Σε σημαντικές αποκαλύψεις σχετικά με τις κινήσεις, τις εκτιμήσεις και τη στάση της κυβέρνησης των ΗΠΑ κατά την περίοδο της διαπραγμάτευσης για την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου προβαίνουν τα Wikileaks. Ο ιστότοπος αποκαλύπτει emails που δείχνουν ότι ο Λευκός Οίκος ζήτησε παρέμβαση Κλίντον στον Τσίπρα τις ημέρες μετά το δημοψήφισμα.
Kυβερνητική πηγή ρωτήθηκε σχετικά από το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο και τόνισε: «Επικοινωνία Τσίπρα -Κλίντον υπήρξε πριν το δημοψήφισμα. Μετά το δημοψήφισμα έγινε μόνο με τον Πρόεδρο Ομπάμα».
Τα emails που δόθηκαν στη δημοσιότητα αποκαλύπτουν διαλόγους του τότε προσωπάρχη του Λευκού Οίκου και νυν επικεφαλής της προεκλογικής καμπάνιας της Χίλαρι Κλίντον, Τζον Ποντέστα, με εκπροσώπους και συνεργάτες του Μπιλ Κλίντον.
Στο πρώτο email, με ημερομηνία 10 Ιουλίου 2015, ο Τζον Ποντέστα αναφέρει:
«Είμαι στο τρένο και δεν μπορώ να μιλήσω στο τηλέφωνο. Ο Λευκός Οίκος με ρώτησε εάν ο Μπιλ Κλίντον έχει σχέσεις με τον Αλέξη Τσίπρα ώστε να τον καλέσει και να τον συμβουλεύσει να υπογράψει συμφωνία. Μπορείς να τον ρωτήσεις εάν αυτό είναι πιθανό; Εάν ναι, μπορώ να μιλήσω μαζί του αργότερα, όταν κατέβω από το τρένο και να εξηγήσω το σκεπτικό τους και τι περιμένουν να πετύχει».
Η συνεργάτης του Μπ. Κλίντον απαντά χαρακτηριστικά:
«Λέει ναι, αλλά χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες από αυτές που έχει τώρα. Η άμεση ερώτησή του είναι εάν πιέζουμε αντίστοιχα και τη Μέρκελ».
Αξίζει να σημειωθεί ότι στα emails που έφεραν στη δημοσιότητα τα Wikileaks εμφανίζονται μόνο προτάσεις και σκέψεις και όχι τελικές κινήσεις. Σε κανένα σημείο, άλλωστε, δεν υπάρχει επιβεβαίωση πως όντως ο Μπιλ Κλίντον ήρθε σε επαφή με τον Έλληνα πρωθυπουργό.
Ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζει και άλλο email, με ημερομηνία 8 Ιουλίου, στο οποίο συζητείται το ενδεχόμενο ενεργοποίησης του ομογενειακού παράγοντα, είτε η Ελλάδα υπογράψει συμφωνία είτε όχι και αποχωρήσει από την ευρωζώνη. Πρόκειται για συνομιλία του Ποντέστα με αξιωματούχο του Λευκού Οίκου.
Χαρακτηριστικά, ο κυβερνητικός αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, Τζέφρι Ζάιεντς, ενημερώνει τον Ποντέστα πως έχει ήδη μιλήσει με τους Φιλ Αγγελίδη και Μάικ Δουκάκη.
«Δεν έχουν στενές σχέσεις με τον Τσίπρα, αλλά ο Αγγελίδης θα μιλήσει απόψε με τον Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, τον οποίο ξέρει σαράντα χρόνια, για το πώς μπορούμε να ενισχύσουμε το Plan A προς τον Τσίπρα, πως αν και ο ίδιος έχει πολιτικά ζητήματα στο εσωτερικό το ίδιο συμβαίνει και με την Άνγκελα Μέρκελ και θα πρέπει να παρουσιάσει ένα αξιόπιστο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
»Ο Αγγελίδης δήλωσε ότι σε περίπτωση εξόδου (σ.σ.: Grexit) θέλει να προσφέρει και να κινητοποιήσει την Ελληνοαμερικανική κοινότητα. Ο Δουκάκις πρότεινε να κινητοποιήσει την ομογένεια για οποιονδήποτε σκοπό. Εκείνος, όμως δεν ξέρει κανέναν που να έχει δεσμούς απευθείας με τον Αλέξη Τσίπρα.
»Του τόνισε να δώσει βάση στο Plan A, να υπογραφεί η συμφωνία και να ψάξει βαθύτερα σε δίκτυα και να σκεφτεί οποιονδήποτε που θα βοηθούσε να κινητοποιήσει τον Τσίπρα. Μακροπρόθεσμα είχε μια ιδέα να δοθεί αμερικανική τεχνογνωσία για να βοηθήσει την Ελλάδα να ξεπεράσει τον σκεπτικισμό για τη δυνατότητα να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις (π.χ. η IRS να βοηθήσει με τη συλλογή φόρων)».
Τέλος, σε ένα τρίτο email, με ημερομηνία 11 Ιουλίου, του Αμιτάμπ Ντεσάι, συνεργάτη του Μπιλ Κλίντον, προς τον Τζον Ποντέστα και άλλους αξιωματούχους περιγράφεται και το σκεπτικό των Αμερικανών για το πώς πρέπει να κινηθεί η διαπραγμάτευση του Αλέξη Τσίπρα.
- Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να παραμείνει ψύχραιμος και σε εγρήγορση, ακόμη και όταν οι συνομιλητές του προβάλλουν παράλογες απαιτήσεις.
- Να υπογραμμιστεί τη σημασία της παραμονής στο ευρώ τόσο για γεωπολιτικούς όσο και για οικονομικούς λόγους.
- Να αναγνωριστεί η αναδιάρθρωση του χρέους ως μια μεγάλη νίκη για την Ελλάδα και την ανάπτυξη, μεγαλύτερη από ό,τι μπόρεσαν να πετύχουν οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί.
- Συμβουλές πως να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη και να φανεί η ικανότητα και θέληση της Ελλάδας να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις. Σημαντικό είναι να κινηθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται και να περάσει βασικές μεταρρυθμίσεις από το κοινοβούλιο τις επόμενες ημέρες.
- Σαν υπενθύμιση, να τονιστεί ότι η Μέρκελ και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν και εκείνοι πολιτικούς περιορισμούς στις χώρες τους και χρειάζονται ισχυρές ενδείξεις.
