Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε χθες στην «Εφ.Συν.», με τίτλο «Εκατό χρόνια μετά!», ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ, Γιώργος Μαργαρίτης, αναφέρεται στα εκατό χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία. Τελειώνει όμως κάπως παράδοξα.
Διαβάζουμε: «Στην περιφερειακή μας χώρα οι βασικοί αναθεωρητές της Ιστορίας είναι σταθερά προσηλωμένοι στα καθ’ ημάς “εμφύλια πάθη”. Ουδείς γνωρίζει εάν θα βρουν καιρό ν’ ασχοληθούν και με τους Μπολσεβίκους. Στη θέση τους όμως έρχονται να στήσουν τον δικό τους “ανορθόδοξο” πόλεμο πάμπολλοι καλοθελητές. Πότε ανασύροντας -για ακόμα μια φορά- τον φόνο της Ελένης Παπαδάκη, τον Δεκέμβριο του 1944.
Και πότε οικτίροντας τον προσυνεδριακό διάλογο στο επικείμενο συνέδριο του ΚΚΕ. Καθότι το τελευταίο δεν ευθυγραμμίζει τη λειτουργία του με την αντίστοιχη των αστικών κομμάτων (ή του ΣΥΡΙΖΑ με τις σαράντα ερωτήσεις: “Συμφωνείς; Γίνε μέλος…”). Αυτή, δηλαδή, όπου ο όποιος περαστικός έναντι συμβολικού εισιτηρίου/τιμήματος διαλέγει τον σωτήρα Αρχηγό!».
Οποιος διάβασε το ρεπορτάζ μου της 27ης Δεκεμβρίου με τίτλο «Ενας προσυνεδριακός διάλογος διαφορετικός από τους άλλους» (ανάμεσά τους -πιστεύω- και ο κ. καθηγητής), θα αντελήφθη ότι ουδεμία απόπειρα υπήρξε για έλεγχο του ΚΚΕ επειδή «δεν ευθυγραμμίζει τη λειτουργία του με την αντίστοιχη των αστικών κομμάτων ή του ΣΥΡΙΖΑ με τις σαράντα ερωτήσεις…».
Το ρεπορτάζ μου αναφερόταν στους νέους όρους διαλόγου που για πρώτη φορά θεσμοθέτησε η Επιτροπή Προσυνεδριακού Διαλόγου του κόμματος εν όψει του 20ού Συνεδρίου.
Οι όροι αυτοί στο ρεπορτάζ δεν κρίνονται. Διαπιστώνεται, όμως, ότι καμία σχέση δεν έχουν -όχι με αυτά που ισχύουν στα άλλα κόμματα αλλά- με αυτά που ίσχυσαν σε όλα τα μεταπολιτευτικά συνέδρια του ΚΚΕ. Με άλλα λόγια, στο ρεπορτάζ το ΚΚΕ συγκρίνεται με το… ΚΚΕ.
Αν τώρα ο κ. Μαργαρίτης θεωρεί το παλιότερο ΚΚΕ αντίστοιχο, στη λειτουργία του, των αστικών κομμάτων ή των σαράντα ερωτήσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ας το πει ανοιχτά, ας μην επινοεί «καλοθελητές» και ας μην προσπαθεί να κατασκευάσει εχθρούς.
