Το μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, υπεύθυνος πολιτισμού, αλλά και πρώην υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, Θανάσης Χειμωνάς, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα, επειδή πλέον δεν εγκρίνει τις απόψεις του, τις θέσεις του και δεν εκφράζει.
Στη σχετική επιστολή προς την Φώφη Γεννηματά, που γνωστοποίησε στην προσωπική του σελίδα στο facebook, άφησε αιχμές ευχαριστώντας της για τη στήριξη της «όταν ήταν υπεύθυνη Τύπου, το 2012, αλλά και τον πρώτο καιρό της προεδρικής της θητείας. Μετά φυσικά τα πράγματα άλλαξαν…»
Στο μακροσκελές κείμενο ο κ. Χειμωνάς σημειώνει μεταξύ άλλων το εξής: «Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να πανηγυρίζω επειδή το ΠΑΣΟΚ πήγε από το 5,5% στο 6,7% σε κάποια δημοσκόπηση ή να παραμυθιάζω τον κόσμο για “δεύτερες θέσεις” επειδή ο ξάδερφος του μπατζανάκη της θείας της πρώην μου άκουσε πως το γνωστό ιστορικό στέλεχος Φρόσω Κολοϊωάννου, ετών 97, είπε σε συντρόφους πως επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ.
»Ένας από τους λόγους που ασχολήθηκα με την Πολιτική ήταν για να βοηθήσω να αλλάξουν κάποια πράγματα. Να κομίσω κάτι νέο. Όχι για να συμμετάσχω σε ένα κόμμα- reunion της δεκαετίας του ’80 όπου για να επιβιώσεις πρέπει να είσαι yes-man».
Αναφέρεται στην περίοδο που μπήκε στο κόμμα το 2012 υποστηρίζοντας ότι τότε έβλεπε «ένα κόμμα να θυσιάζεται για τη χώρα. Να επιλέγει τη σωτηρία της αδιαφορώντας για το βαρύτατο πολιτικό τίμημα που θα πλήρωνε. Έχοντας απέναντί του, εκείνη την εποχή, τους πάντες. Σήμερα όλοι ξέρουμε πως η πολιτική αυτή αποτελούσε μονόδρομο αν θέλαμε να παραμείνουμε στο ευρώ και την Ευρώπη. Λάθη γίνανε. Πολλά. Και προφανώς και το ΠΑΣΟΚ φέρει ευθύνες. Γνώμη μου ωστόσο είναι πως οι δικές του ευθύνες (μιλάω πάντα από το 2010 και μετά) είναι απείρως μικρότερες από εκείνες της Νέας Δημοκρατίας και (κυρίως) του ΣΥΡΙΖΑ.
Συνεχίζει λέγοντας πως «το ΠΑΣΟΚ είχε πλέον στα χέρια του μια τεράστια ευκαιρία: Να παρουσιαστεί δικαιωμένο και να κάνει μια νέα αρχή. Η συρρίκνωση του ποσοστού του κατά βάθος του έδινε ένα σημαντικό πλεονέκτημα: Είχε πλέον «καθαρίσει» σε μέγιστο βαθμό. Τόσο σε επίπεδο στελεχών όσο και σε επίπεδο ψηφοφόρων. Οι επαγγελματίες πολιτικοί είχαν αναζητήσει στέγη αλλού. Οι δειλοί είχαν πάει σπίτια τους. Τα λαμόγια που ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ για να διοριστούν είχαν καταλήξει στην αγκαλιά του φιλόξενου ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν ήταν πλέον σε θέση να ξαναξεκινήσει από το μηδέν. Να κάνει την υπέρβαση, να αρθρώσει έναν μοντέρνο, μεταρρυθμιστικό, αυθεντικά προοδευτικό λόγο. Να υπενθυμίσει στους Έλληνες τη σοβαρότητα της σοσιαλδημοκρατίας σε συνδυασμό με τις πραγματικές αξίες της Αριστεράς. Να βγάλει μπροστά νέα και άφθαρτα πρόσωπα- όπως ακριβώς είχε κάνει το ’81. Ήδη, το εξαιρετικό ευρωψηφοδέλτιο της Ελιάς αποτελούσε δειλά δειλά μια αρχή».
Χρησιμοποιώ παρελθόντα χρόνο. Γιατί πλέον θαρρώ πως η ευκαιρία αυτή χάθηκε. Το βλέπεις στην ξύλινη γλώσσα σχεδόν όλων των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, από την πρόεδρο ως τον τελευταίο γραμμιτζή στο Facebook. Το βλέπεις στη φρασεολογία α λα ΣΥΡΙΖΑ των ανακοινώσεων του Γραφείο Τύπου αλλά και στα ανορθόγραφα κεφαλαία των πασοκοτρόλ στα σόσιαλ μίντια. Το βλέπεις στην προσταγή: «Κερδάμε γι αυτό βουλώστε το!». Το διαπίστωσες στην ψήφο υπέρ της τροπολογίας του ανεκδιήγητου νόμου Παππά για τα κανάλια, στη στήριξη του «μποναμά»-απάτη στους συνταξιούχους. Στην απουσία της ίδιας της Φώφης από την ψηφοφορία για το σύμφωνο συμβίωσης. Κάπως έτσι φτάσαμε στα τάρταρα με την ατάκα: «Εμάς μας συμφέρει. Τη χώρα ίσως δεν θα συμφέρει».
Ο συγγραφέας γράφει ότι «το πρόβλημα δεν είναι η ονομασία ή τα σύμβολα όπως υποστηρίζουν κάποιοι. Αλλού πάσχουμε. Το ΠΑΣΟΚ είναι ακόμα ένα δυνατό brand name. Αναβάθμιση θέλει. Σαν τα φορμάτ στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Και φυσικά δεν θα υιοθετήσω τη μούφα «Δημοκρατική Συμπαράταξη». ΠΑΣΟΚ έχουμε συν 5-6 στελέχη της ΔΗΜΑΡ. Ποιος δεν είναι ΠΑΣΟΚ; Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου; Οι Κινήσεις (δέκα αξιόλογοι μεν πασόκοι δε που «έβαλαν τα ρούχα τους αλλιώς») ή η ΕΔΕΜ; Αν θεωρείτε πως αυτό αποτελεί Ενωμένη Κεντροαριστερά πάω πάσο.
Σχετικά με τις μετακινήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ γράφει: «Αλήθεια, γιατί ο Κουρουμπλής και η Τζάκρη είναι «προδότες» και αυτοί που τους ψήφισαν «παραπλανημένοι»; Πρόκειται φυσικά για μια ανήθικη τακτική. Και κοντόφθαλμη αφού δεν θα φέρει το παραμικρό αποτέλεσμα. Ας μη γελιόμαστε. Το ΠΑΣΟΚ όπως είναι σήμερα δεν έχει κανένα μέλλον. Ακόμα και αν «τσιμπήσει» μια-δυο μονάδες στις επόμενες εκλογές από κάποιους ανανήψαντες συριζαίους, αργά ή γρήγορα θα εξαϋλωθεί τόσο λόγω της μεγάλης πόλωσης ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία όσο και λόγω της φυσιολογικής βιολογικής φθοράς των υπέργηρων ψηφοφόρων του. Το ’81 ο Ανδρέας δε γιγάντωσε το ΠΑΣΟΚ επαναπατρίζοντας τους ψηφοφόρους της Ένωσης Κέντρου (οι οποίοι φυσικά δεν έχουν και καμία σχέση ποιοτικά με τον υστερόβουλο όχλο που κατέληξε στον ΣΥΡΙΖΑ). Βρήκε καινούργιους. Νέους».
Το ΠΑΣΟΚ όμως θα εξαφανιστεί κυρίως επειδή πλέον δεν αφορά κανέναν. Δεν έχει να επιδείξει κάποια ιδεολογία, δεν έχει να προτείνει κάτι καινοτόμο. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά ετεροκαθορίζεται σε σχέση με την Νέα Δημοκρατία. Αγωνιά να δείξει πως δεν είναι δεξΧιο αλλά και να πείσει τους νυν ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ πως είναι πιο ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα. Στην τελική, αποτελεί αυτοσκοπό η (όποια) αύξηση του ποσοστού; Για μένα προσωπικά, σίγουρα όχι. Αν με απασχολούσε αυτό θα είχα πάει από την αρχή στον ΣΥΡΙΖΑ. Με το όνομα και το background που διαθέτω θα ήμουν τώρα Υπουργός Πολιτισμού, στη θέση της φίλης μου της Λυδίας, και θα έβλεπα αραχτός πρεμιέρες. Ούτε μπινελίκια στο Facebook ούτε τίποτα.
Ακόμη, υποστήριξε ότι «στις συνήθεις ύβρεις από τα συριζοτρόλ, άρχισα να βλέπω και πολλούς «συντρόφους», κυρίως νέας ηλικίας να σιγοντάρουν. Έφτασα στο σημείο να διαβάζω πως “διώχνω κόσμο” από το ΠΑΣΟΚ, πως “άτομα στον Χειμωνά φταίνε που το ΠΑΣΟΚ έφτασε εδώ που έφτασε” (!). Λυπάμαι, αλλά εγώ έχω φάει πολύ ξύλο για το ΠΑΣΟΚ. Έχασα φίλους, δουλειές. Δεν ανέχομαι να μου κουνάνε το δάχτυλο άτομα που την κοπάνισαν το ‘10, το ‘12, ή το ‘15. Ούτε «παπαγαλάκια” που γλείφουν το τάδε ή το δείνα μεγαλοστέλεχος του κόμματος μπας και φάνε κάνα ψιχουλάκι».
«Έκανα φίλους αλλά και κάποιους εχθρούς. Λυπάμαι που θα χάσω κάποιους φίλους. Κυρίως λυπάμαι για ορισμένους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας που είναι στο ΠΑΣΟΚ από το 1974, που παρέμειναν πιστοί, που δεν παρασύρθηκαν από τα ψέματα του Τσίπρα. Που με πλησίαζαν στις διάφορες Τ.Ο. και μου έλεγαν: “Βγείτε εσείς οι νέοι μπροστά!” Και τελικά κανείς δεν βγήκε. Δεν υπήρχε κάποιος να βγει. Και οι άνθρωποι αυτοί τώρα ακούν πως εκείνοι οι παλιοί τους γνωστοί και “φίλοι” που τους εγκατέλειψαν και τους έβριζαν δεξιά και αριστερά είναι “παραπλανημένοι σύντροφοι”. Λυπάμαι που δεν μπόρεσα να αλλάξω κάτι, να σταθώ στο ύψος μου απέναντί τους».
Τέλος, κάνοντας ένα είδος απολογισμού ανέφερε ότι «στην τελική, μπορεί κανείς να πει πως απέτυχα ως πολιτικός. Ίσως δεν είναι το φόρτε μου βρε παιδί μου. Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις που συμμετείχα δεν μπόρεσα καν να πλησιάσω σε εκλόγιμη θέση. Όταν έβαλα για πρόεδρος στις εκλογές δεν συγκέντρωσα καν τις υπογραφές. Δεν θα μου κάνει κακό να απομακρυνθώ για λίγο. Ή για πάντα. Το σίγουρο είναι πως τα υπάρχοντα αυτή τη στιγμή κόμματα δεν με εκφράζουν. Ίσως έχει φτάσει η ώρα για κάτι εντελώς καινούργιο».
