Πράσσειν άλογα

Ροβολάει ακάθεκτη η κυβέρνηση τον κατήφορο, ιδεολογικό, πολιτικό, ηθικό, ιππεύοντας πράσιν’ άλογα και πάντοτε επιρρεπής στο πράσσειν άλογα. Τυχόν παραλληλισμοί με το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ επιστρέφονται ως κακεντρεχείς και παραπλανητικοί· καθόσον τουλάχιστον την πρώτη οκταετία, κατά την οποία ανέτειλε παρ’ ημίν ο πράσινος ήλιος, χόρτασε ο λαουτζίκος ψωμί, που λέει ο λόγος, ενώ τούτοι ’δώ οι αδέξιοι που παριστάνουν τους αριστερούς έχουν βαλθεί να του πάρουν και την τελευταία μπουκιά απ’ το στόμα. Περισσεύει μόνον ολίγον παντεσπάνι για τον εσμό των μετακλητών και αμετακλήτως εκλύτων, οίτινες κατακλύζουν τα υπόγεια και τους ορόφους του κυβερνητικού μεγάρου, του οποίου οι επιτελείς παραλογίζονται κλεισμένοι στον γυάλινο πύργο τους, τον πλήρη παραμορφωτικών κατόπτρων, τουτέστιν εκτός τόπου και χρόνου. Τους ρωτάς γιατί έμειναν οι πρόσφυγες στην κατάψυξη και απαντούν πως φταίει ο μπαγαπόντης ο χιονιάς, που τους είχε ειδοποιήσει ότι θα ξεσπάσει βορειότερα. Χιονοστιβάδα εν κρανίω· ήγουν Κυρίτσης.

Ο Γιάννης Μουζάλας το πήγε οπωσούν μακρύτερα. Εκτίμησε ότι χρησιμοποιείται το προσφυγικό για να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ και πως για να γίνει αυτό, πρέπει να χτυπηθεί, με έναν τρόπο που θυμίζει δολοφονία χαρακτήρων, ο υπουργός, που τυχαίνει να είναι ο ίδιος. Γαμώ την ατυχία μας, γαμώ. Επιασε το υπονοούμενο η Εφη Καρακώστα και στόχευσε πιο ψηλά: «Μόνη έγνοια του Σόιμπλε είναι πώς θα μας ρίξει. Εχει εκ διαμέτρου αντίθετη πολιτική απ’ τη δική μας» ελάλησε. Σωστά. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών είναι λάτρης της σκληρής λιτότητας, ενώ η Κουμουνδούρου εφαρμόζει σπάταλο πρόγραμμα παροχών προς το ευτυχές πόπολο. Και η ροή παραδοξολογιών εξακολουθεί βροχηδόν. Σε εικονική πραγματικότητα ζει και ο Νίκος Παππάς. Δημοσιεύτηκε, α πα παπά, το σκεπτικό της απόφασης του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες και έσπευσε να πανηγυρίσει διακαιωμένος. Δεν έχει ακούσει πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν ομιλούν για σκοινί. Εμ, έναν εγκληματολόγο διέθετε η κυβέρνηση και βιάστηκε να τον ξεπορτίσει. Βιτριολικές σπόντες, πάντως, εξαπέλυσε εναντίον της ο Γιάννης Πανούσης στην κοπή της πίτας των αστυνομικών. Η Ελένη Αυλωνίτου στο πρώτο τραπέζι αγρόν ηγόραζε και μάλιστα ανθισμένο. Εκανε την κορόιδα, αρκούμενη να ραίνει με λουλούδια τον Πλούταρχο. Εγκριτος συνάδελφος με διόρθωσε σχετικά με την πρώην ιδιότητα του νυν αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος, στον οποίο αφιέρωσα τις άλλες κάτι πρωθύστερα κάλαντα για παρόμοιες με τις παραπάνω δηλώσεις. Εμμέτρως του τα ’σουρα, εμμέτρως επανορθώνω. Ιδού:

Ηταν κοινοβουλευτικός/ και όχι κυβερνητικός/ εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ/ κατά πώς υποστήριζα/ σε σχετικό σημείωμα/ κακέκτυπο ομοίωμα/ του Τσίπρα οικειοθελώς/ ο Σόκρατες ο Φάμελλος/ πολιτικάντης περιωπής/ βλαχομπαρόκ νέας κοπής/ τουτέστιν βλαχοδήμαρχος/ που αμολάει διαρκώς/ κοτσάνες πολυβοληδόν/ σε απροσμέτρητο εμβαδόν·/ ξεγάνωτος ο τενεκές/ χιλιόμετρα βεληνεκές/ έχει όταν λέει τρέλες·/ Βερολίνο και Βρυξέλλες/ τρέμουν, κάνουνε τρισάγια/ μην τους πάρουνε τα σκάγια./ Τους θώκους, όμως, μπέρδεψα/ στη βιάση μου και λάθεψα/, μα η πένα μου η μπαμπέσα/ σ’ όλα τ’ άλλα έπεσε μέσα./ Στη στήλη του Μετέωρου/ ρίμες διαβάζεις του σωρού/ βλέπε «Δυστύχου δίστιχα»/ αλιευμένα στα ρηχά/ στην «Εφ.Συν.», 10 Γενάρη/ στη στεριά δεν ζει το ψάρι/ και στο πέλαγο οι γαϊδάροι/ έγια λέσα, ντάρι ντάρι. Τριάντα δύο οκτασύλλαβοι, άρα κάηκα, καθότι ζω με δανεικά και με φθαρμένα ιδανικά, που τα μπαλώνει η τρόικα. Στους τριάντα έξι ωστόσο ρεφάρεις.