Τα 26α του γενέθλια γιόρτασε το βράδυ της Τετάρτης στη Φιλοσοφική το ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ. Η αίθουσα γεμάτη, τα συναισθήματα πολλά και περίεργα, αλλά ακόμη περισσότερα τα χαμόγελα, οι αγκαλιές, η αγάπη και η δικαίωση για αυτά τα παιδιά και αυτούς τους γονείς που ολοκλήρωσαν τα προγράμματά τους.
Άνθρωποι που δεν γνωρίζονταν πριν, ίσως οι ζωές τους να μην διασταυρώνονταν ποτέ, όμως έγιναν ομάδα, οικογένεια, «παρέα» όπως το αποκαλούν.
Άνθρωποι διαφόρων ηλικιών που πίστεψαν στον εαυτό τους, προσπάθησαν, δεν απογοητεύτηκαν από τα πισωγυρίσματα, τις ατυχίες και τις αδικίες και ολοκλήρωσαν την πρώτη φάση του αγώνα τους. Πρώτη φάση γιατί, όπως οι ίδιοι λένε σχεδόν με μια φωνή, «υπάρχει ακόμη δρόμος αλλά είμαστε αισιόδοξοι, καλύτεροι, πιο δυνατοί».
Δίπλα τους γονείς, αδέλφια, σύζυγοι, σύντροφοι, συμμετέχοντας σε παράλληλα προγράμματα πάλεψαν, βοήθησαν τους δικούς τους και βοηθήθηκαν μέσω των ενεργειών του ΚΕΘΕΑ και κοιτούν ένα μέλλον με πιο φωτεινό τρόπο. Ολοκλήρωσαν και αυτοί την προσπάθειά τους και συνεχίζουν.
Ανάμεσά τους και εκείνοι που ακολουθούν ανεξάρτητα προγράμμα ( είναι οι ίδιοι εκεί, αλλά όχι τα παιδιά τους) και αντιμετωπίζουν τους φόβους, τις τύψεις και την σκληρή πραγματικότητα. Παίρνουν δύναμη και δηλώνουν αισιόδοξοι πως σύντομα θα βρεθούν ξανά στις «παρέες» μαζί με τα παιδιά τους. Άλλωστε δεν είναι λίγοι εκείνοι που το κατάφεραν μετά από αγώνες πολλών ετών.
Πέρα από τα δάκρυα, τα χειροκροτήματα και τη δύναμη μένει μια λέξη την οποία χρησιμοποίησαν οι περισσότεροι από εκείνους που θέλησαν να μιλήσουν δημοσίως. «Νοιάζομαι».
Όχι απλά «στηρίζω», «συμπαραστέκομαι», «βοηθώ» αλλά «ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ».
Για αυτά τα παιδιά, αυτούς τους γονείς, για τη ΔΙΑΒΑΣΗ. Για σένα ρε (ξέρεις εσύ).
Μπράβο, συγχαρητήρια, συνεχίστε.
Το αξίζετε.
