Μπορεί λόγω του ότι ήταν η πρώτη συνάντηση η συζήτηση να είχε διερευνητικό χαρακτήρα, ωστόσο τα όσα λέχθηκαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης δανειστών και ελληνικής κυβέρνησης για τα εργασιακά δείχνουν ότι η διαδικασία θα είναι δύσκολη και επίπονη.
Τα δύο μέρη ανανέωσαν το ραντεβού τους για την ερχόμενη Πέμπτη (διπλή συνάντηση), με την ελληνική πλευρά να σχεδιάζει να εισέλθει η συζήτηση στην ουσία των συλλογικών διαπραγματεύσεων που βέβαια είναι η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων (ΓΣΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΣΕΤΕ) στη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού.
Αυτό που καταδείχτηκε άλλη μία φορά είναι η απαρέσκεια των σκληρών του ΔΝΤ για την ευρωπαϊκή και ελληνική νομιμότητα. Ετσι έθεσαν στο τραπέζι, και δη επιτακτικά, το θέμα της απαγόρευσης μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία, με τον Ελληνα υπουργό να αντιτείνει ότι αυτό αντίκειται στο Σύνταγμα.
Ο μισθός των νέων
Επίσης σύγκρουση επιχειρημάτων και πρόταξη της νομιμότητας (αυτή τη φορά της ευρωπαϊκής) από την ελληνική πλευρά επέφερε το θέμα του υποκατώτατου μισθού για τους νέους (δηλαδή οι νέοι ηλικίας κάτω των 25 ετών να λαμβάνουν, όπως συμβαίνει με την αμφιβόλου νομιμότητος 6η ΠΥΣ/2012, λιγότερα χρήματα ως αμοιβή για την εργασία που παρέχουν).
Αυτό πάντως που φέρεται να έχει ενοχλήσει ιδιαίτερα τους δανειστές είναι η ευθεία αμφισβήτηση από την πλευρά Κατρούγκαλου των όσων θεσμοθετήθηκαν στις εργασιακές σχέσεις το 2010-2012.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκπρόσωποι των δανειστών μας βρέθηκαν να αμύνονται και να επιχειρηματολογούν υπέρ των αλλαγών που προωθήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια μέσω των δυο μνημονίων στα εργασιακά, προκειμένου να αντικρούσουν την «επίθεση» Κατρούγκαλου εναντίον τους με επιχειρήματα που άπτονταν σε όσα αναγράφονται σε ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Σ’ αυτή τη φάση των συζητήσεων δηλαδή η ελληνική πλευρά θέλει να πείσει ότι όλα όσα θεσμοθετηθούν θα πρέπει να «ακουμπούν» στην ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και να μην την παραβιάζουν ευθέως.
Στο άλλο μεγάλο θέμα, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, στο οποίο εν πολλοίς θα κριθεί τελικά η έκβαση της κατεύθυνσης που θα λάβουν οι αλλαγές στα εργασιακά (αν δηλαδή θα έχουμε συμφωνία με το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο ή επικράτηση των ακραίων νεοφιλελεύθερων απόψεων του ΔΝΤ), η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει χαοτική.
Η πλευρά των δανειστών δεν δίστασε να υπερασπιστεί το υπάρχον σύστημα (όπου τον κατώτατο μισθό τον διαμορφώνει ο εκάστοτε υπουργός Εργασίας), διατυπώνοντας την άποψη ότι το προηγούμενο σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα (δηλαδή διαπραγμάτευση των κοινωνικών εταίρων) ήταν στρεβλό, με αποτέλεσμα να οδηγήσει την ελληνική οικονομία σε χαμηλή παραγωγικότητα.
Η ελληνική πλευρά βέβαια γι’ αυτό το κομμάτι της διαπραγμάτευσης κατεβαίνει στην αρένα των συζητήσεων με υπερόπλο τη συμφωνία όλων των κοινωνικών εταίρων, που επιθυμούν επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς.
Οσον αφορά το θέμα των ομαδικών απολύσεων, εκεί άπαντες κρατούν στάση αναμονής εν όψει της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αν και ο κ. Κατρούγκαλος πρότεινε να ξεκινήσει η συζήτηση στη βάση του κοινωνικού πλάνου (μέτρα για την ανακούφιση των απολυθέντων που το κόστος θα αναλαμβάνει κατά κύριο λόγο η επιχείρηση) για όσους απολυθούν με τη διαδικασία των ομαδικών απολύσεων.
