Κάθε μέρα που περνάει, το παιχνίδι των συμφερόντων στην τηλεοπτική αρένα φουντώνει όλο και περισσότερο.
Οι χαμένοι της δημοπρασίας -και κυρίως εκείνοι που προέρχονται από το παλιό τηλεοπτικό κατεστημένο- δίνουν τα ρέστα τους.
Χτυπoύν σε όλα τα μέτωπα και όπου βγει. Στην αντικυβερνητική προπαγάνδα, με την ελπίδα να αποσπάσουν κάποια παραχώρηση.
Στο μέτωπο της Δικαιοσύνης, για να εκβιάσουν τις προσεχείς δικαστικές αποφάσεις. Εναντίον εκείνων των υπερθεματιστών που τους θεωρούν αδύναμους κρίκους, με την ελπίδα ότι θα τους υποχρεώσουν να βγουν από το παιχνίδι για να πάρουν τη θέση τους.
Εναντίον ολόκληρης της διαγωνιστικής διαδικασίας, με σκοπό να την απαξιώσουν και εντέλει να την ανατρέψουν.
Η κυβέρνηση, που νομοθέτησε και πραγματοποίησε τη δημοπρασία των τηλεοπτικών αδειών, είναι υποχρεωμένη να υπερασπιστεί την πολιτική της, από τη στιγμή, μάλιστα, που τη θεωρεί σωστή.
Εξ αντικειμένου βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα. Συγκρούεται με συμφέροντα, αξιοποιεί τις αντιθέσεις τους και προωθεί την πολιτική της.
Ο,τι της συμβαίνει είναι επιλογή της, με την έννοια ότι όφειλε να γνωρίζει με ποιους έχει να κάνει.
Το παράξενο επομένως δεν βρίσκεται στην τακτική και τη στρατηγική της κυβέρνησης.
Το παράδοξο βρίσκεται στην πολιτική των κομμάτων της αντιπολίτευσης, που είτε ταυτίζονται με τα συμφέροντα του παλιού κατεστημένου στην ενημέρωση, είτε κρατούν ευμενή… ουδετερότητα.
Αυτό αποδεικνύει πόσο συνδεδεμένα είναι με την παλιά κατάσταση και επιβεβαιώνει όσα κατά καιρούς έχουν ειπωθεί για την περιβόητη διαπλοκή.
Τι να πει κανείς για το γεγονός ότι η Ν.Δ. έγινε ουρά των παλιών καναλαρχών.
Την Παρασκευή έτρεξε τελευταία και καταϊδρωμένη -με σαφή πρόθεση να τους καλύψει πολιτικά- να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά στον Αρειο Πάγο κατά παντός υπευθύνου για τον διαγωνισμό.
Ενα κόμμα που θέλει να πάρει την κυβερνητική εξουσία και να έχει, ως κυβέρνηση, ρυθμιστικό ρόλο στην τηλεοπτική αγορά δεν ταυτίζεται με συμφέροντα.
Διαμορφώνει ένα πολιτικό πλαίσιο που του επιτρέπει να είναι πάνω από αυτά.
Αν μελετούσαν στην αξιωματική αντιπολίτευση λίγο από τον βίο και την πολιτεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, θα ήξεραν τι πρέπει να κάνουν.
Αλλά αυτά φαίνεται πως είναι ψιλά γράμματα γι’ αυτούς…
