Είναι Ρωσίδες, είναι ατρόμητες, φεμινίστριες και υποστηρίκτριες της LGBT κοινότητας. Είναι πανκ συγκρότημα και κολεκτίβα μαζί. Γράφουν τραγούδια αλλά η ουσία όλη κρύβεται στους στίχους.
Εχουν δεχτεί επιθέσεις, έχουν φυλακιστεί και προπηλακιστεί, αλλά ουδέποτε μάσησαν. Εχουν στήσει κάποιες από τις πιο αξιομνημόνευτες περφόρμανς των καιρών μας, έχουν καταγγείλει με όλους τους τρόπους το καθεστώς Πούτιν, έχουν πιάσει στο στόμα τους συμπατριώτες τους ολιγάρχες.
Κατακεραυνώνουν με κάθε ευκαιρία την έλλειψη ελευθερίας που τις πνίγει στη Ρωσία, έχουν κολλήσει στον φεμινιστικό τους στόχο τις φωτογραφίες των περισσότερων πολιτικών της χώρας τους, αλλά και τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Κι είναι από εκείνες που νωρίς υποστήριξαν πως Πούτιν και Τραμπ έχουν πια τόσα κοινά που ο πλανήτης έχει πολλούς λόγους να φοβάται.
Τα κορίτσια που βγάζουν τον Βλαντίμιρ Πούτιν από τα ρούχα του καταφτάνουν στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Eίναι όμως μόνο ένας ή πολλοί αυτοί που φοβούνται τις Pussy Riot;
Απόψε δύο από τα μέλη τους, η ποιήτρια Mάσα Aλιόχινα και η δημοσιογράφος Σάσα Μπογκίνο θα σταθούν απέναντί μας, για μια κουβέντα εφ’ όλης της ύλης (στην οποία θα συμμετάσχει και το κοινό) και με το χαρακτηριστικό θάρρος που τις χαρακτηρίζει θα μας διηγηθούν πότε ξεκίνησε για εκείνες το επαναστατικό αυτό αφήγημα (την κουβέντα συντονίζει ο αναπληρωτής καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στην Οξφόρδη, Δημήτρης Παπανικολάου).
Οι Pussy Riot ταξιδεύουν σε όλον τον κόσμο, διαδίδουν τα μηνύματά τους όπου μπορούν, επιδιώκουν να συναντιούνται με καλλιτέχνες και προσωπικότητες που θεωρούν ότι συγγενεύουν (όπως η Πάτι Σμιθ και ο Νόαμ Τσόμσκι) και συχνά περιγελούν τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες λέγοντας: «Είναι τόσο φανερό πια ότι παρακολουθούν τις συνομιλίες μας καθώς οι συνδέσεις είναι άθλιας ποιότητας. Αλλά δεν μας ενοχλεί, το έχουμε συνηθίσει».
Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 2011 στη Μόσχα από περίπου 11 γυναίκες -ηλικίας 23-30 ετών- με ακτιβιστικές ανησυχίες. Στις performances τους δεν εμφανίζονται όλες αλλά συνήθως προτιμούν να δρουν ανά δύο, τρεις ή πέντε. Οι δύο γυναίκες που θα έρθουν στη Στέγη έχουν βιογραφικό βαρβάτο.
Η μεν Μάσα Αλιόχινα έχει αναγνωριστεί ως πολιτική κρατούμενη από την Ενωση Αλληλεγγύης για Πολιτικούς Κρατούμενους, έχει σπουδάσει δημοσιογραφία και δημιουργική γραφή, υπήρξε δραστήρια στον περιβαλλοντικό ακτιβισμό με την Greenpeace Ρωσίας, είναι αυστηρά χορτοφάγος και αυτή την εποχή παρουσιάζει το νέο της πρότζεκτ (ως Pussy Riot Theatre), την παγκόσμια πρεμιέρα του έργου «Revolution», μια παράστασης για τη διαμαρτυρία, την τέχνη και τον πολιτικό ακτιβισμό σε ένα εχθρικό κράτος, η οποία βασίζεται στην προσωπική της ιστορία με τις Pussy Riot.
Η Σάσα Μπογκίνο, από την άλλη, γεννήθηκε στη Μόσχα το 1995, φοίτησε στο γερμανικό σχολείο της Μόσχας και στο Rheingau Gymnasium του Βερολίνου, παρακολούθησε μαθήματα στη μουσική σχολή Ντουναέφσκι της Μόσχας και αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Οικονομικών της Μόσχας το 2016.
Αυτή την εποχή, σπουδάζει ερευνητική δημοσιογραφία, ανθρώπινα δικαιώματα και διεθνείς σχέσεις, ενώ έχει εργαστεί στην ιστοσελίδα του TV Rain, που είναι το δημοφιλέστερο ανεξάρτητο μέσο στη Ρωσία.
Το τελευταίο διάστημα πάντως η Μάσα Αλιόχινα ίδρυσε την οργάνωση Zona Prava, για την υποστήριξη των κρατουμένων στις ρωσικές φυλακές. Το ενδιαφέρον της πυροδοτήθηκε από τη δική της πολύμηνη φυλάκιση, καθώς το 2012 κρίθηκε ένοχη για το αδίκημα του χουλιγκανισμού.
Αφορμή έδωσε η περίφημη περφόρμανς «Punk Prayer» με την οποία κατήγγειλαν τη σκανδαλώδη υποστήριξη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Ηταν 21 Φεβρουαρίου 2012 όταν πέντε κορίτσια με μάσκες και πολύχρωμα ρούχα εισέβαλαν στην εκκλησία του Χριστού Σωτήρα στη Μόσχα και επιχείρησαν να δώσουν μια αυτοσχέδια συναυλία.
Οι φύλακες τις κυνήγησαν, αλλά λίγες μέρες μετά δύο από τα μέλη τους συνελήφθησαν με την κατηγορία της «σοβαρής διατάραξης της τάξης» και φυλακίστηκαν για 18 μήνες – και μάλιστα σε διαφορετικές φυλακές.
«Προφανώς και είναι δυσάρεστη η φυλακή. Εκεί συνειδητοποιείς ότι οι συνθήκες εγκλεισμού στην πραγματικότητα δεν διαφέρουν πολύ από αυτές που αντιμετωπίζουμε τώρα που είμαστε ελεύθερες», δήλωσε στην «Γκάρντιαν» λίγο καιρό μετά η Νάντια Κολοκονίκοβα, μία από τις κρατούμενες.
Αξέχαστη επίσης η περιπέτειά τους κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σότσι, όταν δύο μέλη τους συνελήφθησαν και έπεσαν θύματα ξυλοδαρμού, απλώς ως ύποπτες για διάπραξη αδικήματος.
Απόψε στις 19.00. Κεντρική Σκηνή.
Eίσοδος δωρεάν με απαραίτητη ηλεκτρονική προκράτηση θέσης.
