Ισως ο πρώτος βουλιμικός άνθρωπος στην Ιστορία να ήταν ο Ερισύχθων.
«Ο Ερυσίχθων ήταν βασιλιάς στη Θεσσαλία. Θέλοντας να χτίσει ένα μεγαλόπρεπο παλάτι αποφάσισε να κόψει ξύλα από ένα δάσος. Την εποχή εκείνη πιστευόταν πως μέσα σε κάθε δέντρο ζούσε κι από μια νύμφη του δάσους που λεγόταν Δρυάς. Τις Δρυάδες προστάτευε η θεά Δήμητρα, η θεά της γεωργίας. Παρ’ όλα αυτά ο Ερυσίχθων άρχισε να κόβει αλόγιστα τα δέντρα του δάσους.
Οταν βρέθηκε μπροστά στο μεγαλύτερο και γηραιότερο δέντρο του δάσους, οι άνδρες που τον συνόδευαν, έχοντας δει την κατάχρηση που έκανε εξαιτίας της πλεονεξίας του, προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, φοβόντουσαν μήπως ξεσπούσε πάνω του η οργή της Δήμητρας. Μα ο Ερυσίχθων δεν υπολόγισε κανέναν, άπληστος όπως ήταν.
Σαν έπεσε κάτω το μεγάλο δέντρο, η Δήμητρα εξοργίστηκε τόσο πολύ που αποφάσισε να του επιβάλει ένα ατελείωτο μαρτύριο για να παραδειγματίσει κι εκείνον και όσους δεν θα της έδειχναν τον πρέποντα σεβασμό. Πήγε και βρήκε τη θεά Πείνα και την πρόσταξε να υποβάλει τον άτυχο βασιλιά στο μαρτύριό της.
Η Πείνα ήταν μια θεά άσχημη, γερασμένη, κίτρινη στην όψη και πολύ αδύνατη, ενώ ζούσε απομονωμένη από όλους τους ανθρώπους, ακόμα και από τους θεούς. Η Πείνα λοιπόν υπάκουσε αμέσως στην προσταγή της Δήμητρας και γρήγορα πήγε και βρήκε τον Ερυσίχθονα την ώρα που κοιμόταν.
Αφού έσκυψε επάνω του, φύσηξε μέσα στο στόμα του την αθάνατη πνοή της κι έτσι έκανε τον βασιλιά της Θεσσαλίας να πεινάει συνεχώς. Ο Ερυσίχθων άρχισε να υποφέρει καθώς έβλεπε ότι η πείνα του δεν μπορούσε να κορεστεί με κανέναν τρόπο, όσο κι αν έτρωγε. Οι δούλοι του συνεχώς του έψηναν φαγητά, όμως εκείνος δεν μπορούσε να χορτάσει με τίποτα.
Σύντομα αναγκάζεται, για να έχει χρήματα και να βρίσκει τροφή, να τα πουλήσει όλα, το βιος του, το παλάτι του, τους δούλους του και στο τέλος τη μοναχοκόρη του, τη Μήστρα».
Ο σύγχρονος βουλιμικός άνθρωπος τι άραγε έχει διαπράξει και μοιάζει να είναι «τιμωρημένος» σ’ ένα μαρτύριο αυτοκαταστροφής και αυτοπεριορισμού;
Ο μύθος μιλάει για την απληστία και την πλεονεξία του Ερυσίχθονα, ο παχύσαρκος τι ακατανίκητες ανάγκες έχει που τον οδηγούν στην έλλειψη κορεσμού;
Γιατί κι εκείνος μοιάζει να τα έχει χάσει όλα… τη δύναμή του, την αυτοεκτίμησή του, την επάρκειά του;
Και οι δύο καταφεύγουν σ’ έναν ασυγκράτητο εθισμό…
Στη διάρκεια όλων αυτών των ετών που ασχολήθηκα με το αδυνάτισμα, υπήρξα πάρα πολύ επίμονη, η διαίσθησή μου και το ενδιαφέρον μου γι’ αυτή τη δουλειά με έκαναν να βιώσω την πραγματικότητα των ανθρώπων με τη συγκεκριμένη δυσκολία του παραπανίσιου βάρους, να μελετήσω μέσα από την προσεκτική παρατήρηση τις επαναλαμβανόμενες διατροφικές τους κινήσεις, το μαρτύριο, την κούραση, τα αδιέξοδα που κι εκείνοι βίωναν.
Πόσες φορές πήγα κόντρα στο ρεύμα, τόλμησα να εφαρμόσω αντίθετα πράγματα από τα συνηθισμένα.
Η επιμονή και η τόλμη μαζί με το «νοιάξιμο» με βοήθησαν να καταλήξω στη μέθοδο που εγώ πια θεωρώ κατάλληλη για το αδυνάτισμα και τη διατήρηση του βάρους.
Το αδυνάτισμα έχει 4 στάδια (κι όχι 2 στάδια, αδυνάτισμα-συντήρηση, όπως συνήθως γνωρίζουμε).
Είναι 4 χρονικές περίοδοι που βοηθούν τον υπέρβαρο να αντιληφθεί, να συναισθανθεί, να ορίσει και να αδυνατίσει, με αυτή τη σειρά.
Στο πρώτο πολύ σημαντικό στάδιο, ο άνθρωπος με διαταραχή βάρους καλείται να χρησιμοποιήσει όσο χρόνο χρειάζεται για να μπορέσει μέσα από την παρατήρηση να διακρίνει τις διατροφικές συμπεριφορές του.
Τι έχει μάθει να κάνει με τις πολυφαγίες του, να αντικρίσει τον «παχύ» εαυτό του και τον τρόπο που τον αντιμετωπίζει.
Ο παχύσαρκος έχει ανάγκη τη βοήθεια του εαυτού του.
Να είναι φίλος του και όχι αντίπαλός του. Για να λήξει ένας πρώτος πόλεμος.
Πόλεμος καταστροφικός, που φτάνει κάποιες φορές μέχρι τον θάνατο (έμφραγμα, διαβήτης, εγκεφαλικό κ.λπ. λόγω παχυσαρκίας).
Ξέρετε ότι:
1. Ελεύθερες ρίζες είναι μόρια που τους λείπει ένα ηλεκτρόνιο. Ως ασταθή μόρια λοιπόν προσπαθούν να αποκαταστήσουν το ισοζύγιο ενέργειάς τους «αρπάζοντας» οποιοδήποτε ηλεκτρόνιο από οποιαδήποτε χημική ένωση δημιουργούν τα όργανα των κυττάρων μας, με αποτέλεσμα να αποδομούν την ύλη τους και τη χημική τους δομή.
2. Οταν μία ελεύθερη ρίζα συλλαμβάνει ένα ηλεκτρόνιο από ένα κανονικό μόριο, τότε και το μόριο αυτό γίνεται ελεύθερη ρίζα, που αναζητά κι αυτή ένα ηλεκτρόνιο και ακολουθεί μία αλυσιδωτή καταστροφική αλυσίδα. Οξείδωση, γήρανση (αθροιστική βλάβη).
3. Τα αντιοξειδωτικά καθαρίζουν μια ελεύθερη ρίζα χαρίζοντάς της το ηλεκτρόνιο που της λείπει. Μια διατροφή πλούσια σε λαχανικά (κόκκινου, μπλε και μοβ, πράσινου, κίτρινου και πορτοκαλί χρώματος) και φρούτα περιέχει ισχυρά αντιοξειδωτικά.
* Σύμβουλος διατροφής
