Μακρύ χασάπικο για τον Νίκο!

Αμα δεν έχεις χτίσει σπίτι με «κόκκινο» στεγαστικό, παντρέψει άνεργο παιδί, πληρώσει ΕΝΦΙΑ μαζί με ΔΕΗ κι επιχειρήσει να παρέμβεις σε τηλεοπτικό τοπίο, δεν ξέρεις τι είναι η ζωή…

Γι’ αυτό και το παλικάρι, ο Νίκος ο Παππάς, έχει αυτήν τη στιγμή την ανάγκη μας, είτε είμαστε -στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών- υπέρ των «πολλών, παλιών και ασυμμάζευτων», είτε υπέρ των «λίγων, νέων και σεσημασμένων».

Οσο γυάλινα κι αν είναι τα μάτια με τα οποία καθόμαστε μπροστά στο γυαλί, για να παρακολουθήσουμε το σχετικό μαδομούσι, δύσκολα δεν θα διακρίνουμε πάνω του τα σημάδια από το συναισθηματικό σκουίζ της Σκύλλας και της Χάρυβδης, το αιθερικό παλαντζάρισμα μεταξύ γκρεμού και ρέματος και το φυσικό χλωμούν της εσωτερικής διερώτησης «πού έχω μπλέξει ρε, ο μαντζουριανός…!».

Και δεν βρέθηκε ένας…, ένας…, στρατευμένος τραγουδοποιός, ένας αντικομφορμιστής νομπελίστας ή έστω ένας golden dj των μέσων μαζικής μεταφοράς να του αφιερώσει ένα άσμα.

Ενα μακρύ π.χ. ζεϊμπέκικο για τον Νίκο που θέλει να χορέψει τη δική του την «παραγγελιά», αλλά κινδυνεύει να φάει άκυρο και να γίνει χασάπης του εαυτού του, ένεκα που το μαγαζί ήταν ανέκαθεν ρεζερβέ και στροβιλίζονταν στην πίστα βασικοί μέτοχοι κι αβάσιμοι δήθεν αμέτοχοι.

Δικάζουνε οσονούπω τις παραγγελιές και τις κόντρα παραγγελιές, οι ΣτΕ Γκεβάρα της Δικαιοσύνης. Κι είναι έτοιμοι να καταφέρουν καίριο πλήγμα στην εξουσία, με το ίδιο το υπουργικό «χλωμούν» στο πρόσωπο. Χάσκει η έδρα τους να βγει η ψυχή τους. Σκιάζονται μην πέσουν στη δυσμένεια του Κυριάκου που ματιάζει άσχημα…

Το σίγουρο είναι ότι η Εκκλησία και ο Θεός δεν πρόκειται να βοηθήσουν κι ας είναι και Παππάς ο υπουργός. Μόνο αν -κούφια η ώρα- τα κακάρωνε, μπορεί να του έκαναν καρεκλάκι… και περιφορά στις συχνότητες.

Οπότε του μένουμε μόνο εμείς, οι τηλεθεατές, που είμαστε μόνιμοι πελάτες κι ό,τι κι αν γίνει, θα τα βλέπουμε και θα τα ακούμε όλα. Είμαστε εδώ, για να του δώσουμε λίγη ελπίδα από το υστέρημά μας.

Ναι! Υπάρχει ζωή μετά το ενδεχόμενο Χ. Στη Δημοκρατία δεν υφίστανται αδιέξοδα, έξοδα, έξοδα, έξοδα…! Τα συγχυτικά φαινόμενα από την πρόσκρουση συνήθως είναι προσωρινά.

Σε περίπτωση λοιπόν, τσιτωμένο μας παιδί, που θα πραγματοποιηθεί ολική επαναφορά στο status quo ante – ante και στο συνταγματικότατο μπάτε σκύλοι αλέστε, μπορείς να κρατήσεις την ψυχραιμία σου και τις προκαταβολές από τους τέσσερις γκαντέμηδες.

Τέσσερις είναι λίγοι και αντιμετωπίσιμοι. Παράγγειλε να σου στείλουνε από την Ιαπωνία ένα απ’ αυτά τα αντισεισμικά κρεβάτια με αισθητήρα που, όταν ξεκινήσει δόνηση, ανοίγει η καταπακτή και σε κατεβάζει σε απροσπέλαστο θάλαμο με προμήθειες. Παίξε το για λίγο καιρό Κωστάκης Καραμανλής σε δημιουργική αφάνεια.

Κι αν, λέμε αν, αρχίσουνε να σε επισκέπτονται τίποτις Μπράβοι, Μαφιόζοι, Επαγγελματίες μασουλώντας χόνεστ σνακς, να κάνεις τραμπολίνο στο στρώμα, για να πάρει μήνυμα το εργαλείο ότι πρέπει να σε ρουφήξει εγκαίρως.

Είναι λίγο βίβερε περικολοζαμέντε το εγχείρημα, αλλά αξίζει τον κόπο, δεδομένου ότι δύσκολα θα ξανακάνεις μαζεμένη είσπραξη από υποψόφιες τηλεοράσεις.

Θα μπορούσες, επίσης, να προσποιηθείς κινέζικη αδιαφορία, να καιροπετάξεις, κι όταν έρθει ο πρόεδρος Ομπάμα για το κύκνειο άσμα του στην Αθήνα, να τον πάρεις αλαμπρατσέτο και να τον ικετέψεις στα μουλωχτά να παρέμβει και για τα κανάλια. Οχι μόνο για το χρέος, ‘ντάξει; Ειδάλλως, ζήτα του να σε περάσει μαζί του αδήλωτο, για να αρχίσετε μαζί μια νέα σταδιοδρομία στις ΗΠΑ. Στήστε κανάλι.

Τέλος, μπορείς να μείνεις εδώ και να συνεχίσεις απτόητος τη ζωή του βίου σου και τη δουλειά της εργασίας σου αποδίδοντας στο ΣτΕ, και στο ΕΣΡ προσεχώς, τον ακαδημαϊκό, στρογγυλοτραπεζοκοιμησιακό, κοπτοπροστιμιακό ρόλο που κι άλλοι, πριν από σένα, τους είχανε -κατά κανόνα- αποδώσει…

Καμία έκπληξη. Πολλές φορές έχουνε και οι κυβερνήσεις τον ίδιο ακριβώς ρόλο.