Ο Σταύρος Θεοδωράκης προειδοποιεί ότι η χώρα βρίσκεται στον προθάλαμο του επόμενου μνημονίου και χαρακτηρίζει απερίσκεπτο το αίτημα της κυβέρνησης να αποχωρήσει το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα. Παράλληλα απορρίπτει ενδεχόμενη ένταξη του Ποταμιού στη Δημοκρατική Συμπαράταξη και ξεκαθαρίζει ότι ο μόνος τρόπος σύμπραξης είναι να προηγηθεί εκλογή αρχηγού από τη βάση. Αναφερόμενος στις εξελίξεις στα ΜΜΕ, επικρίνει την κυβέρνηση για τις σχέσεις της με εργολάβους-εκδότες
• Με αφορμή την υπόθεση του ΔΟΛ, τελικά ποιος ταΐζει τη γάτα της διαπλοκής;
Είναι προφανές ότι ο κ. Τσίπρας αποφάσισε πως δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στους διαπλεκόμενους και πήρε την υπόθεση στα χέρια του.
Εστειλε στον ΔΟΛ τον έμπιστο πρόεδρο του Δ.Σ. της «Αυγής», ενώ έχουν προηγηθεί και διάφορες επαφές μεταξύ Παππά, Ψυχάρη, Φλαμπουράρη, Μπόμπολα…
• Θεωρείτε δηλαδή τον κ. Μπόμπολα σύμμαχο του ΣΥΡΙΖΑ;
Μα δεν το κρύβει. Τα πρωτοσέλιδα του «Εθνους» συχνά είναι πιο φιλοκυβερνητικά και από αυτά της «Αυγής».
Ο καθένας μπορεί να έχει όποια θέση θέλει, αλλά το ερώτημα είναι αν αυτό «εξαγοράζεται» με μια ευνοϊκή πολιτική από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ.
Πρέπει να δούμε τι δημόσια έργα συνεχίζουν να καταλήγουν στους μιντιάρχες – με τελευταίο αυτό της κ. Δούρου στο Φάληρο, με έκπτωση 53%.
• Βλέπετε επιχείρηση ελέγχου των ΜΜΕ από την κυβέρνηση μέσω φιλικών εργολάβων;
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να κάνει αυτό που έκαναν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Σας θυμίζω την επιμονή της για τον κ. Καλογρίτσα, επίσης εργολάβο δημοσίων έργων.
Το Ποτάμι προτείνει αυτοί που ζουν από κρατικές προμήθειες και δημόσια έργα να μην κατέχουν ΜΜΕ.
• Η αξιολόγηση καρκινοβατεί, ο κ. Τσίπρας μιλά για ακραίες απαιτήσεις των δανειστών. Θα κλείσει σύντομα;
Κανείς δεν ξέρει. Το σκηνικό θυμίζει πολύ τις αμφιταλαντεύσεις της κυβέρνησης Σαμαρά το ’14. Η αναβολή όμως δεν είναι λύση, όταν μάλιστα ξέρουμε ότι υπό το βάρος των ταμειακών τους ελλειμμάτων θα υπογράψουν ξανά ό,τι τους πουν. Οπως έκανε ο κ. Τσίπρας και το ’15 και το ’16.
• Η κυβέρνηση επιθυμεί την αποχώρηση του ΔΝΤ, ο κ. Σόιμπλε το βάζει στο τραπέζι, αλλά προειδοποιεί. Ποια είναι η θέση σας;
Ο κ. Τσίπρας πρέπει να απαντήσει: Θέλει να μείνει μόνος του με τον κ. Σόιμπλε και την απαίτησή του για τεράστια πλεονάσματα;
Η θέση του ΔΝΤ για το χρέος μάς βοηθάει αυτή τη στιγμή. Είναι απερίσκεπτο, όταν δεν έχεις εναλλακτική λύση, για λόγους ιδεοληπτικούς να ζητάς «εδώ και τώρα» την αποχώρηση του ΔΝΤ.
• Εκτιμάτε ότι η χώρα κινδυνεύει με 4ο Μνημόνιο;
Φοβάμαι ότι οι αλλαγές που δεν κάνουμε μας έχουν ήδη οδηγήσει στον προθάλαμο του επόμενου μνημονίου.
• Αφού λοιπόν η κυβέρνηση είναι τόσο κακή, όπως λέτε, γιατί δεν πρέπει να γίνουν εκλογές, όπως ζητά ο κ. Μητσοτάκης;
Στην απαίτηση της Ν.Δ. για «εκλογές εδώ και τώρα» πρέπει να υπάρχει και ημερομηνία. Πότε να γίνουν; Πριν από το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης; Ή τον Μάρτιο που ο Ντράγκι πρέπει να αποφασίσει για την ποσοτική χαλάρωση; Ή τον Ιούνιο που πρέπει να πάρουμε την επόμενη μεγάλη δόση;
• Θα συζητούσατε μείωση του πλαφόν εισόδου στη Βουλή στο 2%;
Οχι, δεν συναινούμε στον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος. Και επειδή είμαι σίγουρος ότι το Ποτάμι θα πάρει πολύ πάνω από 3%, δεν έχω και κανένα προσωπικό άγχος.
• Θα μπορούσε το Ποτάμι να είναι -από άποψη μεγεθών- οι ΑΝ.ΕΛΛ. σε μια κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη;
Και μόνο ο παραλληλισμός που κάνετε με ανατριχιάζει. Η χώρα έχει ανάγκη από μεγάλες αλλαγές – κατάργηση κομματικού κράτους, μείωση φορολογίας, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ανοιχτή παιδεία με μη κρατικά πανεπιστήμια, δικαίωμα ψήφου στα παιδιά που έφυγαν… Αυτά θα διεκδικήσουμε από τον νικητή των εκλογών. Και ανάλογα με τις απαντήσεις θα συμπεριφερθούμε.
• Το Ποτάμι κλείνει τρία χρόνια ζωής, αλλά από τους 17 βουλευτές του 2015 έχουν μείνει μόλις 7. Τι πήγε στραβά;
Μπορεί το παλιό να πεθαίνει, αλλά το νέο δεν είναι εύκολο να γεννηθεί. Παλεύουμε. Πολλές φορές κόντρα σε όλα τα τέρατα. Και προφανώς έκανα πολλά λάθη, δεν ήμουν επαγγελματίας πολιτικός.
Πάντως, μη βλέπετε μόνο τους 7, να βλέπετε και τους 1.017 που δίνουν τη μάχη σε όλη την Ελλάδα. Και αυτοί δεν λιγοψυχούν.
• Δεν θα ήταν καλύτερα το Ποτάμι να «μπολιάσει» με τον μεταρρυθμιστικό του λόγο ένα μεγαλύτερο σχήμα, συμπράττοντας π.χ. με τη Συμπαράταξη, με στόχο ένα διψήφιο ποσοστό;
Το νέο δεν θα δημιουργηθεί αν εμείς σκορπίσουμε μέσα σε διάφορα σχήματα. Ο κόσμος ζητάει αλλαγή. Πρέπει να μη νοιαζόμαστε για τις καρέκλες μας.
Πρέπει να καλέσουμε τους πολίτες που απέχουν να βγουν μπροστά. Αυτοί θα φέρουν τα διψήφια που λέτε.
• Κάνετε συχνά κριτική στο «παλαιό» ΠΑΣΟΚ, αλλά την ίδια ώρα χαιρετίζετε την πρωτοβουλία τριών πρώην υπουργών του. Δεν είναι αντιφατικό;
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ λέει «ελάτε όλοι να ενισχύσετε τον μηχανισμό μας». Οι τρεις έχουν πάρει μια πρωτοβουλία στα ίχνη του Ποταμιού. Δηλαδή, να συναντηθούμε όλοι να κάνουμε κάτι καινούργιο.
• Το φλερτ της ΔΗ.ΣΥ. απέναντί σας πάντως μεγαλώνει…
Μπερδεύεστε. Δεν είναι φλερτ, είναι προτάσεις απιστίας. Τη μία εβδομάδα στον έναν βουλευτή, την άλλη στον άλλο.
• Υπάρχει περίπτωση να καθίσετε με την κ. Γεννηματά στο ίδιο τραπέζι και να συνεχιστεί ο διάλογος που σταμάτησε το καλοκαίρι;
Η τελευταία τολμηρή απόφαση του Πολιτικού μας Συμβουλίου λέει: πολιτική συμφωνία για έναν τρίτο πόλο και εκλογή ηγεσίας από τη βάση.
Οποιοι συμφωνούν σε αυτή τη λογική πρόταση, μπορούμε αύριο κιόλας να προχωρήσουμε.
• Πολιτική συμφωνία με βάση το πόρισμα της Επιτροπής Διαλόγου;
Η Επιτροπή Διαλόγου έχει κάνει σπουδαία δουλειά, αλλά δεν απαντάει πώς θα κυβερνηθεί η χώρα, με ποιες συμμαχίες και με ποιες προτεραιότητες.
• Εσείς πάντως δεν λέτε «όχι» σε μια συνεργασία με τη Ν.Δ., ενώ η κ. Γεννηματά λέει ότι η Δεξιά είναι αντίπαλός της.
Κάποιοι νομίζουν ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Οταν έχεις συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ., δεν μπορείς να λες ότι σε χωρίζει άβυσσος.
Η χώρα πρέπει να απαλλαχθεί από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά ταυτοχρόνως να μη γυρίσουμε πίσω. Στα παλαιοκομματικά και στα συντηρητικά.
• Γιατί προτάσσετε την εκλογή αρχηγού και όχι ένα συνέδριο, σε ένα κόμμα που δεν υπάρχει;
Γιατί όλα τα άλλα είναι σημαδεμένα χαρτιά. Ποιον κοροϊδεύουμε; Ποιος πολίτης θα συμμετάσχει σε ένα στημένο συνέδριο;
Για να μιλήσει ο κόσμος, και όχι οι μηχανισμοί, δεν έχει βρεθεί άλλος τρόπος από την εκλογή ηγεσίας από τη βάση.
