Στη στρατόσφαιρα οι αμοιβές των ελίτ

Την αυξανόμενη άνιση κατανομή των εργασιακών αποδοχών στη σημερινή Ευρώπη των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων τού «διαίρει και βασίλευε» αποτυπώνει η τελευταία έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) για την πορεία των μισθών παγκοσμίως.

Η Global Wage Report 2016-17 εξετάζει για πρώτη φορά την κατανομή των αμοιβών εντός των επιχειρήσεων. Αναλύει τον βαθμό στον οποίο η συνολική ανισότητα στους μισθούς μιας χώρας ή περιοχής του κόσμου είναι αποτέλεσμα των μισθολογικών ανισοτήτων που υπάρχουν μεταξύ και εντός των επιχειρήσεων.

Διαπιστώνει ότι η «ελίτ της εργατικής τάξης» στην Ευρώπη, το 10% των πιο καλοπληρωμένων εργαζομένων (διευθυντές, πρόεδροι, ανώτερα στελέχη των επιχειρήσεων κ.ά.) κερδίζουν σήμερα όλοι μαζί περίπου όσα κερδίζει το πιο κακοπληρωμένο 50% των εργαζομένων.

Η ανισότητα αυτή είναι ακόμα πιο έντονη στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις, όπου οι αμοιβές του κορυφαίου 1% έχουν εκτοξευθεί στη στρατόσφαιρα αφήνοντας τους υπόλοιπους εργαζομένους αρκετά πίσω.

Συγκρίνοντας τους μέσους μισθούς που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη με τον μέσο όρο των μισθών στις επιχειρήσεις όπου εργάζονται, η ILO διαπιστώνει ότι το 80% των εργαζομένων πληρώνονται λιγότερα από τον μέσο όρο των απολαβών που προσφέρει η επιχείρησή τους.

Η διαφορά αυτή οφείλεται στη στρέβλωση που προκαλούν στις μέσες απολαβές οι αυξανόμενες μεγαλύτερες αμοιβές των ανώτερων στελεχών και των άλλων καλύτερα αμειβόμενων εργαζομένων των επιχειρήσεων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο 1% των επιχειρήσεων με τις υψηλότερες μέσες αμοιβές, το χαμηλότερα αμειβόμενο 1% των εργαζομένων κερδίζει κατά μέσο όρο 7,10 ευρώ την ώρα.

Στις ίδιες επιχειρήσεις το ανώτερα αμειβόμενο 1% κερδίζει κατά μέσο 844 ευρώ την ώρα, δηλαδή τα… 118πλάσια.

Αυτές οι ακραία υψηλές αμοιβές και διαφορές σε έναν αριθμό μεγάλων επιχειρήσεων τροφοδοτούν τη δημιουργία μιας πυραμίδας τεράστιων ανισοτήτων στην ευρύτερη κατανομή των εργασιακών αποδοχών, επισημαίνει η έκθεση.

«Η έκταση της μισθολογικής ανισότητας εντός των επιχειρήσεων -και η συμβολή της στη συνολική ανισότητα των μισθών- είναι αρκετά μεγάλη» σημειώνει.

«Στην Ευρώπη, η μισθολογική ανισότητα μέσα στις επιχειρήσεις ευθύνεται για το 50% περίπου των συνολικών μισθολογικών ανισοτήτων.

»Αυτό σημαίνει ότι η υιοθέτηση απλά και μόνο ενός εθνικού κατώτατου μισθού σε μια χώρα ή περιοχή δεν είναι αρκετή για την επίλυση των συνολικών μισθολογικών ανισοτήτων», τονίζει σχετικά ο Πάτρικ Μπέλσερ, ειδικός της ILO σε θέματα μισθών και ένας εκ των συντακτών της έκθεσης.

Μισθολογικό χάσμα

Εκτός του κατώτατου μισθού και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η ανισότητα στις απολαβές θα μπορούσε να μειωθεί μέσω μιας αυτορρύθμισης των αποδοχών των διοικητικών στελεχών των εταιρειών, υπογραμμίζει.

Οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση απαιτώντας από τις επιχειρήσεις αυστηρότερες και εκτενέστερες αναφορές για το μισθολογικό χάσμα μεταξύ διαφορετικών επιπέδων εργαζομένων και μεταξύ των φύλων.

Αν δεν υπάρξει αυτορρύθμιση εντός των επιχειρήσεων, ο κόσμος αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να αγανακτεί με τους μισθούς των ανώτερων στελεχών, προειδοποιεί.

Η ILO καλεί ακόμη τις κυβερνήσεις να υιοθετήσουν κανονισμούς οι οποίοι θα υποχρεώνουν τις μεγάλες επιχειρήσεις να δημοσιοποιούν την ψαλίδα στις αμοιβές των δύο φύλων.

Η έκθεση δείχνει ότι κατά μέσο όρο το ωρομίσθιο των γυναικών είναι στην Ευρώπη περίπου 20% χαμηλότερο από αυτό των ανδρών. Η ψαλίδα είναι πολύ μεγαλύτερη στην κορυφή.

Ετσι, στο υψηλότερα αμειβόμενο 1% των εργαζομένων οι γυναίκες παίρνουν 45% λιγότερο απ’ ό,τι οι άνδρες ενώ στις τάξεις των διευθύνοντων συμβούλων επιχειρήσεων το χάσμα αυτό είναι μεγαλύτερο του 50%.

Διόλου τυχαία στις καλύτερα αμείβουσες επιχειρήσεις του κόσμου όλοι σχεδόν οι διευθύνοντες σύμβουλοι είναι άνδρες.