Φαγούρα προκαλεί στους συριζαίους η κριτική· παθολογική αλλεργία. Θιασώτες του σαβουάρ βιβρ, φέρονταν με αφοπλιστική ευγένεια στους εκάστοτε κυβερνώντες. Τύποι και υπογραμμοί υπήρξαν πάντοτε. Αριστοι μαθητές, του είκοσι, με διαγωγή κοσμιωτάτη. Πάρτε παράδειγμα τους υπουργούς. Στελέχη πρώτης γραμμής σε διάφορα παρακλάδια της Αριστεράς, απευθύνονταν επί δεκαετίες με το σεις και με το σας στους εκπροσώπους της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, όταν οι δεύτεροι κατείχαν κατ’ αποκλειστικότητα τους θώκους.
Ουδέποτε τους κατηγόρησαν για ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών, για καρατόμηση μισθών και συντάξεων, για τυφλή υποταγή στους ξένους αρμοστές, για συνθηκολόγηση με την Εκκλησία και πάει λέγοντας. Δεν τους χαρακτήρισαν επιπροσθέτως ετεροκίνητους, διαπλεκόμενους και επικίνδυνους για τη χώρα. Ούτε αποκάλεσαν «παπατζή» τον Ανδρέα, «γκαντέμη» τον Ψηλό -δεν γράφω επώνυμο, καθότι προληπτικός-, «λογιστάκο» τον Σημίτη ή «ανάξιους κληρονόμους» τους Κώστα Καραμανλή και Γιώργο Παπανδρέου. Α πα παπά!
Νομίζω, επίσης, ότι μηδέποτε ζήτησαν εκλογές από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αφηναν να ολοκληρώσει απρόσκοπτα τη θητεία του το κάθε γκοβέρνο, προκειμένου να κρίνουν νηφάλια τα πεπραγμένα του μετά την παρέλευση της τετραετίας και μόνο. Τώρα, που ’ρθαν οι ίδιοι στα πράγματα και πράττουν παρεμφερώς και χειρότερα, οι αντίπαλοί τους παραβιάζουν ανενδοίαστα το φερ πλέι και τους εγκαλούν άλλοτε για το ένα, ενίοτε για το άλλο και κάποτε για όλα μαζί. Ασε που κάθε τρεις και λίγο απαιτούν προσφυγή στις κάλπες με προφανή στόχο να ανατρέψουν την πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά που πορεύεται σε αγαστή σύμπνοια με μερίδα της Ακροδεξιάς. Τόση αχαριστία δεν την περίμεναν.
Ορολογίες ειδικές έχουν εφεύρει, νεολογισμούς που αποδίδουν στο έπακρο την άδικη επίθεση που δήθεν δέχονται πανταχόθεν. «Δολοφονία χαρακτήρων» βροντοφωνάζουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν. Ξεπατίκωσαν το εγγλέζικο character assassination και το πετούν στα μούτρα όποιου έχει την αναίδεια και το θράσος να σχολιάσει τα έργα και τις ημέρες τους. Χρησιμοποίησε πρώτος τη φράση ο Νίκος Οφείλεις, τη μνημόνευσε πολλάκις ο Πολλάκις, την επανέλαβε ο Κατρούγ-κάλος κ.ο.κ. Ο τέως υπουργός Παιδείας, μάλιστα, το πήγε ακόμα μακρύτερα, μιλώντας για οργάνωση και εκτέλεση συμβολαίου πολιτικού θανάτου εναντίον του. Εννοούσε τη συνέντευξη του αρχιεπισκόπου στον Σκάι, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Ιερώνυμος αξίωσε από τον πρωθυπουργό την καθαίρεση του «προβληματικού» συνεργάτη του.
Ιερομάρτυρας εμφανίστηκε εν ολίγοις. Μου διαφεύγει ωστόσο το εάν έχει εξομολογηθεί στον πνευματικό του το «συμβόλαιο θανάτου» που έφερε εις πέρας αυτοπροσώπως με θύμα τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στην ντροπιαστική συνεδρίαση του Κοινοβουλίου, παραμονή Δεκαπενταύγουστου του 2015, όταν οι αιρετοί συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης ψήφισαν άρον άρον το τρίτο Μνημόνιο, γνωρίζοντας ότι ορισμένες διατάξεις του ήταν εξόφθαλμα αντισυνταγματικές, και η ταλαίπωρη πρόεδρος της Βουλής κρατούσε την έσχατη γραμμή άμυνας. «Θα σε τελειώσουμε» της ψιθύριζε, «θα σε τσακίσουμε». Παρεμπιπτόντως, εκείνη είχε εκλεγεί πρώτη κι εκείνος τέταρτος και τελευταίος στην ίδια εκλογική περιφέρεια. Φερ πλέι στον ύψιστο βαθμό, είπαμε. Σιγουρεύομαι όλο και περισσότερο, πάντως, ότι ο Νίκος Οφείλεις θα παραμείνει καλός πελάτης της στήλης. Τον βλέπω να σηκώνει κόκκινη παντιέρα και να μεταβάλλεται οσονούπω σε Πάγ-κάλο. Ταιριάζουν κι οι σωματότυποι.
