Η πορεία της Μ. Βρετανίας προς το brexit , το διαρκώς διευρυνόμενο σκάνδαλο του δεξιού Γάλλου πολιτικού Φρανσουα Φιγιόν, η ένατη κατά σειρά, επίσκεψη Μέρκελ στην Άγκυρα, καθώς και οι δριμύτατες αντιδράσεις των Δημοκρατικών αναφορικά με τη σύνθεση της κυβέρνησης Τραμπ, είναι ορισμένα από τα σημαντικότερα θέματα που δεσπόζουν στο σημερινό διεθνή Τύπο.
Στη Βρετανία η ipaper έχει πρωτοσέλιδο τίτλο: «Η Βρετανία κάνει ένα βήμα προς το άγνωστο.» Στο σχετικό ρεπορτάζ επισημαίνει ότι οι βουλευτές ψήφισαν υπέρ του Brexit λίγο πριν αρχίσει η πικρή μάχη με τις Βρυξέλλες για τα 50 και πλέον δισεκατομμύρια της διευθέτησης του «διαζυγίου». Παράλληλα τονίζει ότι τα βρετανικά πανεπιστήμια κατέγραψαν μείωση του αριθμού των Ευρωπαίων φοιτητών τους κατά 7%. Η σκοτσέζικη The Herald έχει τίτλο : «Οι Τόρις (Συντηρητικοί) θα μπλοκάρουν το στόχο της (πρωθυπουργού της Σκοτίας) Στέρτζον για ψήφο ανεξαρτησίας.» Στο αποκλειστικό της άρθρο η εφημερίδα υπογραμμίζει ότι βάσει των πληροφοριών που διαθέτει, η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι είναι αποφασισμένη να μην δώσει στην Στέρτζον την άδεια να διεξάγει ένα δεύτερο δημοψήφισμα για το brexit αυτή τη φορά μόνο στη Σκοτία.
Στη Γαλλία σύσσωμος ο τύπος διερωτάται κατά πόσο ο Φιγιόν μπορεί να αντέξει το βάρος των σκανδάλων που τον βαραίνουν. Σύμφωνα με την Le Monde η οποία έχει τίτλο : «Ο Φρανσουά Φιγιόν μπορεί να αντέξει ;” η σύζυγός του Πηνελόπη έλαβε ως αμοιβή από την γαλλική εθνοσυνέλευση και λογοτεχνικό περιοδικό με το οποίο συνεργάστηκε, το πόσο των 900.000 ευρώ, όπως αποκάλυψε η σατιρική εφημερίδα Le Canard Enchaine. Επιπροσθέτως ο Φιγιον προσέλαβε δυο από τα παιδιά του ως κοινοβουλευτικούς βοηθούς με αμοιβή συνολικά 84.000 ευρώ. Ο ίδιος ο δεξιός πολιτικός πάντως ισχυρίζεται ότι πρόκειται για σκευωρία σε βάρος του.
Η Liberation από την πλευρά της έχει τίτλο «Μέχρι πότε;» και αναφέρει ότι μετά την υπόθεση που αφορά στην κόρη του και στα παιδιά του, η γαλλική Δεξιά αρχίζει να διερωτάται κατά πόσο θα συνεχίσει να στηρίζει τον Φιγιόν ως υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές.
Η βερολινέζικη Tageszeitung επικρίνει τη νέα επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ στην Άγκυρα, την ένατη συνολικά κατά τη διάρκεια της μέχρι σήμερα θητείας της. Για τον σχολιαστή ένα είναι το μήνυμα αυτής της ταξιδιωτικής διπλωματίας, ότι ο πρόεδρος Ερντογάν που μετατρέπει την Τουρκία σε σκοτεινό απολυταρχικό καθεστώς είναι ένας αξιοσέβαστος συνομιλητής για τη σημαντικότερη πρωθυπουργό της Ε.Ε.
«Στην περίπτωση αυτή η κλασική αρχή της εξωτερικής πολιτικής ότι δεν μπορεί να επιλέγει κανείς κάθε φορά τον συνομιλητή του είναι παραπλανητική. Διότι είναι η ίδια η Μέρκελ που αναζητά την επαφή στην Άγκυρα. Είναι η Μέρκελ που επισκέπτεται τον Ερντογάν, σε μια στιγμή μάλιστα που αυτός χρειάζεται την ευπροσηγορία της Ευρώπης. Ο Ερντογάν βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη διασφάλιση της μονοκρατορίας του μέσω ενός νέου συντάγματος… Με την επίσκεψή της η Μέρκελ νομιμοποιεί αυτή την πρόθεση και αφήνει για μια ακόμη φορά να διαφανεί ότι οι δημοκράτες στην Τουρκία της είναι αδιάφοροι.»
Η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου σχολιάζει τις αιτιάσεις που ακούγονται από το επιτελείο του νέου Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι η Γερμανία εκμεταλλεύεται την ΕΕ για ίδιον όφελος και πιέζει προς τα κάτω την ισοτιμία του ευρώ για να διασφαλίζει οικονομικά οφέλη.
«Η αλήθεια είναι», σχολιάζει η SZ, «ότι υπάρχει πρόβλημα. Η Γερμανία παράγει διαρκώς περισσότερα από όσα καταναλώνει. Η Γερμανία είναι πρωταθλητής στο εξαγωγικό εμπόριο και παρ’ όλη την υπερηφάνεια για τις γερμανικές επιχειρήσεις που διαπρέπουν διεθνώς και τα γερμανικά προϊόντα που λατρεύουν ειδικά οι Αμερικανοί, πρέπει να δούμε ότι το μόνιμα τεράστιο εμπορικό μας πλεόνασμα έχει και την άλλη πλευρά του. Αντικατοπτρίζει τεράστιες οικονομικές ανισότητες. Τα πλεονάσματα των Γερμανών είναι τα χρέη άλλων χωρών. Αυτό υπαινίσσεται ο Τραμπ.»
Στις ΗΠΑ τέλος η The Dallas Morning News έχουν τίτλο: «Αμερικανική Γερουσία. Διογκώνεται η σύγκρουση για το υπουργικό συμβούλιο». Στο κυρίως άρθρο η εφημερίδα τονίζει, μεταξύ άλλων ότι οι ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές κινήθηκαν χθες επιθετικά προκειμένου να εγκρίνουν αρκετά από τα μέλη της κυβέρνησης Τραμπ, ερχόμενοι σε σύγκρουση με τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι αντιτίθενται σφόδρα στα άτομα που θα στελεχώσουν τη νέα κυβέρνηση.
