Μετά τον προπονητή, ο διαιτητής!

Την ώρα που η ΕΠΟ έχει μείνει ακέφαλη και περιμένει την «ξένη βοήθεια» (από τις διεθνείς ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες) καθώς για τίποτα δεν είμαστε ικανοί σε αυτήν τη χώρα, το πρωτάθλημα είναι έτοιμο να ξεκινήσει με τους διαιτητές να εξακολουθούν να βρίσκονται στο επίκεντρο, αν και υπήρχε… διακοπή!

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια που δεν έχει άρωμα αλλά σκορπάει μόνον αμφισβήτηση. Ότι χειρότερο για το προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο, αλλά ποιος νοιάζεται;

Αυτό που εκτιμούν άπαντες οι εμπλεκόμενοι, όπως φαίνεται από τις (διαχρονικές) διαθέσεις τους είναι ότι στην Ελλάδα ο πρωταθλητής δεν κρίνεται από το αν έχει ταλαντούχους παίκτες, ικανότερο προπονητή, καλύτερη οργάνωση ως ομάδα,  αλλά αναδεικνύεται από τα λάθη (ανθρώπινα ή δόλια, δεν έχει σημασία γιατί όλα κατατάσσονται στη δεύτερη κατηγορία), της διαιτησίας, συνεπώς τα πραγματικά «ντέρμπι» μας προκύπτουν στο παρασκήνιο.

Να είναι άραγε έτσι τα πράγματα; Μας είναι δύσκολο να το πιστέψουμε. Κι αυτό γιατί αν τελικά δεν διαθέτεις αξιόπιστη ομάδα τότε όσα λάθη και να κάνει υπέρ σου ο διαιτητής μέχρι που μπορεί να σε φτάσει; Κι αν πάλι είσαι τόσο ισχυρός κατά πόσο μπορεί να σε μειώσει; Θεωρητικά αυτό το πρωτάθλημα έχει ξεκινήσει με μεγαλύτερο ανταγωνισμό και περισσότερο θέαμα αλλά όπως δείχνουν τα γεγονότα τίποτα δεν αλλάζει. 

Στο εξωτερικό γίνονται μεγαλύτερα λάθη από τους διαιτητές (να φανταστείτε στη Γερμανία διεθνής διαιτητής έχει μετρήσει γκολ αν και ποτέ δεν μπήκε η μπάλα στα δίχτυα) αλλά κανείς δεν δίνει τόση μεγάλη βαρύτητα όσο εδώ στη χώρα μας. Πάντα όταν δεν νικάμε, θα πρέπει κάποιος να φταίει, και μετά τον προπονητή ο επόμενος στη λίστα είναι ο διαιτητής.

Όχι ότι δεν έχουν δώσει αφορμές οι Έλληνες διαιτητές, όμως αν οι ομάδες και δη οι πιο ισχυρές ήθελαν να έχουν τη λύση σε αυτό το τόσο σημαντικό πρόβλημα τότε δεν θα ήταν και τόσο δύσκολο να το πετύχουν. Γιατί δεν γίνεται, είναι η επόμενη απορία που μπορεί να προκύψει.  Επειδή σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι «ενδιάμεσοι» θα έμεναν χωρίς λόγο ύπαρξης στο άθλημα. Και είναι και πολλοί, δεν είναι λίγοι…