του ΠΑΣΟΚ: «Σήμερα το ΠΑΣΟΚ ανασυγκροτείται οργανωτικά και πολιτικά. Εξοστράκισε το Ποτάμι από κάθε νομιμοποιητική μετωπική απόπειρα στο πεδίο του Κέντρου. Κάνει διμέτωπο, αδειάζοντας όμως σταδιακά κάθε νεοφιλελεύθερο φορτίο του. Μιλάει με θάρρος για την ενοχοποιημένη Μεταπολίτευση και για το δημοκρατικό κεκτημένο στο οποίο και το ίδιο συνέβαλε. Πάει πολύ όμως να έχει κοντή μνήμη και να κηρύττει αντιμνημονιακό αγώνα».
Ο Πάνος Αμυράς στον «Ελεύθερο Τύπο» φοβάται ότι δεν βγαίνει η χώρα από την ύφεση όσο δεν κλείνει η διαπραγμάτευση: «Στο φετινό Προϋπολογισμό το υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι οι πάγιες επενδύσεις θα αυξηθούν κατά 10%… Πρόκειται για παραμύθια της κυβέρνησης που έχουν δράκο τη δραχμή. Η παρέα του Τσίπρα δεν ενδιαφέρεται για επενδύσεις ούτε για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά. Εάν πραγματικά νοιαζόταν για τον ιδιωτικό τομέα και το μέλλον της χώρας θα είχε κλείσει την αξιολόγηση πέρσι τέτοιο καιρό […] Εάν πραγματικά σκεφτόταν τις θυσίες των Ελλήνων, θα έκοβε μαχαίρι τις συζητήσεις για Grexit…».
Την άποψή του για το δύσκολο μέλλον των εφημερίδων αναπτύσσει στο «Εθνος» ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Χ. Χρυσόγονος: «Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει το Δημόσιο να αναλάβει τη συντήρηση μη βιώσιμων μέσων ενημέρωσης, είτε με απ’ ευθείας επιδότησή τους είτε με δανεισμό χωρίς εγγυήσεις μέσω του ελεγχόμενου από αυτό τραπεζικού συστήματος. Και τούτο όχι μόνο επειδή τα δημόσια οικονομικά βρίσκονται στη γνωστή οικτρή κατάσταση, αλλά κυρίως επειδή επιδοτούμενα μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν να είναι ανεξάρτητα και καταλήγουν να είναι πρόβλημα για τη δημοκρατία».
