efsyn.gr , Γιάννης Σβώλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τις προάλλες ένα κοινό τελείως διαφορετικό του συνήθους γέμισε το κρατικό Μέγαρο Μουσικής στο ψαγμένο αφιέρωμα στην ελληνική οπερέτα που διοργάνωσαν με την υποστήριξη του ΟΠΑΝΔΑ η Καμεράτα υπό τον χαλκέντερο Γιώργο Πέτρου (16/12/2016).

Eκδηλος ήταν ο «vintage» χαρακτήρας και η μεσοαστική ταυτότητα των κυρίως ηλικιωμένων ακροατών, που απόλαυσαν τη μουσική με την ψυχή τους.

Κινούμενος με φιλέρευνο πνεύμα, ο Πέτρου διηύθυνε αποσπάσματα από πασίγνωστες, αγαπημένες ελληνικές οπερέτες, αλλά και από κάποιες που έχουν να παιχτούν έως και έναν αιώνα.

Ετσι, δίπλα σε άριες και τα ντουέτα και χορωδιακά από τον χιλιοπαιγμένο, αθάνατο «Βαφτιστικό» (1918) και τους «Απάχηδες των Αθηνών» (1921), ακούστηκαν αποσπάσματα από τις οπερέτες «Πόλεμος εν πολέμω» (1914) του Σαμάρα, «Πικ νικ» (1915), «Θέλω να δω τον Πάπα» (1920), «Στα παραπήγματα» (1914) και «Χαλιμά» (1926) του Σακελλαρίδη.

Τα ακούσματα θύμισαν, υπογράμμισαν και αποκάλυψαν τις πηγές, τον χαρακτήρα και τα γονίδια -εγχώρια και ξένα- της ελληνικής οπερέτας.

Για πολλοστή φορά διαπιστώσαμε την κάπως αφελή, αβασάνιστη πολυσυλλεκτικότητα του χαμαιλεόντειου Σπύρου Σαμάρα, που αναπαράγει αδιαφοροποίητα και δίχως ενδοιασμό τα ακούσματα της βιεννέζικης οπερέτας των Γιόχαν Στράους και Λέχαρ, για να περάσει στη συνέχεια απροειδοποίητα σε ενδιαφέρουσες μιμήσεις εγχώριων ελληνικών ακουσμάτων κ.λπ.

Από την άλλη δεν μπορεί κάποιος παρά να θαυμάσει το πώς λίγο αργότερα ο αριστοτέχνης Σακελλαρίδης προβαίνει σε ανάλογες και ευρύτερες λεηλασίες, ωστόσο ενσωματώνει τα δάνεια πλήρως και άριστα αφομοιωμένα σε μια ευφυή, γνήσια πικάντικη μουσική, που φέρει ευανάγνωστα τη δική του, ελληνική υπογραφή.

Ολότελα άγνωστες σελίδες του, όπως το ιντερμέτζο από τα «Παραπήγματα» με το παρ’ ολίγον α λα Μάλερ λυρικό σόλο τρομπέτας (άριστα δοσμένο από τον Σπύρο Αρκούδη) ή απλώς λιγότερο γνωστά όπως τα ψευδοανατολίτικου χαρακτήρα αποσπάσματα από τη «Χαλιμά» εξέπληξαν ευχάριστα!

Διευθύνοντας με ευαισθησία και φροντίδα στη λεπτομέρεια ο Πέτρου προσέδωσε στη μουσική περισσή ευγένεια και χάρη. Τα αποσπάσματα ερμήνευσαν πέντε Ελληνες μονωδοί και η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων, συνοδευόμενοι από την Καμεράτα και σολίστες πνευστών και κρουστών από άλλα σύνολα.

Με τις ακμαίες, φωτεινές, εύηχες φωνές και το συνολικά ισορροπημένο, καλαίσθητο τραγούδι τους εύκολα ξεχώρισαν ο Δημήτρης Πακσόγλου, μοναδικός φερέγγυος, αξιοπρεπής Ελληνας τενόρος σήμερα, και η Μυρσίνη Μαργαρίτη, μια θαυμάσια λυρική υψίφωνος που ουσιαστικά ουδέποτε αξιοποιήθηκε απ’ όπου θα έπρεπε και όσο τής αξίζει.

Δίπλα τους το λυρικό, φωνητικά σαφώς ελαφρύτερο ζευγάρι της υψιφώνου Ελένης Σταμίδου και του τενόρου Γιάννη Καλύβα (ο έξοχος Τόνι στο «West Side Story» της Καμεράτας) ανταποκρίθηκε πολύ καλά στα όσα ανέλαβε, ενώ η σαφώς ωριμότερη, πάντα αξιόμαχη (θυμίζω τον Ρωμαίο της στους περσινούς «Καπουλέτους & Μοντέκους» της ΕΛΣ) μεσόφωνος Ειρήνη Καράγιαννη μάς χάρισε ωραίες στιγμές θεατρικά ζωντανού, εκφραστικά αισθησιακού τραγουδιού.

Benjamin Grosvenor: Homages

  • Εργα Μπουζόνι, Μέντελσον, Φρανκ, Σοπέν, Λιστ [DECCA 4830255]

Στον τέταρτο δίσκο του για την Decca, ο Βρετανός πιανίστας Μπέντζαμιν Γκρόβενορ προτείνει ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ρεσιτάλ με ψαγμένη σύνθεση, αποτελούμενη από κομμάτια μέσω των οποίων μείζονες δημιουργοί του ρομαντισμού αποτίουν φόρο τιμής στους μεγάλους του παρελθόντος.

Ο ταλαντούχος σολίστας παίζει διαδοχικά την περίφημη «Chaconne» του Μπαχ στη ρομαντική, ευφάνταστη μεταγραφή του Φερούτσιο Μπουζόνι, τα «Πρελούδια και φούγκες, op.35/no.1 & no.5» του Μέντελσον, το στοχαστικό «Πρελούδιο, κοράλ και φούγκα» του Σεζάρ Φρανκ, την ονειρική «Βαρκαρόλλα, op.60» του Σοπέν και το δεξιοτεχνικό δίδυμο «Βενετία και Νάπολη, S162» του Λιστ. Η ακρόαση του δίσκου είναι μια γεμάτη συναρπαστικές μεταπτώσεις περιήγηση σε ύφη και διαθέσεις διαφορετικών αποχρώσεων και συμφραζομένων.

Ο νεαρός –μόλις 24χρονος!- πιανίστας διαθέτει λαμπερή, στέρεη τεχνική, μέγιστη μουσική ευαισθησία και τόλμη και, κυρίως, την αντίληψη του εκφραστικού φάσματος που ταιριάζει σε κάθε μουσική και την ικανότητα να το αποδίδει ολοκληρωμένα μέσα από τα πλήκτρα. Στις μουσικές που παίζει καταδύεται με ορμή και αυτοπεποίθηση αθλητή-κολυμβητή, αντλώντας από το όργανο θαυμαστής εκφραστικής πληρότητας ήχο. Ενας θαυμάσιος δίσκος/ρεσιτάλ.