Ο Δεκέμβριος πλησιάζει και η καθιερωμένη, ετήσια, μαζική επιστροφή κοπαδιών και βοσκών στην άκρη του ποταμιού Ντιαφαραμπέ, ύστερα από πολλούς μήνες στην έρημο Σαχάρα που εφάπτεται με το βόρειο τμήμα της χώρας, πρέπει να συνδυαστεί με «καλά κοσμικά νέα»… Οπως οι βάσιμες ελπίδες πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018! Θα λειτουργήσουν και ως ανταμοιβή για τον μόχθο τους!
Η γοητευτική αθωότητα από το Μάλι, εμπνευσμένη και από τον «λόγο της γιαγιάς» του αμυντικού Ολιβιέ Μπερτέ αλλά και κάθε άλλης μητέρας που ζει για να καμαρώνει «τ’ αγόρια της πατρίδας».
Αυτό το ρεπορτάζ μάς οδήγησε να στρέψουμε το βλέμμα προς τη Δυτική Αφρική και για ευνόητους λόγους να ψελλίσουμε στον αέρα ένα «ευχαριστώ» για την πηγαία στάση ζωής.
Η νεοελληνική πίεση, άρα η αναζήτηση αυθορμητισμού, ήταν η πρόσθετη αιτία να το κάνουμε αυτό, αλλά ας μην παραβάλουμε ανόμοια κοινωνικά μεγέθη.
Η εθνική ομάδα της χώρας, με προπονητή τον Αλέν Ζιρές, τον χαρισματικό κοντό Γάλλο, εμπνευσμένο συμπαίκτη του Μισέλ Πλατινί όταν έπαιζε ποδόσφαιρο και προπονητή τα τελευταία χρόνια σε αφρικανικές εθνικές ομάδες, επιχειρεί τη μεγάλη αντεπίθεση για την πρώτη πρόκρισή της σε Παγκόσμιο Κύπελλο!
Χώρα που τελεί υπό γαλλική επιρροή. Επίσημη γλώσσα της είναι τα γαλλικά, κληρονομιά από το πέρασμα των Γάλλων κατακτητών από τα τέλη του 19ου αιώνα…«Για να βρουν και να πάρουν μαζί τους χρυσό, αλάτι και σκλάβους» μας είπαν.
Η παρατεινόμενη γαλλική επιρροή από τότε ώς σήμερα, όπως καταλάβαμε στην επικοινωνία μαζί τους, έχει γίνει, πλέον, αποδεκτή, χωρίς ν’ αλλοιώνεται το έντονο τοπικό στοιχείο και στο ποδόσφαιρο!
Στον τέταρτο προκριματικό όμιλο της μαύρης ηπείρου, το Μάλι συνυπάρχει με την Ακτή Ελεφαντοστού, νικήτρια 3-1 τον Σεπτέμβριο στο πρώτο, μεταξύ τους, παιχνίδι για το Μουντιάλ της Ρωσίας.
Τον όμιλο συμπληρώνουν η Γκαμπόν και το Μαρόκο (ισόπαλοι 1-1 στη δική τους αναμέτρηση). «Μπορούμε την πρόκριση!» τόνισε, λοιπόν, ο 29χρονος Μπερτέ, επιθετικογενής αμυντικός εν όψει της συνέχειας, αρχής γενομένης με το παιχνίδι απέναντι στο Μαρόκο (11/11). Θα γίνουν διπλά παιχνίδια και θα προκριθεί ο πρώτος κάθε ομίλου.
Ο ίδιος παίζει σε ομάδα του Κατάρ και μετά τ’ αγωνιστικά επιχειρήματα παραδέχθηκε ότι τον βοηθά και τον εμπνέει το «χαρτί της γιαγιάς!»: «Οι άντρες φαίνονται στα δύσκολα! Ζήσε!» γράφει το σημείωμα-κληρονομιά… Το έχει πάντα μαζί του, το διαβάζει και το κλείνει στην παλάμη του πριν μπει στο γήπεδο! Αν το χαρακτηρίσετε απλώς «γούρι» μάλλον θα υποτιμήσετε την ιδιαίτερη συναισθηματική αξία του…
Λογική είναι, βέβαια, η αναζήτηση και απτών επιχειρημάτων για τις ελπίδες τους να βρεθούν ανάμεσα στους κορυφαίους του πλανήτη.
Ηδη έχουν προκριθεί στο Κόπα Αφρικα του 2017 που θα γίνει στην Γκαμπόν και εκτός από την παρουσία του Ζιρές στον πάγκο, προπονητή τους και το 2012 όταν ανέβηκαν στην τρίτη θέση της ίδιας διοργάνωσης, έχουν και παίκτες με ευρωπαϊκή εμπειρία, όπως ο άλλοτε παίκτης και του Ολυμπιακού Γιαταμπαρέ, ο Κουλιμπαλί που βρίσκεται πλέον στον Παναθηναϊκό, και όχι μόνο…
Ο «ερυθρόλευκος» Γιαταμπαρέ ήταν και σκόρερ στην εκτός έδρας ήττα από την Ακτή Ελεφαντοστού, όταν προηγήθηκαν και δέχτηκαν τρία γκολ σε οκτώ λεπτά (26’-34’)!
«Οι άντρες» της γιαγιάς, βέβαια, έχουν και άλλο ισχυρό κίνητρο… Το στρατιωτικό πραξικόπημα από τους αντάρτες Τουαρέγκ του 2012 και η αποκατάσταση του πολιτεύματος το 2014 δίνουν στην εθνική ομάδα και ρόλο «φορέα πολιτικής σταθερότητας, επανένωσης του πληθυσμού κάτω από έναν κοινό στόχο», όπως διαβάσαμε σε γαλλική ιστοσελίδα!
Κατά το δικό μας «Ελευθερία ή Θάνατος», το δικό τους εθνικό σύνθημα είναι «Ενας λαός, ένας στόχος, μία ελπίδα», μήνυμα ταιριαστό στην τωρινή κοινωνική ανάγκη τους.
Από τη συγκεκριμένη πηγή επιβεβαιώσαμε πως το «μήνυμα-προσευχή της γιαγιάς του Μπερτέ εμπνέει πλέον και τους συμπαίκτες του». Σε ενδεχόμενη πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας, οφείλουν, λοιπόν, να κάνουν τρισάγιο στη μνήμη της.
Γνωστά γούρια
Η παρόμοια συναισθηματική αξία του, υποχρεώνει να διαχωρίσεις το… σημείωμα της αφρικανικής παρότρυνσης-αγάπης από άλλα γνωστά γούρια που έρχονται αυθόρμητα στο μυαλό… Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο ίδιο σακάκι που φορούσε χρόνια ο Γιάννης Ιωαννίδης, ούτε στις εμμονές του Νίκου Αλέφαντου!
Θυμηθείτε πως ο Τζιοβάνι Τραπατόνι όταν κάτι δεν πήγαινε καλά στα παιχνίδια της Γιουβέντους άδειαζε ένα μπουκάλι με υγρό κάτω από τον πάγκο… Αλλά όχι οποιοδήποτε υγρό. Αγιασμός ήταν! Από το μοναστήρι όπου ηγουμένη ήταν η αδελφή του.
Ο Κόλο Τουρέ ως παίκτης της Αρσεναλ πάντα έμπαινε τελευταίος στον αγωνιστικό χώρο από τα αποδυτήρια, ο Σκοτσέζος τερματοφύλακας Αλαν Ραφ ποτέ δεν ξυριζόταν πριν από τα παιχνίδια, κρεμούσε τα ρούχα του μόνο στο ντουλάπι αριθμός 13 και πριν αρχίσει το παιχνίδι τοποθετούσε ένα ποδοσφαιρικό παπούτσι μινιατούρα στη δεξιά γωνία του…
Οσο για τον μέγιστο Μάικλ Τζόρνταν, κάτω από το κόκκινο σορτσάκι των Σικάγο Μπουλς φορούσε το γαλάζιο σορτσάκι, το ίδιο που είχε πάνω του όταν μικρός είχε κατακτήσει το πανεπιστημιακό πρωτάθλημα… Ετερόκλητα αθλητικά φετίχ!
