Ηταν το μεγάλο φαβορί και το επιβεβαίωσε. Η Κάστερ Σεμένια κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 800 μ. βελτιώνοντας την ατομική της επίδοση (1:55.28) και καταρρίπτοντας το ρεκόρ Νοτίου Αφρικής.
Ομως κανείς δεν γνωρίζει αν θα ξαναβρεθεί σε μεγάλους αγώνες. Η 25χρονη Σεμένια έχει υπερανδρογονισμό, μια παθολογική κατάσταση του ενδοκρινικού συστήματος του γυναικείου σώματος, η οποία προκαλείται από υπερβολική έκκριση τεστοστερόνης.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου (IAAF), αθλήτριες με την ιδιαιτερότητα αυτή δεν πρέπει να αγωνίζονται, εκτός και αν κάνουν θεραπεία για τη μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης τους.
Το Ανώτατο Διαιτητικό Δικαστήριο Αθλητικών Διαφορών (CAS) έχει διαφορετική άποψη όμως.
Ολα άλλαξαν τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν η Ινδή σπρίντερ Ντούτε Τσαντ που επίσης έχει υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης αρνήθηκε να κάνει τη συγκεκριμένη θεραπεία.
To CAS επέτρεψε στις εν λόγω αθλήτριες να αγωνίζονται και παράλληλα έδωσε περιθώριο δύο χρόνων στην IAAF να αποδείξει με τεκμήρια και αδιάσειστα στοιχεία τι προβάδισμα έχουν οι αθλήτριες με υπερανδρογονισμό έναντι των αντιπάλων τους.
Η Σεμένια αρνήθηκε να μιλήσει πριν από τον αγώνα. Από τότε που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Βερολίνου το 2009, οι ερωτήσεις που δέχεται είναι πάντα ίδιες: για το αθλητικό πλεονέκτημα που της έχει προσφέρει η φύση, για το αν είναι άνδρας (!).
Προχθές, μετά τη νίκη της, βρέθηκε μαζί με την αργυρή ολυμπιονίκη Φρανσίν Νιγιονσάμπα από το Μπουρούντι και τη χάλκινη Κενιάτισσα Μάργκαρετ Ουαμπούι απέναντι στους δημοσιογράφους.
Και οι τρεις ρωτήθηκαν –καθώς και οι τρεις παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης- για το αν είχαν κάνει τις θεραπείες που είχε ζητήσει η IAAF, αν είχαν παρατηρήσει να πέφτουν οι επιδόσεις τους.
Ολες αρνήθηκαν να απαντήσουν… Γιατί, παρά το μετάλλιο στο στήθος, ξέρουν πως ακόμα δεν έχουν δικαιωθεί και πως παραμένουν στο μικροσκόπιο.
