Περί… σκιάς

Συμβαίνει σπάνια, αλλά… συμβαίνει. Σε μια αγωνιστική Τσάμπιονς Λιγκ όπου ο Λιονέλ Μέσι «διέλυσε» μόνος του τη Μάντσεστερ Σίτι του Πεπ Γουαρδιόλα ή ο Μεσούτ Οζίλ πέτυχε το πρώτο χατ τρικ της καριέρας του, η συζήτηση να στρέφεται γύρω από τους τερματοφύλακες που αυτή την εβδομάδα ήταν καθοριστικοί για την έκβαση των αγώνων της διοργάνωσης.

Είτε αρνητικά -βλέπε την ακατανόητη ενέργεια του Κλαούντιο Μπράβο, που άφησε με 10 παίκτες τη Μάντσεστερ Σίτι στο «Καμπ Νόου»- είτε θετικά. Και τα παραδείγματα, ουκ ολίγα.

Ο Ούγκο Γιορίς έγινε η αιτία που για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στη φάση των ομίλων η τεχνολογία goal-line. Και το βίντεο έδειξε ότι η απίστευτη βουτιά του Γάλλου τερματοφύλακα της Τότεναμ για να «βγάλει» το σουτ του Χαβιέρ «Τσιτσαρίτο» Ερνάντες ήταν τελικά επιτυχημένη και δεν πέρασε ολόκληρη η μπάλα τη γραμμή.

Την ίδια ώρα, ο Τζανλουίτζι Μπουφόν εξιλεώθηκε για τα πρόσφατα λάθη του σε αγώνες της Ιταλίας και της Γιουβέντους, με καταπληκτικές επεμβάσεις κατά της Λιόν, συμπεριλαμβανομένης και απόκρουσης πέναλτι.

Αν όμως ψάξει κανείς για την «επέμβαση που έδωσε τρεις βαθμούς» κυριολεκτικά, αυτή ήταν του Κάσπερ Σμάιχελ, στο 1-0 της Λέστερ επί της Κοπεγχάγης. Στο 90ό λεπτό της αναμέτρησης, ο Αντρέας Κορνέλιους βρέθηκε αμαρκάριστος στην περιοχή και έπιασε αριστερό σουτ που κατευθυνόταν προς τη γωνία της εστίας των «αλεπούδων».

Το 1-1 για τους Δανούς φαινόταν σίγουρο. Ομως ο Σμάιχελ, στον πρώτο αγώνα της καριέρας του εναντίον συλλόγου από την πατρίδα του, με αλλαγή κατεύθυνσης και εντυπωσιακά ρεφλέξ, βούτηξε στα δεξιά και αποσόβησε τον κίνδυνο. Ηταν τέτοιας ποιότητας η απόκρουση -«καταπληκτική» τη χαρακτήρισε ο προπονητής του, Κλαούντιο Ρανιέρι- και τόσο κρίσιμη που όλοι έπεσαν πάνω του μετά τη λήξη του αγώνα.

Και ο αρχηγός της Κοπεγχάγης, Τόμας Ντιλέινι, πήγε να τον συγχαρεί:

«Ηταν πολύ καλή απόκρουση – ενοχλητικά άψογη!» δήλωσε. Ο προπονητής των Δανών, Χανς Σολμπάκεν, αποκάλυψε τι του είπε ο περήφανος πατέρας Πέτερ Σμάιχελ: «Αν ήμουν εγώ στο τέρμα απόψε, ο αγώνας θα είχε τελειώσει 1-1!».

Ο Δανός τερματοφύλακας είχε συνοδεύσει τη Δευτέρα τον προπονητή του στη συνέντευξη Τύπου πριν από τον αγώνα με την Κοπεγχάγη. Κάποια στιγμή εκνευρίστηκε με έναν δημοσιογράφο που τον ρώτησε αν η κατάκτηση του πρωταθλήματος Αγγλίας είχε ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο επειδή τον βοήθησε να βγει από τη σκιά του πατέρα του.

«Ολη αυτή η συζήτηση περί “σκιάς” είναι ανόητη. Ποτέ δεν την κατάλαβα. Ποια σκιά; Δεν είδα καμία σκιά ποτέ μου. Θα είχα γίνει ποδοσφαιριστής άσχετα με το ποιος είναι ο πατέρας μου, γιατί λατρεύω το άθλημα. Η κατάκτηση της Πρέμιερ Λιγκ είναι μεγάλο επίτευγμα. Οσο σημαντική ήταν για μένα, άλλο τόσο ήταν για όλους τους παίκτες της ομάδας».

Βέβαια, το να έχει πατέρα τον Πέτερ Σμάιχελ έκανε τη διαφορά όταν ο τερματοφύλακας της Λέστερ ήταν ακόμα πιτσιρικάς. Ηταν μόλις τεσσάρων ημερών (!) όταν ο 23χρονος τότε πατέρας του τον πρωτοπήγε στην προπόνηση της Χβιντόβρε.

Ο μικρούλης Κάσπερ αποδείχθηκε το γούρι του Πέτερ, καθώς λίγες εβδομάδες αργότερα ο τελευταίος πήρε μεταγραφή για την Μπρόντμπι και ουσιαστικά τότε απογειώθηκε για τη μεγάλη του καριέρα που τον έστειλε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στην κορυφή της Ευρώπης με σύλλογο και εθνική ομάδα. Ο μικρός Κάσπερ από την αρχή έδειξε προτίμηση -και αργότερα κλίση- στη θέση του τερματοφύλακα.

Οπως αποκάλυψε πέρσι, καθόταν μετά τις προπονήσεις κάτω από τα δοκάρια, όταν ο Ντέιβιντ Μπέκαμ εξασκούσε τα φάουλ του μέχρι να σκοτεινιάσει: «Εμαθα πολλά από την αφοσίωση του Μπέκαμ να βελτιώνεται διαρκώς». Σημειωτέον, τότε ο Κάσπερ δεν μπορούσε ακόμα να φτάσει με άλμα το οριζόντιο δοκάρι…

Λίγους μήνες πριν κλείσει τα 10 χρόνια του, στράφηκαν πάνω του οι τηλεοπτικές και φωτογραφικές κάμερες. Για 1-2 λεπτά… Ηταν 8 Ιουνίου 1996, όταν αυτός και ο 7χρονος Νικολάι Λάουντρουπ, γιος του Μπρίαν, μπήκαν στο «Γουέμπλεϊ» πριν από τον εναρκτήριο αγώνα του Euro 1996 κρατώντας το τρόπαιο που οι πατεράδες τους είχαν κατακτήσει τέσσερα χρόνια νωρίτερα με τη Δανία.

Εντεκα χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2007, ο νεαρός Σμάιχελ έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ με τη φανέλα της Μάντσεστερ Σίτι του Σβεν Γκόραν Ερικσον. Δόθηκε δανεικός στην Κάρντιφ και τελείωσε τη σεζόν στην Κόβεντρι.

Τα πέρα-δώθε του δανεισμού τον κούρασαν και αποφάσισε να πάει μόνιμα στη Νοτς Κάουντι στη League Two, όπου και έγινε πια βασικός. Το ίδιο και στη Λιντς την επόμενη χρονιά. Το 2011 πήρε μεταγραφή στη Λέστερ όπου ήταν μάνατζερ ο Ερικσον.

Και είναι ο μοναδικός παίκτης που αγοράστηκε εκείνη την εποχή και βρίσκεται ακόμα στην ομάδα. Η βελτίωσή του είναι σταθερή, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του συλλόγου που στο τέλος της σεζόν 2013-14 πανηγύρισε την επιστροφή στην Πρέμιερ Λιγκ.

Μπορεί να μην αναφέρθηκε πέρσι το όνομά του στους τίτλους των εφημερίδων τόσες φορές όσο του Τζέιμι Βάρντι για παράδειγμα, όμως ο Ρανιέρι, οι συμπαίκτες του και ο σύλλογος γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Δανός γκολκίπερ, που την επόμενη εβδομάδα κλείνει τα 30 χρόνια του, πιστώνεται μεγάλο μερίδιο για την κατάκτηση του περσινού πρωταθλήματος.

Το σημαντικό είναι ότι διαθέτει μυαλό στο κεφάλι του. Δεν θεωρεί τίποτε δεδομένο. Οπως λέει ο πατέρας του, «αν είχε άλλο επώνυμο και όχι Σμάιχελ, ίσως δεν θα χρειαζόταν να περάσει τόσο καιρό στις χαμηλές κατηγορίες για να αποδείξει την αξία του».

Ομως αυτά τα χρόνια του προσέφεραν εμπειρίες, τον σκληραγώγησαν και τον βοηθούν να βλέπει τα πράγματα υπό το σωστό πρίσμα. Τώρα που η ομάδα τα πάει μεν καλά στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά σκοντάφτει στην Πρέμιερ, ο Κάσπερ Σμάιχελ δηλώνει:

«Θα τα καταφέρουμε στο τέλος. Θυμάμαι ότι κάποτε παίζαμε παιχνίδια στην Τσάμπιονσιπ τις Τρίτες. Τώρα είμαστε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι σημαντικό να μην το ξεχνάμε…».