Η Αριστερά στην Ιταλία επιχειρεί να βρει καινούργιους δρόμους. Μετά το «σοκ» της 4ης Δεκεμβρίου και τη μεγάλη ήττα του Ματέο Ρέντσι στο συνταγματικό δημοψήφισμα, το όλο τοπίο αλλάζει συνεχώς.
Οι αναλυτές προσπαθούν να καταλάβουν αν τελικά το Δημοκρατικό Κόμμα θα διασπαστεί και αν η αριστερή του πτέρυγα θα δώσει ζωή σε νέα πολιτική δύναμη.
Θα το καταλάβουμε ίσως αυτό το Σαββατοκύριακο, στη συνέλευση των Δημοκρατικών που συγκάλεσε ο Ρέντσι με στόχο να οριστεί συνέδριο με διαδικασίες-εξπρές, το πολύ μέσα σε δυόμισι μήνες.
Αν η αριστερή μειοψηφία διαφωνήσει και συγκροτήσει νέο κόμμα, η ισχυρότερη -συμβολική και ουσιαστική- στήριξη θα προέρχεται από τους πρώην γραμματείς του Δημοκρατικού Κόμματος, Πιερλουίτζι Μπερσάνι και Μάσιμο Ντ’Αλέμα.
Ιδρυτικό συνέδριο
Tην ίδια ώρα όμως, γεννιέται και η Ιταλική Αριστερά. Το ιδρυτικό της συνέδριο ξεκινά σήμερα στο Ρίμινι και θα ολοκληρωθεί την ερχόμενη Κυριακή, με σχεδόν βέβαιη την εκλογή του Νικόλα Φρατοϊάνι στη θέση του γραμματέα.
Πρόκειται ουσιαστικά για τη μετεξέλιξη του κόμματος Αριστερά, Οικολογία και Ελευθερία, που είχε δημιουργήσει πριν από επτά χρόνια ο κυβερνήτης της περιφέρειας της Απουλίας, Νίκι Βέντολα.
Ενα κόμμα το οποίο, ιδίως στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης, πολλές φορές συμμάχησε με τους Δημοκρατικούς με στόχο και φιλοδοξία να υποστηρίξει τις αξίες και τις προτεραιότητες της Αριστεράς.
Μετά την εκλογή του Ρέντσι όμως, οι σχέσεις έγιναν όλο και δυσκολότερες, λόγω ενός εμφανούς ιδεολογικού και πρακτικού χάσματος που γινόταν κάθε μέρα και πιο σαφές.
Τώρα, η Sinistra Italiana φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένα από τα κύρια σημεία αναφοράς για όσους θεωρούν ότι η Αριστερά πρέπει να καταφέρει να ξαναβρεί την ψυχή της. Τα πιο πρόσφατα γκάλοπ δίνουν στην Ιταλική Αριστερά το 4,5% της πρόθεσης ψήφου.
Ο μέχρι πρότινος εκπρόσωπος τού Αριστερά και Ελευθερία στη Βουλή, Αρτούρο Σκότο, μαζί με δεκαεπτά βουλευτές, αποφάσισε να μη στηρίξει τη νέα αυτή προσπάθεια.
Ζήτημα η ενότητα
Προτίμησε να συμπορευτεί με τον Τζουλιάνο Πιζαπία, τον μέχρι πέρυσι αριστερό δήμαρχο του Μιλάνου, ο οποίος δημιούργησε στην ιταλική συμπρωτεύουσα το Campo Progressista-Προοδευτικό Πεδίο. Ενα κίνημα το οποίο, όπως φαίνεται, χαίρει και της υποστήριξης της προέδρου της Βουλής, Λάουρα Μπολτρίνι.
Το βασικό ερώτημα, βέβαια, είναι: Οι διάφορες νέες αυτές αριστερές δυνάμεις θα καταφέρουν να χτίσουν ουσιαστικές συνεργασίες ή θα πορευτεί η κάθε μια ξεχωριστά με διαρκή μειοψηφικό προσανατολισμό;
