Πριν αρκετά χρόνια, στην «Ελευθεροτυπία», είχα κάνει ένα χρονογράφημα επικριτικό για τον αμερικανικό κολοσσό φυτοφαρμάκων και μεταλλαγμένων σπόρων, τη Monsanto. Είχε δημοσιευτεί τότε ότι με ζιζανιοκτόνο της, υψηλής δραστικότητας, είχαν ραντιστεί τα αγριόχορτα στο λόφο της Ακρόπολης, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Την επόμενη κιόλας μέρα κατέφθασε στο γραφείο μου ενημερωτικός φάκελος, ενώ συγχρόνως δεχόμουν τηλεφωνική, ευγενική διαμαρτυρία από κυρία, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της αντιπροσωπείας της Monsanto στην Ελλάδα, ότι δεν ήμουν εντελώς ακριβής, εξέθετα την εταιρεία κ.λπ.
Δημοσίευσα τη διαμαρτυρία (είχα τότε την ευθύνη της αλληλογραφίας στην «Ελευθεροτυπία»), χωρίς δική μου απάντηση, αφού ούτε το θέμα γνώριζα επακριβώς ούτε ρεπορτάζ είχα κάνει.
Πήρα, ας πούμε, την ευθύνη του υποτιθέμενου λάθους μου ολόκληρη πάνω μου. Εξετέθην, όπως λέμε. Δεν πέρασε πολύς καιρός και δημοσίευσε φάκελο για τη Monsanto, επιστημονικά αρτιωμένο, με πίνακες, χημικούς τύπους κ.λπ., η «Μοντ Ντιπλοματίκ». Επανήλθα στο θέμα… δριμύτερος με την ικανοποίηση της κινέζικης παροιμίας για την… εκδίκηση σαν πιάτο που τρώγεται κρύο. Πλην, αυτή τη φορά εσιώπησε η εταιρεία!
Διαβάζω τώρα στην «Εφ.Συν.» της Πέμπτης, την Αρτέμιδα Σπηλιώτη, ότι την αμερικανική κολοσσό Monsanto αγόρασε ο γερμανικός γίγαντας, η Bayer, με τίμημα αστρονομικό βέβαια. Οπότε, γενόμενες αι δύο σάρκες μία, να δούμε τίνος σάρκες θα φάνε. Διότι ήδη άρχισαν να βαράνε τα οικολογικά τέλια, αλλά και οι αγρότες συνδικαλιστές σε Δύση και Ανατολή.
Κάπου με πάει σε Δούρειο Ιππο η ιστορία: Δεν δεχόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση τα αμερικανικά μεταλλαγμένα από την πόρτα και τώρα πάνε να τα περάσουν από το παράθυρο!
Τέλος πάντων, πολύ μιλάμε (και καλά κάνουμε) για πολιτική δημοκρατία, αλλά αφήνουμε έξω (και δεν κάνουμε καθόλου καλά) την οικονομική δημοκρατία, που με τις συγχωνεύσεις γιγάντων εξελίσσεται σε τυραννία που απειλεί την πολιτική δημοκρατία με μετάλλαξη…
