Το βάρος της παγκόσμιας προσφυγικής κρίσης κατανέμεται άδικα, με μόλις 12 χώρες να φιλοξενούν την πλειονότητα των προσφύγων, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και τη Διεθνή Αμνηστία.
Οι δύο οργανώσεις απηύθυναν έκκληση στα πλουσιότερα κράτη να κάνουν περισσότερα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Οι ένοπλες συρράξεις σε Συρία, Αφγανιστάν, Νότιο Σουδάν και Μπουρούντι αύξησαν τον συνολικό αριθμό των προσφύγων στα 21,3 εκατομμύρια το 2016, έναν αριθμό δίχως ιστορικό προηγούμενο, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).
Όπως σημείωσε ο εκπρόσωπος της UNHCR Ουίλιαμ Σπίντλερ, το 85% των προσφύγων που έχει καταγράψει ο οργανισμός, έχουν βρει καταφύγιο σε κάποια από τις μόλις 10 χώρες που γειτονεύουν με αυτές όπου μαίνονται συγκρούσεις: Ιορδανία, Λίβανος, Τουρκία, Πακιστάν, Ιράν, Τσαντ, Αιθιοπία, Κένυα, Ουγκάντα και Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
«Η ευθύνη για την προστασία των προσφύγων είναι κατανεμημένη πολύ άνισα», επισήμανε ο Σπίντλερ.
Ακόμη, σε έκθεσή της που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα, η Διεθνής Αμνηστία τονίζει ότι αυτή η άνιση κατανομή επιδεινώνει την κρίση καθώς οι βασικές χώρες υποδοχής, οι περισσότερες από τις οποίες είναι φτωχές, δεν είναι σε θέση να προσφέρουν επαρκή βοήθεια σε όλους τους πρόσφυγες.
Το γεγονός αυτό αναγκάζει πολλούς να προσπαθούν να φτάσουν, συχνά κάνοντας επικίνδυνα ταξίδια, στην Ευρώπη και στην Αυστραλία.
«Τα παιδιά δεν μορφώνονται, δεν παρέχεται επαρκής τροφή» στους πρόσφυγες, τόνισε η Όντρεϊ Γκόγκραν, στέλεχος της Διεθνούς Αμνηστίας, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί «άδικη και μη βιώσιμη».
Η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε τις ανεπτυγμένες χώρες να υποδεχθούν περισσότερους πρόσφυγες, ανάλογα με τις ικανότητές τους να επωμιστούν αυτό το βάρος.
«Το πρόβλημα δεν είναι ο παγκόσμιος αριθμός των προσφύγων, είναι ότι πολλά από τα πλουσιότερα κράτη φιλοξενούν τους λιγότερους και κάνουν τα λιγότερα», έκρινε ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας, Σαλίλ Σέτι, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΜΚΟ.
«Εάν η καθεμιά από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου υποδεχόταν πρόσφυγες ανάλογα με το μέγεθός της, τον πλούτο της και το ποσοστό ανεργίας, το να βρεθεί ένα σπίτι για τους περισσότερους από τους πρόσφυγες θα ήταν μια πρόκληση που θα επιλυόταν άμεσα», πρόσθεσε ο ίδιος.
