Η Πέτρα Λάζλο είναι η πιο γνωστή εικονολήπτρια στην Ουγγαρία, για τους λάθος λόγους. Η Πέτρα Λάζλο έχασε τη δουλειά της σε κανάλι της ακροδεξιάς τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν συνάδελφος της την κατέγραψε να κλωτσάει Σύρους πρόσφυγες που περνούσαν τα σύνορα της χώρας της, ενώ κατέγραφε και η ίδια τις σκηνές με την κάμερα στον ώμο.
Παρότι είχε παραπεμφθεί με την κατηγορία της διατάραξης της ειρήνης, η Λάζλο είχε καταφέρει σε γενικές γραμμές να αποφύγει τα φώτα της δημοσιότητας, μέχρι την περασμένη Παρασκευή που βραβεύτηκε για την δουλειά της σε χρηματοδοτούμενη με κρατικά κονδύλια ταινία για την επανάσταση του 1956 στην Ουγγαρία κατά της κομμουνιστικής κυβέρνησης που συνετρίβη από τα σοβιετικά στρατεύματα και είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς και 200.000 πρόσφυγες.
Η είδηση για την βράβευση της Λάζλο έγινε γνωστή λίγες ημέρες πριν τους επίσημους εορτασμούς της 60ης επετείου αυτών των γεγονότων και η συγκυρία είναι μια ειρωνική υπενθύμιση του τρόπου που αντιμετώπισε (και αντιμετωπίζει) την προσφυγική κρίση η Βουδαπέστη.
Οι φωτογραφίες της Λάζλο να κλωτσάει και να βάζει τρικλοποδιές σε κατάκοπους πρόσφυγες- μεταξύ αυτών και σε ένα άνδρα που μετέφερε στην αγκαλιά του το παιδί του μεταδόθηκαν σε όλο τον κόσμο.
Μετά το σάλο η Λάζλο υποστήριξε ότι άδικα δαιμονοποιήθηκε και είπε ότι σκέφτεται να κάνει μια νέα αρχή στη Ρωσία.
Αντ’αυτού όμως τιμήθηκε με το βραβείο για το μοντάζ που έκανε στο 32λεπτο ντοκιμαντέρ που φέρει τον τίτλο «Εθνικοί Ξένοι» το οποίο σκηνοθέτησε ο σύζυγος της.
Η κυβέρνηση προσπάθησε να πει αποτρέψει τις συγκρίσεις μεταξύ του ξεριζωμού των Σύρων που προσπάθησαν να διασχίσουν πέρσι την Ουγγαρία με τους περίπου 200.000 Ούγγρους που έφυγαν από την χώρα τους το 56 και τους χορηγήθηκε άσυλο στη Δύση.
Σε δημοσίευση που έκανε στο blog του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ζόλταν Κόβατς, με τίτλο «Οχι οι Ούγγροι πρόσφυγες του 1956 δεν είναι το ίδιο με τους σημερινούς μετανάστες», υπογραμμίζει τις διαφορετικές εθνικότητες και τα κίνητρα των περσινών «μεταναστών» σε σύγκριση με τους Ούγγρους.
«Η κουλτούρα αυτών των μεταναστών» γράφει, «σίγουρα δεν έχει σχέση με την ιουδαιοχριστιανική μας κουλτούρα. Δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε τον ελέφαντα στο δωμάτιο και να υποκρινόμαστε ότι η αφομοίωση τους στην Ευρώπη δεν είναι μεγάλο θέμα».
Οπως αναφέρει η ειδησεογραφική ιστοσελίδα 444.hu το ντοκιμαντέρ χρηματοδοτήθηκε με 1 εκατομμύριο ουγγρικά φιορίνια από την επίσημη κρατική επιτροπή για τους εορτασμούς των γεγονότων του 1956 και είχε την στήριξη της Ουγγρικής Ακαδημίας Τεχνών.
Τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η ταινία βραβεύτηκε και στο φεστιβάλ Lakitalek, το οποίο οργανώνει ο Sandor Lezsak, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος του Βίκτορ Ορμπαν
Εν χρόνο μετά το περιστατικό ένα από τους Σύρους που έπεσαν θύματα της οργής της κ.Λάζλο, ο 52χρονος Οσάμα Αμντούλ Μοχσεν, επαγγελματίας προπονητής στη πατρίδα του, προσπάθησε να φτιάξει την ζωή του βρίσκοντας καταφύγιο στην Ισπανία και δουλειά στην Cenafe, την εθνική ομοσπονδία προπονητών. Αλλά δεν είχε την καλή τύχη της Λάζλο.
Το ίδιο Σαββατοκύριακο που η Ουγγαρέζα εικονολήπτρια αποδεχόταν το βραβείο και το χρηματικό έπαθλο που το συνόδευε ύψους 500.000 Ft, η ισπανική El Confidencial έγραφε ότι δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιο εργασίας του Σύρου πρόσφυγα από την Cenafe, λόγω της δυσκολίας που είχε να μάθει την ισπανική γλώσσα. Η οικογένεια του 52χρονου εξακολουθεί να βρίσκεται στην Τουρκία.
