Σέρρες: όταν ο νόμος… δεν αρέσει στον δήμαρχο

Η μόνη αποδεκτή -από την ευρωπαϊκή και την ελληνική νομοθεσία- μέθοδος ελέγχου (και μείωσης) του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων είναι η εφαρμογή προγραμμάτων στείρωσης, ιδίως των θηλυκών ζώων.

Αυτά είναι γνωστά σε όλους όσοι ασχολούνται με αυτά τα θέματα -ζωόφιλοι, κτηνίατροι, βουλευτές, δήμαρχοι, αστυνομικοί κ.λπ.

Ειδικά μετά το 1992, οπότε η ελληνική Βουλή εκύρωσε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ζώων, ενσωματώνοντάς την στην ελληνική νομοθεσία, μόνο ανόητοι ή εντελώς άσχετοι επιμένουν στην επαναφορά της βαρβαρότητας, δηλαδή της μαζικής δολοφονίας -δηλητηρίασης- των αδέσποτων ζώων.

Ετσι, προκαλεί τον αποτροπιασμό κάθε σκέψη, ακόμα, για εφαρμογή της «τελικής λύσης» σε βάρος των αδέσποτων, μιας «λύσης» που παραπέμπει στη ναζιστικής προέλευσης «τελική λύση» σε βάρος των Εβραίων τον περασμένο αιώνα.

Πολύ περισσότερο όταν μια τέτοια «λύση» προτείνεται από κτηνίατρο, παρά το γεγονός ότι ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος έχει, εδώ και χρόνια, τοποθετηθεί υπέρ της στείρωσης, ως του μόνου πολιτισμένου τρόπου μείωσης του πληθυσμού των αδέσποτων.

Και έχει χαρακτηρίσει «έγκλημα» και «δολοφονία» την… ευθανασία σε υγιή ζώα, μόνο και μόνο επειδή είναι αδέσποτα.

Τα γράφω αυτά διότι προ ημερών η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία κατήγγειλε τον δήμαρχο Σερρών Πέτρο Αγγελίδη, ο οποίος -σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΠΦΠΟ- αποφάσισε να προτείνει την αλλαγή της νομοθεσίας, προκειμένου να μπορεί να εφαρμόζει την «ευθανασία» στα αδέσποτα ζώα που δεν υιοθετούνται και, έτσι, να «λύσει» το πρόβλημα!

Δύο δηλώσεις

Ακουσα απ’ το διαδίκτυο τις δηλώσεις του δημάρχου Σερρών, τόσο τις πρώτες, που ζητούσε την «ευθανασία» των ζώων που δεν υιοθετούνται, όσο και τις δεύτερες, όπου διευκρίνιζε ότι πρότεινε την «ευθανασία» μόνο για τα γέρικα και πάσχοντα από ανίατες ασθένειες ζώα.

Θα ήθελα να συστήσω στον κύριο δήμαρχο -και σε όποιον άλλο ομόλογό του- να μην κάνει τον κόπο, διότι άδικα θα ξοδέψει χρόνο και φαιά ουσία: Αυτά είναι λυμένα και νομοθετημένα.

Κανείς, βέβαια, δεν μπορεί να τον εμποδίσει να διαφωνεί με τους ελληνικούς νόμους ή να ξεκινήσει από τις Σέρρες έναν αγώνα υπέρ της δολοφονίας των (υγιών) αδέσποτων ζώων.

Μόνο που οι δήμαρχοι οφείλουν να εφαρμόζουν απαρέγκλιτα τον νόμο -και όσοι δεν τον εφαρμόζουν, δυστυχώς θα υφίστανται τις προβλεπόμενες κυρώσεις.

Βιαζόταν…

Και μια και το ‘φερε ο λόγος: Πριν από περίπου 20 χρόνια, στο Ναύπλιο, ένας… ευφυής αντιδήμαρχος έστειλε στον τότε υπουργό (Στ. Τζουμάκα) επιστολή, με την οποία -ο αθεόφοβος!- ζητούσε να του επιτραπεί να εφαρμόσει μαζικές δολοφονίες αδέσποτων «εν όψει της έναρξης της τουριστικής σεζόν»!

Και δικαιολογούσε ως εξής την τερατώδη πρότασή του:

«Ξέρω ότι αυτό είναι αντίθετο προς τον νόμο, αλλά δυστυχώς ο ισχύων νόμος προβλέπει διαδικασίες πολύ χρονοβόρες, ενώ το πρόβλημά μας είναι άμεσο»…

Φυσικά, η απάντηση που πήρε ο… βιαστικός δημοτικός «άρχοντας» ήταν ένα ηχηρό «όχι» -που μαζί ήταν κι ένα μάθημα τήρησης της νομοθεσίας.

Σκεφτείτε να εφάρμοζε ο κάθε… δήμαρχος τον δικό του νόμο…

Τι δεν είπε

Επιστρέφοντας στις Σέρρες, πρέπει να παρατηρήσω ότι πουθενά στις δηλώσεις του κ. δημάρχου για τα αδέσποτα δεν υπήρχαν τα όσα λέει ο νόμος για εκείνους τους πολίτες που πετάνε στους δρόμους τα σκυλιά τους, όταν πάψουν να είναι χαριτωμένα κουταβάκια.

Που δεν τους εμφυτεύουν τσιπάκια, ώστε εύκολα να τους βρίσκει ο δήμος και η αστυνομία… για τα περαιτέρω.

Διότι, βέβαια, τα αδέσποτα δεν είναι χορταράκια να φυτρώνουν μόνα τους στη γη ούτε έρχονται απ’ τον ουρανό.

Κάποιοι ευθύνονται για τον πολλαπλασιασμό τους, αλλά γι’ αυτούς -ίσως επειδή τον ψηφίζουν- δεν βρήκε να πει τίποτα ο ρέκτης δήμαρχος.