«Θα μπορούσες να πεις πως αυτοί είναι οι προημιτελικοί, στην προσπάθεια αποτροπής μιας νίκης του λαϊκισμού του χειρίστου είδους. Οι ημιτελικοί διεξάγονται στη Γαλλία τον Απρίλιο και τον Μάιο κι έπειτα, τον Σεπτέμβριο, έχουμε τους τελικούς στη Γερμανία»…
Με αθλητικούς όρους επέλεξε να αποτυπώσει ο -τυπικά παραιτηθείς από χθες- πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε το διακύβευμα των αλλεπάλληλων κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη, κάτω απ’ τη βαριά σκιά της επικράτησης του Brexit και του Ντόναλντ Τραμπ.
Ενισχυμένος δημοσκοπικά απέναντι στον βασικό αντίπαλό του, τον ακροδεξιό εθνολαϊκιστή, αντι-ισλαμιστή και αντι-ευρωπαϊστή Χεέρτ Βίλντερς, ο Ρούτε έχει αναγάγει τις σημερινές βουλευτικές εκλογές στην Ολλανδία στο στερεότυπο δίλημμα μεταξύ «σταθερότητας και χάους».
Τη «σταθερότητα», που διατείνεται πως θα προσφέρει στη χώρα μια τρίτη συναπτή κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον ίδιο και το κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD) απέναντι στο «χάος», το οποίο θα προκαλέσει τυχόν νίκη του Βίλντερς και του Κόμματος για την Ελευθερία (PVV) που τον ακολουθεί κατά πόδας στα γκάλοπ, με μειωμένη όμως δυναμική συγκριτικά με λίγες εβδομάδες πριν.
Ο φιλοευρωπαϊστής Ρούτε πούλησε στους ψηφοφόρους την καλή πορεία της οικονομίας μετά τα αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας που εφάρμοσε, σε συνδυασμό με την υιοθέτηση σκληρής γραμμής για τη μετανάστευση.
Παρουσίασε δε τον Βίλντερς ως επικίνδυνα αναξιόπιστο: και επειδή απέσυρε τη στήριξη στην κυβέρνησή του το 2012 οδηγώντας στην κατάρρευσή της και επειδή απειλεί με Nexit (έξοδο της Ολλανδίας από την Ε.Ε.) και επειδή προωθεί ακραία ξενοφοβικές προτάσεις χωρίς να αποσαφηνίζει πως θα τις υλοποιήσει, π.χ. κλείσιμο συνόρων και τζαμιών και απαγόρευση του Κορανίου.
Κι ύστερα ήρθαν οι… Τούρκοι. Το ξέσπασμα διπλωματικού «πολέμου» ανάμεσα σε Αγκυρα και Χάγη παραμονές των εκλογών κι η σθεναρή στάση της ολλανδικής κυβέρνησης απέναντι στις ύβρεις περί «ναζί» και τις κυρώσεις του Ταγίπ Ερντογάν έδωσαν την ευκαιρία στον Ρούτε να επιδείξει ηγετικό ανάστημα, με τη συντριπτική πλειονότητα των Ολλανδών να εγκρίνουν τους χειρισμούς του.
Και ο Βίλντερς όμως «τσίμπησε» δημοσκοπικά με εμπρηστικές κορόνες, όπως η δήλωση περί «πέμπτης φάλαγγας» για τους Τούρκους μετανάστες που ζουν στην Ολλανδία.
Οι δημοσκόποι αδυνατούν να κάνουν ασφαλείς προβλέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα μέσα σ’ ένα κατακερματισμένο προεκλογικό τοπίο με τη συμμετοχή 28 κομμάτων κι έναν μεγάλο αριθμό αναποφάσιστων ακόμα ψηφοφόρων, που περίμεναν το χθεσινοβραδινό ντιμπέιτ μεταξύ οχτώ πολιτικών αρχηγών (Ρούτε και Βίλντερς συμπεριλαμβανομένων) για να καταλήξουν τι θα ρίξουν σήμερα στην κάλπη.
Με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το VVD του Ρούτε εμφανίζεται πρώτο με 24 – 28 κοινοβουλευτικές έδρες (σε σύνολο 150) και το PVV του Βίλντερς δεύτερο με 20 – 24 έδρες.
Σε ρόλο ρυθμιστή αναμένεται να βρεθεί το χριστιανοδημοκρατικό CDA που έρχεται τρίτο με 19 έδρες, αλλά και το κεντρώο D66 με 18 έδρες.
Πέμπτοι εμφανίζονται οι Αριστεροί Πράσινοι (GroenLinks) με 17 έδρες και ατού τον 30χρονο επικεφαλής τους Γέσε Κλάβερ (τον επονομαζόμενο και «Ολλανδό Τζάστιν Τριντό», λόγω της ομοιότητάς του με τον Καναδό πρωθυπουργό) με καταγωγή από το Μαρόκο και την Ινδονησία.
Καταποντισμός προβλέπεται για τους -μέχρι πρότινος συγκυβερνώντες- Εργατικούς (PvdA), στους οποίους ανήκει ο πολυαγαπημένος μας Γερούν Ντάισελμπλουμ.
Τα τελικά αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 21 Μαρτίου, αλλά οι διεργασίες για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού θα είναι χρονοβόρες.
