Ήταν η Σοφία Ρούμπου από τα πιο όμορφα πρόσωπα του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου, αλλά όχι μόνο αυτό· «ταξίδευε» άνετα σε ένα ευρύ γνωστικό πεδίο, τόσο στον χώρο της τέχνης όσο και σε αυτόν της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας, της ιστορίας κ.α.
Ανήσυχη και προβληματισμένη -βαθύς άνθρωπος, που πολύ, όμως, βασανίστηκε.
Επιθυμία της ήταν να αποτεφρωθεί η σορός της -και αυτό θα γίνει, αλλά όχι στη χώρα της παρά στη Βουλγαρία.
Καμία, δυστυχώς, κυβέρνηση, δεξιά ή «σοσιαλιστική», ή και τούτη η «αριστερή» ακόμη, δεν τόλμησε να προχωρήσει στην ίδρυση αποτεφρωτηρίων νεκρών.
Οποιες δειλές προσπάθειες έχουν γίνει τα τελευταία πέντε – έξι χρόνια παρέμειναν ημιτελείς και άκαρπες, διότι η παντοδύναμη, ακόμη!
Εκκλησία αρνείται το θεμελιώδες για κάθε άνθρωπο δικαίωμα της αποτέφρωσης.
Και να σκεφτεί κανείς ότι η καύση νεκρών επιτρέπεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες εδώ και πάνω από έναν αιώνα… Τι να πεις…
