Η επιστολή του κ. Πετσίνη προς την «Εφημερίδα των Συντακτών» δυστυχώς επιβεβαιώνει ότι η διοίκηση της ΔΕΗ μοιάζει να αγνοεί ή να αδιαφορεί για εξαιρετικά κρίσιμα ζητήματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον της χώρας: το οικονομικό και κοινωνικό κόστος του λιγνίτη, τη νέα διεθνή ενεργειακή πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται μετά την εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού και την ανάγκη άμεσης ενεργειακής μεταστροφής της χώρας μας.
Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Ευρωκοινοβουλίου, ας αποσαφηνίσουμε λίγο τα πράγματα, αναφέροντας ορισμένα γεγονότα:
1. Η επικύρωση της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα από το ελληνικό Κοινοβούλιο σημαίνει μηδέν ορυκτά καύσιμα στην οικονομία έως τα μέσα του αιώνα (στόχος 1,5° C), δηλαδή μηδέν ορυκτά καύσιμα στην ηλεκτροπαραγωγή έως τη δεκαετία του 2030. Προφανώς, η αποτροπή των ανεξέλεγκτων κλιματικών αλλαγών είναι ζήτημα επιβίωσης για όλους μας.
2. Με την απόφασή της, η Επιτροπή είπε ένα ηχηρό «Οχι» στον λιγνίτη και ένα ηχηρό «Ναι» στην Ελλάδα και τις τοπικές κοινωνίες: έδωσε το δικαίωμα στη χώρα να αξιοποιήσει έως και το 40% των δικαιωμάτων σε επενδύσεις εκσυγχρονισμού του ενεργειακού τομέα (πλην λιγνίτη φυσικά) και απαίτησε τη σύσταση του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης (Just Transition Fund), για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων επανεκπαίδευσης του λιγνιτικού εργατικού δυναμικού και εναλλακτικών οικονομικών δραστηριοτήτων.
3. Επί δεκαετίες η ΔΕΗ δεν έχει κάνει σχεδόν τίποτα για να επιταχύνει την ενεργειακή μετάβασή της από τον λιγνίτη σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Σήμερα οι ΑΠΕ (πλην μεγάλων υδροηλεκτρικών) καλύπτουν λιγότερο από το 0,83% της ηλεκτροπαραγωγής της.
Παρ’ όλα αυτά, η ΔΕΗ διεκδικεί δωρεάν δικαιώματα ρύπανσης, όχι για να διευκολύνει τη μετάβασή της σε καθαρή ενέργεια, αλλά για να επιδοτήσει την κατασκευή και λειτουργία νέων λιγνιτικών μονάδων.
Η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου να διαθέσει η Ελλάδα το 40% των εσόδων από το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών για αναβάθμιση των ενεργειακών της υποδομών δίνει τις εξής επιλογές στη ΔΕΗ: να διεκδικήσει κεφάλαια για επενδύσεις σε ΑΠΕ και εξοικονόμηση ενέργειας ή/και σε φυσικό αέριο.
Συνεπώς, αν η ΔΕΗ ανησυχεί για ενδεχόμενη αύξηση των εισαγωγών ορυκτών καυσίμων στην ηλεκτροπαραγωγή, μπορεί να κάνει η ίδια κάτι γι’ αυτό: να απορρίψει το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο ως επενδυτικές επιλογές και να κινηθεί επιτέλους αποφασιστικά στην ανάπτυξη της καθαρής ενέργειας.
Ιδού η Ρόδος (όπου, παρεμπιπτόντως, η ΔΕΗ κατασκευάζει νέα πετρελαϊκή μονάδα), ιδού και το πήδημα.
* Υπεύθυνος για θέματα Ενέργειας και Κλίματος, Ελληνικό γραφείο Greenpeace
-320x213.jpg)
