Ενας Παναθηναϊκός απ’ τα παλιά «ξεγύμνωσε» το φάντασμα του Ολυμπιακού χθες βράδυ στο γήπεδο της Λεωφόρου, κατακτώντας πανάξια τη νίκη και σκορπίζοντας τον ενθουσιασμό στα εκατομμύρια των φίλων του, αλλά και χάνοντας ταυτόχρονα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να διασύρει των «αιώνιο» αντίπαλό του.
Το 1-0 με το οποίοι οι «πράσινοι» επικράτησαν των «ερυθρόλευκων», χάρη στην τεράστια κλάση του αυτοκράτορα Μάρκους Μπεργκ, δεν αποτυπώνει επ’ ουδενί την αγωνιστική διαφορά των δύο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, καθώς το «τριφύλλι» κυριάρχησε από το ξεκίνημα του αγώνα και απώλεσε σωρεία ευκαιριών για να εκτοξεύσει τον δείκτη του σκορ σε πολύ μεγαλύτερα επίπεδα.
Η αστοχία των παικτών του Μαρίνου Ουζουνίδη στην τελική προσπάθεια και οι αποκρούσεις του Καπίνο, ωστόσο, κράτησαν το σκορ σε αυτά τα επίπεδα, γεγονός που αποτυπώνεται άλλωστε ξεκάθαρα από τις 12 τελικές του Παναθηναϊκού έναντι μόλις μίας του Ολυμπιακού σε ολόκληρη τη διάρκεια του ντέρμπι!
Από την άλλη πλευρά, βέβαια, μία νίκη σε ντέρμπι «αιωνίων» προκαλούσε ανέκαθεν την ίδια ευφορία ακόμη και αν αυτή προέκυπτε με… μισό μηδέν, συνεπώς, ο Παναθηναϊκός και ο κόσμος του έχουν κάθε λόγο να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά τη χθεσινή θριαμβευτική βραδιά.
Αρχιτέκτονας του πράσινου θριάμβου υπήρξε σαφώς ο προπονητής του Παναθηναϊκού, Μαρίνος Ουζουνίδης, ο οποίος υπήρξε άριστα διαβασμένος, εγκλωβίζοντας με την τακτική του τα αντίπαλα ατού (Μαρτίνς – Ντομίνγκες) στον άξονα της μεσαίας γραμμής, αλλά και έχοντας δουλέψει (όπως φάνηκε εκ της εικόνας) σωστά στον τομέα των στατικών φάσεων που αποτελεί βασικό «όπλο» των «ερυθρόλευκων».
Η ανασταλτική εικόνα του Παναθηναϊκού υπήρξε αψεγάδιαστη, γεγονός που πιστοποιείται και από την ανυπαρξία απειλής προς την εστία του Οδυσσέα Βλαχοδήμου, ενώ στο δημιουργικό σκέλος η τροφοδοσία και η ενεργός συμμετοχή του Μπεργκ («ακούμπημα» μπάλας) στη φάση ανάπτυξης των «πράσινων» υπήρξε υποδειγματική.
Αριστα ήταν συνεπώς ο βαθμός για τον Ελληνα προπονητή, άριστα δέκα ήταν προφανώς και ο βαθμός στον Μάρκους Μπεργκ, που για πολλοστή φορά πιστοποίησε τη μεγάλη του κλάση αλλά και τη σπάνια εκτελεστική του δεινότητα, καθορίζοντας επί της ουσίας την έκβαση του χθεσινού ντέρμπι.
Εξαιρετικοί ήταν επίσης οι Ζέκα – Κουρμπέλης που κυριάρχησαν στον νευραλγικό χώρο της μεσαίας γραμμής, αλλά και ο αψεγάδιαστος Χουλτ που ήταν απροσπέλαστος ανασταλτικά, τόσο με αντίπαλο τον Σεμπά όσο και με τον Ελιονούσι, την ίδια στιγμή που ο Μολέδο «εξαφάνισε» από το γήπεδο τον Ανσαριφάρντ.
Η σημασία του χθεσινού θριάμβου του Παναθηναϊκού είναι τεράστια, τόσο από πλευράς τονωτικής ένεσης στην αυτοπεποίθηση των παικτών του Μαρίνου Ουζουνίδη όσο και στο κομμάτι επιστροφής της εμπιστοσύνης από τους φίλους της ομάδας που αναγνωρίζουν πλέον ότι κάτι καλό γίνεται στο ποδοσφαιρικό τμήμα.
Συν τοις άλλοις υπάρχει βέβαια και η βαθμολογική αξία της νίκης, καθώς οι «πράσινοι» αύξησαν τη διαφορά από την 6η Ξάνθη στους πέντε βαθμούς και η συμμετοχή τους στα πλέι οφ μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί μόνο εάν έρθουν τα πάνω κάτω.
Πιο αργός κι απ’ το ριπλέι!
Του Μιχάλη Μορφονιού
Με 0-3 έκλεισε τα ντέρμπι του δεύτερου γύρου ο Ολυμπιακός, χωρίς μάλιστα να σκοράρει σε κανένα από αυτά (0-4 τα γκολ) και χθες παρουσιάστηκε στη Λεωφόρο χωρίς φρεσκάδα, κίνηση και κυρίως χωρίς ταχύτητα.
Γι’ αυτό και έφτασε στο σημείο να τελειώσει το παιχνίδι με μόλις μία τελική προσπάθεια στο ενεργητικό του, αυτή του Ανσαριφάρντ στο 14’, όταν αστόχησε από ευνοϊκή θέση, κι αυτό από μόνο του μας τα εξηγεί όλα.
Δεν μπορούσε να αλλάξει τρίτη πάσα ο Ολυμπιακός και αυτό ήταν το μεγαλύτερό του πρόβλημα στο χθεσινό ματς. Ο Βούζας έβαλε όλους τους έμπειρους ενώ άφησε έξω τους Ελληνες (μόνον ο Καπίνο βρέθηκε κάτω από την εστία και ήταν και ο καλύτερος) και παρά την παρουσία του Τσόρι Ντομίνγκες στη μεσαία γραμμή οι «ερυθρόλευκοι» δεν κατάφεραν να κρατήσουν την μπάλα στα δικά τους πόδια και να φτιάξουν παιχνίδι ώστε να γίνουν απειλητικοί και να δώσουν απάντηση μετά το γκολ που δέχτηκαν από τον Μπεργκ.
Κάπου η κούραση από τα συνεχόμενα παιχνίδια, κάπου η άσχημη ψυχολογία λόγω του αποκλεισμού από το Γιουρόπα Λιγκ με το 4-1 από την Μπεσίκτας, ο Ολυμπιακός δεν είχε το ηθικό για να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω.
Η αριστερή πλευρά του ήταν και πάλι αφύλαχτη διάβαση και είναι πραγματικά απορίας άξιο πώς ο Σισοκό προτιμάται από τον Ντε λα Μπέγια.
Ο Μάρτινς, που θα μπορούσε να κρατήσει την μπάλα, βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό μακριά από τον καλό του εαυτό, ενώ οι ακραίοι (Σεμπά, Ελιουνούσι) όσο και ο παίκτης στην κορυφή της επίθεσης (Ανσαριφάρντ) δεν μπήκαν ποτέ στο παιχνίδι.
Με 12-1 τελικές υπέρ του ΠΑΟ έκλεισε η αναμέτρηση και είναι ξεκάθαρο ότι ο Ολυμπιακός περιορίστηκε σε ρόλο κομπάρσου.
Στο δεύτερο μισό ο Βούζας πρόσθεσε στην παρτίδα και τους Ανδρούτσο-Φορτούνη με σκοπό να ανανεώσει τη μεσαία του γραμμή και στο τέλος έβαλε και τον Καρντόσο μαζί με τον Ανσαριφάρντ, όμως η μπάλα δεν πήγε ποτέ μπροστά και ο αγώνας έκλεισε χωρίς… συγκινήσεις για τους «ερυθρόλευκους».
Τι απομένει τώρα για τον Ολυμπιακό; Από τη στιγμή που κράτησε τη διαφορά των έξι βαθμών που τον χωρίζει από τον Πανιώνιο, έχει μπροστά του πέντε ματς, τα δύο στο «Καραϊσκάκη» με Πλατανιά και ΠΑΣ Γιάννινα και τρία εκτός έδρας με Κέρκυρα, Λεβαδειακό και Παναιτωλικό.
Θα βρει τον χρόνο να ηρεμήσει με τη διακοπή του πρωταθλήματος, όμως το βέβαιο είναι ότι δεν θα μπορεί να συνεχίσει άλλο με σβηστή τη μηχανή. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ξαναπάρει μπροστά…
