Επεσε χθες η αυλαία των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο ντε Ζανέιρο, με σήμα κατατεθέν τα άδεια καθίσματα.
Υπήρχαν μερικά τέτοια στην τελετή έναρξης, αρκετά στην κολύμβηση, παρά την παρουσία του Μάικλ Φελπς, πολλά στον στίβο, παρά τον μαγνητισμό που εκπέμπει ο Γιουσέιν Μπολτ.
Ομως στο «Μαρακανά», όταν αγωνίστηκε στον τελικό της διοργάνωσης η Βραζιλία εναντίον της Γερμανίας δεν έπεφτε καρφίτσα.
Ακόμα κι αν κάποιος λιποθυμούσε στις εξέδρες, θα έμενε όρθιος.
Τέτοιος ήταν ο συνωστισμός προχθές το βράδυ στο θρυλικό γήπεδο του Ρίο ντε Ζανέιρο.
Γιατί είναι ποδόσφαιρο. Και οι Βραζιλιάνοι με την μπάλα δεν αστειεύονται…
Οι 18 παίκτες με τις καναρινί φανέλες κουβαλούσαν μεγάλο βάρος στις πλάτες τους.
Κατ’ αρχάς, το ότι η Βραζιλία δεν είχε ποτέ κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κάτι στο οποίο απέτυχαν στο παρελθόν τεράστια ονόματα, όπως οι Ρομάριο (Σεούλ 1988), Ριβάλντο, Ρονάλντο, Ρομπέρτο Κάρλος και Μπεμπέτο (Ατλάντα 1996), Ροναλντίνιο (Πεκίνο 2008), Μαρσέλο και Νεϊμάρ (2012).
Πάνω απ’ όλα όμως, έφεραν βαρέως τη σκιά του 1-7, του αλήστου μνήμης ρεζιλέματος στον ημιτελικό του Μουντιάλ 2014, μπροστά στο κοινό του «Μινεϊράο» στο Μπέλο Οριζόντε.
Δεν ήταν οι ίδιοι που υπέστησαν τον διασυρμό από τη Γερμανία. Ούτε καν ο Νεϊμάρ δεν βρισκόταν τότε στο γήπεδο, καθώς ήταν τραυματίας.
Ομως η ιστορική συγκυρία του συναπαντήματος με τη Γερμανία, δύο χρόνια αργότερα, πάλι επί βραζιλιάνικου εδάφους και με τόσο σημαντικό τρόπαιο στον ορίζοντα, απαιτούσε απαντήσεις.
Ο Νεϊμάρ, σημαδεμένος από την απώλεια του ολυμπιακού χρυσού από τους Μεξικανούς το 2012, τέσσερα χρόνια αργότερα έγινε τυπικά και ουσιαστικά ο ηγέτης της «Σελεσάο» κάτω των 23 ετών.
«Εχω μια νέα ευκαιρία. Την καλύτερη απ’ όλες: εντός έδρας, κοντά στην οικογένεια και τους φίλους μου», είπε ο αστέρας της Μπαρτσελόνα την παραμονή του τελικού με τη Γερμανία. Και τα κατάφερε…
Η «Νατσιοναλμάνσαφτ» του Χορστ Χρούμπες έδειξε τα δόντια της, αλλά είχε παροιμιώδη ατυχία στο πρώτο ημίχρονο, στέλνοντας τρεις φορές την μπάλα στο δοκάρι.
Ο Νεϊμάρ, από την άλλη, σκόραρε με ένα καταπληκτικό φάουλ στο 26ο λεπτό.
Το «Μαρακανά» τραγουδούσε το όνομά του, ξεχνώντας οριστικά το σύνθημα που είχε εφευρεθεί στην αρχή της διοργάνωσης για να τον πικάρει («Η Μάρτα είναι καλύτερη από τον Νεϊμάρ»).
Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, η Γερμανία έδειξε το μέταλλό της, σκοράροντας με μονοκόμματο σουτ του αρχηγού της, του Μαξ Μέγερ.
Ηταν το πρώτο γκολ που δεχόταν η Βραζιλία στο τουρνουά. Το γήπεδο σίγησε και τα παλιά φαντάσματα έκαναν την εμφάνισή τους.
Οι παίκτες της «καναρίνια» προσπαθούσαν να ξεσηκώσουν τους οπαδούς κάνοντας νοήματα με τα χέρια.
Ομως ο φόβος ήταν έντονος. Εως ότου ήρθαν τα πέναλτι.
Οι δύο ομάδες πήγαιναν χέρι χέρι μέχρι τα πρώτα οκτώ χτυπήματα.
Ο Γουέβερτον απέκρουσε το 5ο πέναλτι της Γερμανίας, του Πέτερσεν, και ο Νεϊμάρ ευστόχησε στο δικό του.
Ανέβασε την ομάδα του στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και τη Βραζιλία στον Ολυμπο…
