Είναι οι πολεμιστές των οκτώ άκρων. Χρησιμοποιούν τα χέρια, τους αγκώνες, τα γόνατα και τα πόδια, όλα τα όπλα εν ολίγοις που διαθέτει το ανθρώπινο σώμα.
Για το Muay Thai (Μουάι Τάι), τη μαχητική πολεμική τέχνη με καταγωγή από την Ταϊλάνδη, η λέξη-κλειδί είναι η ισορροπία.
Εσωτερική ισορροπία, με το πνεύμα, την ψυχή και το μυαλό να βρίσκονται σε κατάσταση αρμονίας μεταξύ τους.
Ετσι, στην πολεμική αυτή τέχνη δεν διδάσκεσαι μόνο αυτοάμυνα και κατατρόπωση του αντιπάλου.
Πρωτίστως εκπαιδεύεσαι στην εμπιστοσύνη, τον σεβασμό, την αυτοεκτίμηση, τον αυτοέλεγχο, την ικανότητα συγκέντρωσης
«Δεν είναι τόσο η δύναμη. Καθοριστικότερα εξ όλων είναι η ψυχραιμία, η αυτοσυγκέντρωση και η διαύγεια. Είναι ένα πνευματικό παιχνίδι», τονίζει ο 25χρονος Αλέξανδρος Αρβανίτης που στα τέλη του περασμένου μήνα επέστρεψε από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μουάι Τάι που διεξήχθη στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας με το χρυσό μετάλλιο στις αποσκευές του στην κατηγορία των 81 κιλών.
Μα δεν ήταν ο μόνος, καθώς όλη η ομάδα και οι τέσσερις αθλητές διασφάλισαν τέσσερις πρωτιές.
Χρυσό, λοιπόν, από την Ειρήνη Παπασάβα στα 50 κιλά, χρυσό ο Τζακ Μέρκο στα 63,5, χρυσό μετάλλιο και ο Στέφανος Παπαθανασίου στα 71 κιλά.
Μάλλον δεν θα ακούσατε ή διαβάσατε και πολλά γι’ αυτό το γεγονός.
Οπως δεν θα έχετε ακούσει ότι σχεδόν με δικά τους έξοδα μετέχουν σε αυτούς τους αγώνες, με ελάχιστους χορηγούς στη διάθεσή τους που ούτε καλά καλά τα εισιτήρια των ταξιδιών δεν καλύπτουν.
Γιατί λοιπόν αυτό το μεράκι;
«Το Μουάι Τάι είναι το γιατρικό μου», λέει γελώντας ο Αλέξανδρος. «Με γαληνεύει, με ηρεμεί. Οι συναθλητές, οι προπονητές είναι η οικογένειά μου. Εκεί θα μοιραστώ τη χαρά μου, εκεί και τη λύπη μου. Διδάχτηκα το ήθος της τέχνης εκεί και ναι, με έχει εξελίξει και με εξελίσσει ως άτομο και προσωπικότητα πέρα από τον αθλητισμό. Και ως προς το τελευταίο, θεωρώ υποχρέωσή μου να γίνομαι κάθε ημέρα και καλύτερος λόγω των αγώνων».
Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε ως αθλητής του μπάσκετ και μόλις πριν από τέσσερα χρόνια, με την παρότρυνση του αδελφού του, ενεπλάκη με την τέχνη του Μουάι Τάι.
Η ψιλόλιγνη φιγούρα του προκαλεί το αφελές ερώτημά μας περί του ιδανικού σωματότυπου γι’ αυτή την πολεμική τέχνη.
«Καθένας μπορεί να δουλέψει ανάλογα με τον σωματότυπό του, εντοπίζοντας τις αδυναμίες και τα δυνατά σημεία του. Η μάχη, εξάλλου, μπορεί να διεξαχθεί σε κοντινή απόσταση, μεσαία και μακρινή».
Το Μουάι Τάι έγινε δημοφιλές παγκοσμίως στη δεκαετία του 1990.
Ο τύπος της όρθιας μάχης όπου επιστρατεύονται όλα τα σημεία του σώματος ως όπλα, σε συνδυασμό με την αθλητική παιδεία και το ήθος που ως φιλοσοφία μεταφέρει, καθιστά τους αγώνες του συναρπαστικούς.
Για δε τους αθλούμενους σε αυτή την πολεμική τέχνη δύναμη, αντοχή, ευκινησία, συντονισμός, ταχύτητα και αντίληψη είναι ορισμένα από τα οφέλη που τους παρέχονται.
Η ιστορία λέει πως αυτή η πολεμική τέχνη αναπτύχθηκε για την προάσπιση της ελευθερίας του ταϊλανδέζικου λαού, όταν το 1238 δημιουργήθηκε ο πρώτος στρατός της Ταϊλάνδης.
Οι στρατιώτες διδάχθηκαν τη μάχη σώμα με σώμα και πώς να χρησιμοποιούν ολόκληρο το σώμα ως όπλο.
Ακόμη και οι μοναχοί στους βουδιστικούς ναούς εκπαιδεύονταν μεταλαμπαδεύοντας τις γνώσεις και την ιστορία από τη μια γενιά στην επόμενη.
Η αρχαία τέχνη του Μουάι Τάι περιελάμβανε μεταξύ άλλων ανατροπές, πάλη εδάφους, στατική πάλη, ενώ οι συμμετέχοντες χρησιμοποιούσαν τα γυμνά τους χέρια τυλιγμένα συνήθως με σχοινιά.
Το 1922 η ταϊλανδέζικη κυβέρνηση, προκειμένου να το καθιερώσει ως διεθνές στυλ boxing, καθιέρωσε τα γάντια, την απαγόρευση των ανατροπών, τις ρίψεις και την πάλη εδάφους.
Η εκπαίδευση στο άθλημα περιλαμβάνει κλασικές μεθόδους προπόνησης όπως στίβο, τρέξιμο, ασκήσεις κοιλιακών κ.λπ., ενώ οι αθλούμενοι κατά τη διάρκεια της προπόνησης χρησιμοποιούν τα Thai pads και σάκους.
«Το καθημερινό μου πρόγραμμα περιλαμβάνει προπόνηση κάθε απόγευμα και βεβαίως τρέξιμο και άλλες ασκήσεις για φυσική ενδυνάμωση. Η μεγαλύτερη δυσκολία που έχω μέχρι στιγμής αντιμετωπίσει αφορά την εργασία μου. Εχω χάσει δουλειές καθώς για μένα είναι απαράβατος όρος ότι το απόγευμά μου είναι αφιερωμένο στην προπόνησή μου. Και αυτό καθώς για μένα το Μουάι Τάι είναι η ψυχοθεραπεία μου. Είναι η προτεραιότητά μου», καταλήγει ο Αλέξανδρος Αρβανίτης.
Η ελληνική αποστολή μπορεί να επέστρεψε με τέσσερα χρυσά μετάλλια, ωστόσο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί τον Μάρτιο στην Ταϊλάνδη φαντάζει άπιαστο όνειρο, εξαιτίας της έλλειψης κονδυλίων.
«Υπάρχουν τέσσερις πέντε ομοσπονδίες, χωρίς ωστόσο καμία να έχει αναγνωριστεί από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Δεν υπάρχει καμία οικονομική στήριξη. Ακόμη και στους τραυματισμούς, τα ιατρικά έξοδα για τις φυσικοθεραπείες λόγου χάρη θα καλυφθούν από τους ίδιους τους αθλητές», σημειώνει ο Θεόδωρος Πλιάκος, προπονητής της ομάδας Μουάι Τάι.
Για τον ίδιο αυτή η πολεμική τέχνη αποτελεί ένα ολοκληρωμένο άθλημα που χαρίζει εξαιρετική εκγύμναση, καθιστώντας παράλληλα τον αθλούμενο μαχητή.
«Πώς το επιτύχατε αυτό; Τέσσερις συμμετοχές, τέσσερα χρυσά μετάλλια;» τον ρωτάμε.
«Δεν υπάρχει κανένα μαγικό φίλτρο. Και τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Δίνουμε έμφαση στη συλλογική προπόνηση όπου μαθαίνει ο ένας να βοηθάει τον άλλον. Είναι συνεπείς στις προπονήσεις και προσηλωμένοι στον στόχο. Ο,τι πέτυχαν και πετυχαίνουν το πετυχαίνουν με πολύ πόνο και κόπο αυτά τα παιδιά», καταλήγει ο κ. Πλιάκος.
