Το γάζωμα των άλλοθι

Τα πανηγύρια και η ευεξία των νικητών δεν είναι μια υπόθεση που διαπερνά τα στενά όρια της ιδιωτικότητάς τους. Η ρουτίνα είναι το βασικό γεύμα στο προσφερόμενο μενού και αυτό γιατί το 2011 παρέδωσε πνεύμα η πολυμετοχικότητα στον Παναθηναϊκό, άρα ο πρώτος έγινε ο ένας (και μοναδικός…). Οι επιδράσεις του παρελθόντος στα κακώς κείμενα του τώρα δεν είναι λίγες, αλλά σήμερα αυτό που κραυγάζει είναι η ανικανότητα να χαραχτεί ένα σημείο τομής και να γίνει ένα νέο ξεκίνημα. Φέτος, για καιρό, πέσαμε οι περισσότεροι για τα καλά στην παγίδα της συγκυρίας και της φαινομενικότητας της. Η Lady Hope είδε πως η έντονη επιθυμία για αλλαγή έκανε την αχτίδα φωτός έντονη λάμψη που θάμπωσε τους επιθυμούντες και έκρυβε τα διαδοχικά λάθη… 

[…Ο Μαρινάκης θα αισθάνεται αυτή τη στιγμή ως ο πραγματικός κυρίαρχος του παιχνιδιού. Αν η κόντρα είναι προσωπική, δεν έχει δεχτεί και κανένα καίριο πλήγμα. Μόνο το προφίλ του έχει χαλάσει, αλλά για τους ανθρώπους του χρήματος (που είναι μπασμένοι σε δυνατά παιχνίδια) αυτά είναι ψιλά γράμματα, και ενίοτε και αιτίες πλάγιας προώθησης συμφερόντων που λίγοι καταλαβαίνουν. Όμως, ας χαίρεται ο Μαρινάκης, ας φουρτουνιάζουν όσο θέλουν και αντέχουν οι διοικητικοί ηγέτες της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού, και του ΠΑΟΚ. Σε αυτά ας στέκονται παραπάνω από όσο αρμόζει οι προσωπολάτρες και οι ακολουθητές ενός παρασκηνίου που αποπροσανατολίζει εντελώς. Ούτε συνωμοσιολογική αφέλεια και εμμονή, ούτε “τάισμα της αθώας περιστεράς” που στέκεται στο πλατύσκαλο μας… Στο κάτω-κάτω της γραφής, η Μπερ Σεβά έκανε τη μεγαλύτερη ζημιά…

Το θέμα είναι πως πια ξεθώριασαν για τα καλά οι δικαιολογίες και τα non paper. Οι Πειραιώτες μείωσαν κάπως το καλοκαίρι την ισχύ του δυναμικού τους, οι άλλοι υποτίθεται πως την ενίσχυσαν. Κουβέρτες για το κρύο που έρχεται, πάντως, φαίνεται πώς φρόντισαν να έχουν μονάχα όσοι έχουν τζάκι… Το Γ.Καραϊσκάκης έγινε αίφνης πηγή ανείπωτης χαράς για τους θαμώνες του και βάσανο για τους φιλοξενούμενους του. Όχι απλά την πέταξαν στα σκουπίδια την ευκαιρία, αλλά έστειλαν στα εφημερεύοντα και τους οπαδούς τους. Όποιος θέλει πρωτάθλημα πάει στην έδρα του βασικού αντιπάλου και περνάει μήνυμα. Παίζει τουλάχιστον στα ίσια και εξασφαλίζει πως δεν χάνει. Όμως, εδώ έχουμε το απόλυτο γάζωμα όλων των άλλοθι…]

Ίσως, στο δεύτερο γύρο να γίνει κάτι διαφορετικό. Κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι οι ομάδες τότε. Ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίσει και τους 3 στις έδρες τους. Μπορεί να μειωθεί η διαφορά, μπορεί να γίνει το οτιδήποτε. Μπορεί, όμως, να είναι κιόλας σε μεγέθη που να θυμίζουν (αναλογικά) το περσινό πρωτάθλημα… Το κοντέρ ήδη γράφει -26… Χωνέψαμε πολλάκις πως πρέπει να περιμένουμε τα πραγματικά δεδομένα κάθε φορά. Όπως με τα exit poll και τις ανακοινώσεις της Singular Logic μόλις συμπληρωθεί το πραγματικό 10% της επικράτειας… Η Lady Hope ξέρει πώς κάθε χαρά έρχεται με κόπο, ενώ κάθε “βγάζω γλώσσα” κόβεται μαχαίρι απότομα και πιο ξαφνικά από οτιδήποτε άλλο αν δεν έχεις τα εχέγγυα να το στηρίξεις στην πράξη…

YΓ. Αυτά όλα για τα τεκταινόμενα μέσα στα γήπεδα. Για τα άλλα, τα extra και ultra violence, μένει να δούμε πότε θα αφήσουν το ίδιο το ποδόσφαιρο να προχωρήσει δίχως δεκανίκια, δίχως επιτηδευμένους εκφοβισμούς, δίχως τεντώματα του σκοινιού, και δίχως συνδρομές του αστυνομικού και του δικαστικού ρεπορτάζ.