Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Θα μπορούσαν να τη βαφτίσουν και «αλληλεγγύη-λάστιχο». Ή «αλληλεγγύη α λα καρτ». Οτιδήποτε «αλληλέγγυο», τέλος πάντων, βολεύει τα μισαλλόδοξα επιχειρήματά τους ενάντια σε (μουσουλμάνους) πρόσφυγες και μετανάστες, προκειμένου να ξεγλιστρήσουν ατιμώρητα από το… καταραμένο πρόγραμμα της Ε.Ε. για τη μετεγκατάσταση αιτούντων άσυλο στα κράτη-μέλη, βάσει υποχρεωτικών ποσοστώσεων.

Η διπλωματική γλώσσα όμως επιβάλλει πιο κομψή φρασεολογία. Κι έτσι ο οξύμωρος ευφημισμός της «ευέλικτης αλληλεγγύης» -που εγκαινιάστηκε από την προεδρεύουσα Σλοβακία και τις άλλες τρεις χώρες της ομάδας Βίζεγκραντ στην άτυπη σύνοδο κορυφής της Μπρατισλάβα τον Σεπτέμβριο- έδωσε τώρα τη θέση του στην «αποτελεσματική αλληλεγγύη»…

Ο καινοφανής όρος είναι ξανά έμπνευση της σλοβακικής προεδρίας της Ε.Ε. και επιτομή του εναλλακτικού της σχεδίου, που επρόκειτο να παρουσιαστεί από τον Σλοβάκο υπουργό Εσωτερικών Ρόμπερτ Κάλινακ στο χθεσινοβραδινό άτυπο δείπνο με τους Ευρωπαίους ομολόγους του πριν από τη σημερινή συνάντησή τους στις Βρυξέλλες, με επίκεντρο θέματα ασφάλειας και τρομοκρατίας.

Σύμφωνα με το Politico, η κεντρική ιδέα του σχεδίου της Σλοβακίας (που έχει καταθέσει προσφυγή κατά των υποχρεωτικών ποσοστώσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μαζί με την Ουγγαρία) έγκειται στη «διασφάλιση της αποτελεσματικής αλληλεγγύης», βάσει της οποίας «το κάθε κράτος–μέλος θα πρέπει να είναι έτοιμο να συνεισφέρει με διαφορετικούς τρόπους» στη διαχείριση της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης, εφόσον αρνείται να δεχτεί τη μετεγκατάσταση αιτούντων άσυλο στην επικράτειά του.

Προτείνεται μια «στρατηγική με τρεις πυλώνες» που θα καλύπτει «κανονικές, επιδεινούμενες και εξαιρετικά σοβαρές καταστάσεις», χωρίς να διευκρινίζεται ωστόσο τι ακριβώς προβλέπει το κάθε σενάριο, γράφει το Politico.

Μα τι ορολογία!

Στην περίπτωση των «επιδεινούμενων καταστάσεων», ορίζεται ένας «μηχανισμός συνεισφοράς προσαρμοσμένης αλληλεγγύης» (άλλος όρος πάλι τούτος), που θα μπορούσε να περιλαμβάνει «οικονομική συνεισφορά σε κράτος–μέλος υπό πίεση» και «αυξημένη συνεισφορά στην EASO και την EBCG», δηλαδή στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Υποστήριξης Ασύλου και στη νέα Ευρωπαϊκή Συνοροφυλακή και Ακτοφυλακή, όχι μόνο για τη θωράκιση των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. αλλά και για την εντατικοποίηση των απελάσεων. Κομβικό σημείο πάντως, σύμφωνα και με το Reuters, είναι η συμφωνία για ανάληψη έκτακτων μέτρων «σε εθελοντική βάση».

Τουτέστιν, εθελοντική και όχι υποχρεωτική «αλληλεγγύη». Το σλοβακικό σχέδιο, που φέρεται να στηρίζει και η Αυστρία συμπλέοντας με την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Πολωνία, πυροδότησε την οργισμένη αντίδραση της Ιταλίας, η οποία το χαρακτήρισε «ιδιαιτέρως μη ικανοποιητικό».

Καμία θετική εντύπωση δεν προκάλεσε ούτε στη Γερμανία, αναφέρει το Reuters, ενώ η Μάλτα -που θεωρείται επίσης χώρα πρώτης γραμμής στο προσφυγικό- μεταναστευτικό και αναλαμβάνει από τον Ιανουάριο την εξάμηνη προεδρία της Ε.Ε.- θα επιδιώξει συμφωνία στη βάση της «υποχρεωτικής μετεγκατάστασης». Το ακριβώς αντίθετο, μ’ άλλα λόγια, από το σχέδιο της Σλοβακίας.

Σιωπηλή ενοχή

Αυτή η ωραία ατμόσφαιρα «αλληλεγγύης» εξακολουθεί να επικρατεί στην «Ενωμένη» -κατά τα λοιπά- Ευρώπη, ενόσω το αμφιλεγόμενο ευρωτουρκικό ντιλ κρέμεται από μια κλωστή (μετά τις ευθείες απειλές της Αγκυρας για ακύρωσή του μέχρι το τέλος του χρόνου, αν δεν καταργηθεί η βίζα για τους Τούρκους) και η Μεσόγειος γίνεται -καθημερινά πια- υγρός τάφος για ολοένα και περισσότερους ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

Μέσα σε λιγότερο από τρία 24ωρα, περίπου 340 πρόσφυγες και μετανάστες πνίγηκαν στα νερά της έπειτα από τέσσερα νέα ναυάγια υπερφορτωμένων φουσκωτών, όπως ανακοίνωσε ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΙΟΜ) ανεβάζοντας τον φετινό απολογισμό-ρεκόρ σε τουλάχιστον 4.500 νεκρούς.

«Αυτό που σοκάρει περισσότερο είναι η βαναυσότητα. Οι διακινητές εξαναγκάζουν τους ανθρώπους να αποπλεύσουν, παρά τις απαγορευτικές καιρικές συνθήκες. Οταν φτάνουν στην ακτή, όσοι δεν θέλουν να αναχωρήσουν υποχρεώνονται να επιβιβαστούν [στα πλοιάρια] ακόμα και διά της βίας» δήλωσε εκπρόσωπος του ΙΟΜ στην Ιταλία. Βασική αφετηρία η Λιβύη, αλλά και η Αίγυπτος.

Σύμφωνα με το ιταλικό υπουργείο Εσωτερικών, στη γείτονα έχουν φτάσει φέτος πάνω από 167.000 πρόσφυγες και μετανάστες, ξεπερνώντας ήδη τις 153.000 αφίξεις ολόκληρου του 2015.