Τελευταίο χρονογράφημα για το 2016 και χρόνια μας πολλά, με υγεία και τύχη∙ προπαντός αυτή. Ξημερώματα Τρίτης, 27 Δεκεμβρίου κατά τας γραφάς, μετά από μάλλον καλό ύπνο.
Παρατηρημένο: όταν κοιμάσαι απόγευμα, κοιμάσαι καλά και το βράδυ και ξυπνάς ξεκούραστος. Βιορυθμοί είναι αυτοί! Αν τους παρακολουθείς –αν ακούς δηλαδή το σώμα σου και το βοηθάς–, τότε είσαι σε αρμονία μαζί του και κάνεις τη ζωή σου πιο εύκολη. Τέλος πάντων, πρωινές αμπελοφιλοσοφίες.
Στον λογαριασμό κοινοχρήστων, επί του πρακτέου, ο διαχειριστής της πολυκατοικίας σημείωσε, ιδιοχείρως, στο πλαίσιο με τις ανακοινώσεις (απευθυνόμενος βέβαια σε μένα, τον μόνο ένοικο με τον οποίο συζητάει, στα πεταχτά, την κατάσταση, συνήθως μπροστά στην πόρτα του ασανσέρ): «Χρόνια πολλά. Χρόνια καλά.Τέρμα η λιτότητα – Πληρωμή 26, 27/12». Το βρήκα εξαιρετικά… λιτό. Δεν το είχα προσέξει, όταν το ξεκολλούσα από την πόρτα.
Βέβαια, ο λογαριασμός δεν είναι καθόλου λιτός. Αν λάβεις μάλιστα υπόψη ότι μεσημέρι και βράδυ δουλεύει aircondition, τότε πάει μακριά η βαλίτσα∙ που όσο πιο μακριά πάει τόσο πιο πολύ αδειάζει. Το θαύμα είναι ότι αδειάζει χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Παρακολουθούσα στην τηλεόραση ταινία με τον κάπτεν Αμέρικα. Οι μεταλλαγμένοι που απειλούσαν τον πλανήτη έλεγαν: «Και δεν αρχίσαμε ακόμα τα θαύματα! Αμα τα αρχίσουμε, θα δείτε ότι δεν υπάρχει κάτι πιο τρομακτικό από το θαύμα!»
Οσο τσούζει το κρύο τόσο τσούζουν και οι λογαριασμοί (κοινοχρήστων και ιδιωτικής χρήσεως)∙ παρατηρημένο επίσης. Το θέμα είναι ποιος έχει σήμερα για πληρωμές και αγορές. Δεν είναι λίγες οι πολυκατοικίες -σε αρκετές γειτονιές είναι οι περισσότερες- που τα καλοριφέρ αραχνιάσανε.
Τόσο, που μόλις εμφανιστεί βυτιοφόρο, το υποδέχονται οι κάτοικοι όπως οι Ινδιάνοι της Αμερικής τους πρώτους Ευρωπαίους έποικους: με θαυμασμό και δέος. Χρόνια πολλά. Χρόνια καλά (και μακάρι) Τέρμα η λιτότητα…
