Η δημιουργία του δεύτερου μαγαζιού στο Μέιφερ φάνταζε μονόδρομος. Το επόμενο στεγάστηκε στη λουτρόπολη του Μπράιτον. Επειτα από ενδελεχή έρευνα, η αλυσίδα επεκτάθηκε στο Πουλ, το Μπαθ, το Μπέρμιγχαμ, το Μάντσεστερ και το Εδιμβούργο. Οι βρετανικές επιχειρήσεις του Νικόλα κινούνταν στα όρια της νομιμότητας, από τη μέσα πλευρά. Απέφεραν δε παρά με ουρά, τόσο ώστε το εντελώς παράνομο μαγέρικο της Αντιγόνης ετέθη οσημέραι εκτός λειτουργίας.
Η ίδια ταξίδεψε στην Αγγλία προκειμένου να υποβληθεί σε δαπανηρή επέμβαση αποκατάστασης στα πόδια, τις λεπτομέρειες της οποίας είχε φροντίσει επισταμένως ο γιος της, απευθυνόμενος στους καλύτερους ειδικούς. Επειτα από την αποθεραπεία, περπατούσε σχεδόν κανονικά. Μόνο εξασκημένος τις οφθαλμός διέκρινε ότι χωλαίνει ανεπαισθήτως κι αυτό κυρίως κατά τις μεταβολές του καιρού.
Αμα τη επιστροφή της στα πάτρια, απολάμβανε πολύωρους περιπάτους στο Πεδίον του Αρεως και διαρκές σεργιάνι για ψώνια. Στα γερά πιρούνια της γειτονιάς ετοίμαζε πού και πού κάνα μεζεκλίκι, διασκεδάζοντας τα παράπονα πως δεινοπαθούν απ’ την έλλειψη της κουζίνας της. Δεν έκοψε ούτε από τις τσαπερδόνες των πορνείων. Τους έκανε μεσημεριανές βίζιτες, βαστώντας τεράστια τάπερ με λαχταριστές χορτόπιτες.
Γρήγορα, όμως, βαρέθηκε το καθισιό κι έβαλε σε εφαρμογή το μεγάλο σχέδιο. Καπάρωσε μαγαζί, ξενοίκιαστο χρόνια, αντίκρυ στο σπίτι της και το εφοδίασε με συσκευές προπανίου, καζάνια κι έναν μακρόστενο πάγκο. Απευθύνθηκε στις τσατσάδες που δέχτηκαν ευχαρίστως να συνδράμουν. Μαγείρευαν καθ’ εκάστην εκατόν πενήντα μερίδες για τους αστέγους, τους πρόσφυγες και τους πιο ευάλωτους της παρατεταμένης, ολέθριας κρίσης. Ας όψεται το συνάλλαγμα που εισαγόταν με το τσουβάλι από τη Γηραιά Αλβιώνα.
Η δωρεάν διανομή ανετέθη στις καλλιπύγους και καλλίγραμμες καλλιτέχνιδες των πλησίον στούντιο. Ξεκινούσαν κατά τις δυόμισι, ώρα αλλαγής της βάρδιας τους, και εκτελούσαν το θεόπνευστο έργο τους σχεδόν με τα ρούχα της δουλειάς· ρίχνοντας απλώς κάτι ελαφρύ πάνω τους. Τα γεύματα αλληλεγγύης της Αντιγόνης έγιναν ανάρπαστα. Η φήμη τους εξαπλώθηκε τάχιστα πολύ πέραν της Αγγελοπούλου και αναγκάστηκε να κρατά αυστηρή σειρά προτεραιότητος. Οι θαμώνες ξεροστάλιαζαν στην πόρτα από νωρίς.
Στην τζαμαρία της πρόσοψης παρήγγειλε να εντυπωθεί, με ευκρινή καλλιγραφικά, δικής της επινοήσεως παράφραση αφορισμού συντοπίτη του πάππου της, όστις διέπρεψε άλλοτε στην Αθήνα· του Διογένη του Σινωπέως: «Εκ της των Εγγλέζων ακρασίας».
