Οι γεωπολιτικές παράμετροι καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη στάση της ισχυρότερης οικονομίας του πλανήτη και οι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής δεν χάνουν ευκαιρία να το υπενθυμίζουν ευθέως ή εμμέσως.
Ο Μπαράκ Ομπάμα δεν ξέφυγε από τον κανόνα, ούτε ανέμενε κανείς κάτι τέτοιο. Οι επισημάνσεις του ήταν ξεκάθαρες.
Εξήρε τις προσπάθειες της χώρας μας και του λαού της στην υπέρβαση των δύο μεγαλύτερων κρίσεων που μαστίζουν την Ευρώπη και τις γειτονικές της περιοχές, την οικονομική και την προσφυγική, δεν παρέλειψε όμως να απονείμει εύσημα για το γεγονός ότι η Ελλάδα δαπανά το 2% του ΑΕΠ της για την άμυνα.
«Θα έλεγα ότι αν η Ελλάδα τα κατάφερε εν μέσω δυσκολιών να πετύχει αυτόν τον στόχο, τότε όλοι μας οι σύμμαχοι θα έπρεπε να είναι σε θέση να το πράξουν», είπε, δείχνοντας πόσο σημαντική είναι αυτή η πλευρά για τις ΗΠΑ.
Αν όμως η προετοιμασία για πόλεμο είναι ένας δρόμος για τη διαφύλαξη της ειρήνης, όπως λέει η γνωστή ρήση, τότε ο άλλος έγκειται στη σταθερότητα των ίδιων των κρατικών δομών σε μια ευαίσθητη περιοχή.
Ο Μπαράκ Ομπάμα γνωρίζει πολύ καλά ότι μια αποσταθεροποιημένη οικονομικά και πολιτικά Ελλάδα στο επίκεντρο των πολύμορφων κρίσεων της ευρύτερης περιοχής, ισοδυναμεί με την αύξηση του κινδύνου ανάφλεξης. Και στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται για μια χώρα εκτός του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, αλλά για μια χώρα τα σύνορα της οποίας είναι και σύνορα της Ευρώπης.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ορθά, λοιπόν, με βάση τα συμφέροντα της χώρας του, ενίσχυσε καθοριστικά τις φωνές εκείνων που ζητούν την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, που είναι η δαμόκλειος σπάθη η οποία υπονομεύει τις αναπτυξιακές προσπάθειες κάθε υπερχρεωμένης χώρας.
Ωστόσο, δεν είναι στο χέρι του η διαχείριση της κατάστασης στην Ευρώπη. Τη «γηραιά ήπειρο» διαφεντεύει σε μεγάλο βαθμό το Βερολίνο, ενώ τις εξελίξεις επηρεάζει καταλυτικά η σκληρή γραμμή της λιτότητας που συντονίζεται από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Η σημερινή επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στη Γερμανία και οι συναντήσεις του εκεί θα είναι καθοριστικές. Αρκεί να πρυτανεύσει η κοινή ευθύνη για την Ενωμένη Ευρώπη, μιας ηπείρου-πυλώνα σταθερότητας.
